II SA/Rz 498/12
PostanowienieWSA w Rzeszowie2012-06-19
Skład orzekający: Paweł Zaborniak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wnioskodawca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego, biorąc pod uwagę jego sytuację majątkową i dochody?Ratio decidendi
Wnioskodawca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w części, polegającej na zwolnieniu od kosztów sądowych powyżej kwoty 50 zł oraz ustanowieniu radcy prawnego. Sytuacja majątkowa rodziny, obejmująca dochody z emerytur i wydatki na utrzymanie gospodarstwa domowego oraz studiującej córki, wskazuje na brak możliwości pokrycia pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania.Stan faktyczny
Skarżący Z. K. wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w związku ze skargą na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego dotyczącą ustalenia warunków zabudowy. Rodzina skarżącego utrzymuje się z emerytur, posiada gospodarstwo rolne i ponosi znaczne wydatki na utrzymanie domu, studiującą córkę oraz leczenie. Wnioskodawca załączył postanowienie o przyznaniu prawa pomocy z innego postępowania.Rozstrzygnięcie
Przyznano prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego oraz zwolnienie od kosztów sądowych powyżej kwoty 50 zł.Pełny tekst orzeczenia
19 czerwca 2012 r. POSTANOWIENIE Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Referendarz sądowy Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w dniu 19 czerwca 2012 r., na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. K. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie z urzędu radcy prawnego, w sprawie ze skargi wyżej wymienionego, na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2012 r., nr [...], wydaną w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy, - postanawia – przyznać prawo pomocy poprzez: 1) ustanowienie radcy prawnego, 2) zwolnienie od kosztów sądowych powyżej kwoty 50 zł (słownie : pięćdziesiąt złotych).
Skarżący Z. K. wezwany uiszczenia wpisu w kwocie 500 zł od wniesionej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie radcy prawnego. Z treści jego wniosku wynika, że wnioskodawca wraz z żoną H. prowadzą wspólne gospodarstwo domowe zamieszkując w domu o pow. 90 m². Osoby te posiadają gospodarstwo rolne z działką rolną o pow. 1,46 ha. Dochody rodziny pochodzą z emerytur w wysokości odpowiednio 1726,21 i 1491 zł. brutto. Według strony osiągane dochody nie wystarczają na pokrycie wszystkich wydatków gospodarstwa domowego. Gospodarstwo rolne nie przynosi dochodów. Ze względu na zdrowie i wiek skarżący i jego żona nie mają siły na podjęcie dodatkowej pracy. Rodzina pokrywa koszty utrzymania studiującej córki L. Koszty te wynoszą co miesiąc kwotę 1600 zł. Do wniosku o przyznanie prawa załączono postanowienie referendarza sądowego WSA w Warszawie z dnia 25 stycznia 2012 r. VII SA/Wa 2788/11 o przyznaniu H.K. i Z.K. prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.
Stwierdzono, co następuje:
Wniosek strony skarżącej dotyczy zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego (koszty postępowania sądowego). Ze względu na tak zakreślone granice żądania wyżej wymieniony powinien udowodnić, że poniesienie kosztów postępowania sądowego nie jest możliwe ze względu na brak jakichkolwiek środków majątkowych. O takich przesłankach przyznania prawa pomocy świadczy treść art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270, zwana dalej P.p.s.a.).
Sytuacja majątkowa strony skarżącej wymaga pomocy ze strony państwa, poprzez zniesienie większej części obciążeń finansowych niniejszej sprawy. Jak wynika z treści złożonego wniosku wszystkie osiągane przez rodzinę wnioskującego dochody pokrywają wydatki o charakterze koniecznym. Wydatki te są na tyle znaczące i istotne dla podtrzymania poziomu koniecznego utrzymania, że strona nie może z nich zrezygnować, aby uiścić wpis sądowy czy ustanowić radcę prawnego. Do tych wydatków należy niewątpliwie zaliczyć leczenie stomatologiczne (310 zł), energia elektryczna 238,98 zł, gaz 157 zł, woda 34,72 zł, wywóz nieczystości 120 zł, węgiel 1000 zł (niespłacony). Do tej natury wydatków włączyć należy także koszty utrzymania studiującej córki skarżącego.
Z zestawienia tych wydatków oraz przychodów gospodarstwa domowego wynika, że nie pozostaje rodzinie kwota, którą mogłaby pokryć koszty finansowego niniejszego postępowania sądowego. Nie należą do niskich skoro wpis sądowy wynosi 500 zł. Natomiast wynagrodzenie radcy prawnego za reprezentowanie strony może przekraczać podaną wysokość wpisu sądowego. Na tych wydatkach nie wyczerpują się koszty postępowania. Mogą one obejmować także opłaty sądowe związane z wnoszeniem środków zaskarżenia. Poniesienie tych ciężarów nie byłoby możliwe gdyż rodzina K. żyje obecnie na granicy minimalnego utrzymania. Potwierdzeniem tej oceny sytuacji rodziny jest prawomocne postanowienie referendarza sądowego WSA w Warszawie z dnia 25 stycznia 2012 r. o sygn. akt VII SA/Wa 2788/11.
Strona spełnia warunki przyznania prawa pomocy w części. Warunki przyznania prawa pomocy w części zostały określone w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy strona wnosząca o to prawo wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Skarżący z uwagi na posiadanie stałych dochodów, nieruchomości oraz domu jest w stanie bez uszczerbku na swym koniecznym utrzymaniu pokryć wyłącznie 50 zł wpisu sądowego. Pozostałe koszty sądowe, a więc m.in. pozostała część wpisu sądowego, opłata kancelaryjna, zostaną wobec skarżącego zniesione. Wynagrodzenie radcy prawnego ustanowionego na mocy niniejszego orzeczenia zostanie pokryte ze środków budżetowych WSA w Rzeszowie.
Warto dodać, że kwota 50 zł wpisu sądowego zostanie skarżącemu zwrócona przez Organ pod warunkiem, że WSA uwzględni skargę. W świetle art. 200 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i 2 w związku
z art. 245 § 3 i 4 oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło