II SA/Rz 499/07

Dnia 5 lipca 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: AWSA Magdalena Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2007 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. M., M. B., C. K. i J. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] kwietnia 2007 roku, nr [...] w przedmiocie wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów - postanawia - odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2007 roku, nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego utrzymał w mocy decyzję Starosty z dnia [...] lutego 2007 roku, nr [...] w sprawie wprowadzenia w operacie ewidencji gruntów wsi G. zmian dotyczących działek nr 115/4, 115/5 i 120. Decyzja ta została doręczona M. B. oraz S. M. w dniu 23 kwietnia 2007 roku, zaś C. i J. K. w dniu 24 kwietnia 2007 roku (zwrotne potwierdzenie odbioru - akta administracyjne) stosownie do rygorów przewidzianych w art. 40 § 1, 42 § 1. 43 oraz 46 §1ustawy z dnia 13 czerwca -1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071), powoływana dalej jako kpa. W decyzji zawarto pouczenia, iż przysługuje na nią prawo wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie za pośrednictwem organu, który ją wydał. W dniu 22 maja 2007 roku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga S. M., M. B., C. K. i J. K. na wskazaną na wstępie decyzję. Skarga ta została wniesiona bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego. W dniu 23 maja 2007 roku Sąd zdecydował o przekazaniu skargi Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego ze wskazaniem, iż wbrew treści art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) powoływanej dalej jako P.p.s.a., wniesiono ją bezpośrednio do sądu. Skarga nie została przesłana za pośrednictwem poczty, lecz doręczona osobiście przez pracownika sądu, w dniu 25 maja 2007 roku. W dniu 25 maja 2007 roku skarżący ponownie wnieśli skargę bezpośrednio do tutejszego sądu i ponownie, w dnia 29 maja 2007 roku, została ona przekazana do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego. W dniu 20 czerwca 2007 roku, ww. organ przesłał obie wskazane skargi wraz z odpowiedzią do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. Wojewódzki Sad Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 53 § 1 P.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W myśl art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Skargę składa się więc do sądu, ale za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem zaskarżenia. Termin do wniesienia skargi jest zachowany wyłącznie w przypadku nadania pisma w placówce pocztowej do właściwego adresata. Skoro więc w niniejszej sprawie skarżący kwestionują rozstrzygnięcie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego to skargę do sądu winni skierować za pośrednictwem tego właśnie organu. Dla ustalenia zachowania terminu do wniesienia skargi bez znaczenia pozostaje fakt, że skarżący w otwartym terminie wnieśli skargę bezpośrednio do sądu. Decydująca jest w tym względzie data doręczenia skargi organowi przez pracownika sądu. W konsekwencji jako datę wniesienia skargi należy przyjąć dzień 25 maja 2007 roku. Podsumowując należy więc stwierdzić, iż wniesienie skargi w dniu 27 maja 2007 roku było spóźnione - termin upływał z końcem 23 maja 2007 roku dla M. B. oraz S. M., a z końcem 24 maja 2007 roku dla C. i J. K. - i z tych przyczyn skarga ta musi ulec odrzuceniu w oparciu o art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Ogólnym skutkiem wniesienia skargi z uchybieniem terminu jest jej bezskuteczność - art. 85 P.p.s.a.. Procesową tego konsekwencją jest natomiast odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Z powyżej wskazanych przyczyn Sąd w oparciu o art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. odrzucił skargę.