II SA/Rz 499/14

PostanowienieWSA w Rzeszowie2014-09-10

Skład orzekający: Elżbieta Mazur-Selwa

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został złożony w ustawowym terminie i czy istniały podstawy do jego uwzględnienia?
Ratio decidendi
Sąd przywrócił skarżącemu termin do wniesienia skargi, uznając, że wszystkie przesłanki określone w art. 86 § 1 P.p.s.a. zostały spełnione. Skarżący złożył wniosek w terminie 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu, równocześnie wniósł skargę, a także uprawdopodobnił brak winy w uchybieniu terminu z powodu ciężkiego wypadku i pobytu w szpitalu.
Stan faktyczny
Skarżący T. F. złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Skarżący podniósł, że w okresie, gdy próbowano mu doręczyć decyzję, przebywał w szpitalu po ciężkim wypadku i był unieruchomiony, co uniemożliwiło mu odbiór pisma i złożenie skargi w terminie. Skarżący dowodził, że o decyzji dowiedział się przypadkowo i złożył skargę oraz wniosek o przywrócenie terminu niezwłocznie po odzyskaniu możliwości działania.
Rozstrzygnięcie
Przywrócono T. F. termin do wniesienia skargi.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący Sędzia SO (del.) Elżbieta Mazur-Selwa po rozpoznaniu w dniu 10 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. F. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie skierowania na badanie lekarskie - p o s t a n a w i a - przywrócić T. F. termin do wniesienia skargi. II SA/Rz 499/14 Uzasadnienie Przedmiotem skargi T. F. skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego (dalej SKO, lub Kolegium) z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...]. Zaskarżonym rozstrzygnięciem utrzymano w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] października 2013 r. nr [...], o skierowaniu wyżej wymienionego na badanie lekarskie w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami w zakresie kat. B prawa jazdy. Wskazana decyzja SKO doręczona została T. F. dnia 5 lutego 2014 r. w drodze tzw. doręczenia zastępczego uregulowanego w art. 44 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267). Przewiduje on, że w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43 (a więc do rąk adresata, dorosłego domownika, sąsiada lub dozorcy domu), operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego. W takim przypadku zawiadamia się o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni. W przypadku niepodjęcia przesyłki w tym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu przechowywania pisma w placówce pocztowej. Wobec niezastania adresata – T. F. w miejscu zamieszkania doręczyciel dokonał tzw. awizacji przesyłki w dniu 22 stycznia 2014 r., następnie wobec braku jej odbioru nastąpiła jej druga awizacja tj. dnia 30 stycznia 2014 r. W związku z nieodebraniem przez T. F. przedmiotowej przesyłki do dnia 5 lutego 2014 r., w dniu 6 lutego 2014 r. zwrócono ją nadawcy (tj. SKO). W dniu 24 marca 2014 r. T. F. złożył w Samorządowym Kolegium Odwoławczym skargę na wymienioną na wstępie decyzję tego organu, składając równocześnie wniosek o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności. Podniósł, że w okresie, kiedy podjęto próbę doręczenia mu przedmiotowego rozstrzygnięcia znajdował się w szpitalu "po ciężkim wypadku", gdzie przebywał w okresie 18-27 stycznia 2014 r. Wskazał, że do mieszkania został przeniesiony na noszach, następnie zaś do połowy marca 2014 r. leżał w łóżku i dlatego nie był w stanie odebrać kierowanej do niego przez organ przesyłki. Skarżący przedłożył także kartę informacyjną ze Szpitala [...] potwierdzającą, że w okresie od 18 do 27 stycznia 2014 r. przebywał on w tej placówce leczniczej w związku z rozpoznaniem: urazu wielomiejscowego, wieloodłamowego śródstawowego złamania nasady bliższej kości piszczelowej lewej, kompresyjnego złamania trzonu kręgu Th3-Th7, stłuczenia mózgu z krwiakiem, złamania trzonu mostka, stłuczenia ręki prawej i zaburzeń afektywnych dwubiegunowych. Pismem z 29 sierpnia 2014 r. WSA zwrócił się do pełnomocnika skarżącego o wykazanie zachowania 7 – dniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W odpowiedzi pismem z 8 września 2014 r. reprezentujący skarżącego adwokat wyjaśnił, że T. F. z uwagi na pobyt w szpitalu nie mógł odebrać przesyłki z zaskarżoną decyzją Kolegium, tym samym nie mógł wnieść skargi w ustawowym