II SA/Rz 498/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Jolanta Kłoda-Szeliga po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2024 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. Sp. z o.o. z siedzibą w L. na decyzję Komendanta Bieszczadzkiego Oddziału Straży Granicznej w Przemyślu z dnia 20 lutego 2024r. nr Bi.-ZG-SBK.440.4.2024 w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym - postanawia - 1. odrzucić skargę 2. zwrócić skarżącej Spółce uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 zł (słownie: sto złotych) Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 19 kwietnia 2024 r. skarżąca Spółka została wezwana odpowiednio: do usunięcia braków formalnych skargi na opisaną w sentencji niniejszego postanowienia decyzję, poprzez nadesłanie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi oraz określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (KRS), zgodnie z art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zmianami, zwanej dalej "P.p.s.a.") oraz do usunięcia braków fiskalnych skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł. Wezwania, doręczone skarżącej Spółce na adres wskazany w skardze w dniu 30 kwietnia 2024 r., zawierały pouczenie o konieczności ich wykonania w terminie 7 dni od daty ich doręczenia - pod rygorem odrzucenia skargi. Pomimo upływu zakreślonego terminu skarżąca Spółka nie uzupełniła braku formalnego skargi. Żądany wpis został uiszczony w terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Warunkiem wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego jest skuteczne wniesienie skargi spełniającej określone w ustawie warunki formalne i fiskalne, bez których nadanie jej właściwego biegu nie jest możliwe. Stosownie do art. 57 § 1 P.p.s.a., skarga, obok przewidzianych dla niej wymogów formalnych, powinna czynić zadość także "ogólnym" wymaganiom formalnym pisma w postępowaniu sądowym. Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 w zw. z art. 57 § 1 P.p.s.a. każde pismo strony, w tym skarga, powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Po myśli art. 28 § 1 P.p.s.a osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu, przy czym osoby, o których mowa w art. 28 P.p.s.a., mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (art. 29 P.p.s.a.). To na stronie, stosownie do treści art. 29 P.p.s.a., spoczywa obowiązek wykazania umocowania do działania w imieniu spółki konkretnych osób fizycznych wchodzących w skład organu zarządzającego, a w przypadku zarządu wieloosobowego także sposobu jej reprezentacji (por. postanowienie NSA z dnia 11 lutego 2016 r. sygn. akt II GZ 96/16, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Niespełnienie powyższego warunku uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu i stanowi jej brak formalny podlegający uzupełnieniu na wezwanie przewodniczącego, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.). Stosownie do art. 230 § 1 i 2 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym skargi, pobiera się wpis. Brak ten podlega uzupełnieniu na wezwanie przewodniczącego stosownie do art. 220 § 1 i 3 P.p.s.a. ponieważ Sąd nie podejmie żadnej czynności wobec braku należnej opłaty. W przedmiotowej sprawie skarżąca Spółka została zobowiązana do złożenia dokumentu określającego umocowanie do jej reprezentowania, tj. odpisu z KRS – u oraz uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Żądany wpis został uiszczony, jednakże wobec nieuzupełnienia braku formalnego skargi, wbrew prawidłowemu i precyzyjnie sformułowanemu wezwaniu, skardze nie można było nadać dalszego biegu i z tej przyczyny podlegała ona odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Wobec powyższego, uiszczony wpis podlega zwrotowi na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.