terminie. Podniesiono, że ww. na skutek doznanego urazu wielomiejscowego, przebywał w szpitalu w dniach od 18 do 27 stycznia 2014 r. Z uwagi na pobyt w szpitalu oraz kontynuowanie leczenia w pozycji leżącej w domu, skarżący nie posiadał możliwości, aby uzyskać informację, że w sprawie zapadła decyzja SKO, tym bardziej, że rozpoczął się bieg terminu do wniesienia skargi. Podkreślono, że z uwagi na stan zdrowia T. F. oraz wskazania lekarskie dopiero po 20 marca 2014 r. należy liczyć termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi (tj. po 20 marca 2014 r. ustała przyczyna uchybienia terminu). Wskazano, że skarżący o decyzji Kolegium - objętej skargą dowiedział się przypadkowo 24 marca 2014 r., będąc w urzędzie w innej sprawie. Wobec tego w tym samym dniu czyli 24 mara 2014 r. złożył pismo które stanowiło zarówno skargę jak i wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W ocenie pełnomocnika, skarżący we wniosku w sposób wiarygodny wykazał brak winy we wniesieniu skargi w ustawowym terminie oraz wykazał, że zachował 7 dniowy termin do wniesienia wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Dokonanie w postępowaniu sądowym czynności po upływie przewidzianego w tym zakresie terminu powoduje bezskuteczność tej czynności, o czym stanowi art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; zwanej dalej P.p.s.a.). Jeśli jednak przyczyna, dla której strona dokonała określonej czynności procesowej z opóźnieniem była niezawiniona, to w myśl art. 86 § 1 P.p.s.a. sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Warunkiem powyższego jest złożenie pisma ze stosownym wnioskiem w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w tym uchybieniu oraz równoczesne dokonanie czynności, której nie dokonano w terminie (art. 87 § 1, § 2, § 4 P.p.s.a.). W ocenie Sądu, wszystkie wymienione wyżej przesłanki uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu T. F. spełnił. Złożył bowiem swoją prośbę 24 marca 2014 r., a więc w siedmiodniowym terminie od ustania przyczyny uchybienia terminu do złożenia skargi, co miało miejsce - zgodnie z twierdzeniem wnioskodawcy po 20 marca 2014 r. Jednocześnie z przedmiotowym wnioskiem strona wniosła skargę, a zatem dokonała czynności, której wniosek ten dotyczy. Ponadto, skarżący uprawdopodobnił, że przyczyna spóźnionego złożenia tej skargi nie nastąpiła z jego winy. Jak już wyżej podano, wobec skutecznego doręczenia T. F. dnia 5 lutego 2014 r. wskazanej na wstępie decyzji SKO [...] z dnia [...] grudnia 2013 r. trzydziestodniowy termin do zaskarżenia tego rozstrzygnięcia upłynął względem strony bezskutecznie z dniem 7 marca 2014 r. Jak wskazuje tymczasem przedłożona przez skarżącego karta informacyjna ze szpitala wymieniony przebywał tam w okresie 18-27 stycznia 2014 r. w związku z wyszczególnionymi wyżej, licznymi obrażeniami ciała. Karta ta wskazuje także, iż wobec przebytej operacji kończyny dolnej, zaleca się chodzenie bez obciążania operowanej kończyny przy pomocy kul łokciowych lub też balkonika. Skarżący twierdzi, że zmuszony był do leżenia w łóżku do połowy marca 2014 r. i dopiero po 20 marca 2014 r. nastąpił powrót do sprawności, (tj. ustała przyczyna uchybienia terminu). Powyższe uprawdopodabnia w wystarczającym stopniu faktyczną i niezawinioną niemożność złożenia do WSA skargi na decyzję SKO z dnia [...] grudnia 2013 r. w przewidzianym ustawą terminie. Za powyższym przemawia także wynikająca ze złożonego w niniejszej sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy okoliczność, iż skarżący pomimo wspólnego zamieszkiwania z żoną i synem prowadzi odrębne od nich gospodarstwo domowe. Wskazuje to na prawdopodobieństwo braku możliwości posłużenia się tymi osobami przy dokonaniu czynności procesowej w postaci złożenia skargi. Należy w tym miejscu podnieść, że powołany wyżej art. 87 § 2 P.p.s.a. jako jedną z przesłanek uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu podaje uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Oznacza to zatem brak konieczności dowodzenia powyższego przez stronę, a jedynie powinność przedstawienia takich okoliczności, które czynią prawdopodobnym brak jej winy, z czego składający skargę w niniejszej sprawie się wywiązał. Z podanych względów przywrócono T. F. termin do złożenia skargi na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło