II SA/Rz 5/11

z dnia 22 marca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia SO (del.) Anna Bembenek po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2011 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi M.F. na postanowienie P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. z dnia [..] grudnia 20110 r., znak: [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku dostarczenia ekspertyzy technicznej wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków fiskalnych skargi - p o s t a n a w i a - 1. odrzucić wniosek, 2. zwrócić skarżącemu M.F. kwotę 100 zł /słownie: sto złotych/ tytułem nienależnie uiszczonego wpisu. Postanowieniem z dnia 23 lutego 2011 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Rz 5/11 Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie odrzucił skargę M.F. na postanowienie P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. z dnia [..] grudnia 20110 r., znak: [..] w przedmiocie nałożenia obowiązku dostarczenia ekspertyzy technicznej. Podstawą orzeczenia było uchybienie terminowi uzupełnienia braków fiskalnych skargi. Postanowienie do doręczono skarżącemu w dniu 25 lutego 2011 r. Wnioskiem z dnia 1 marca 2011 r. M.F. wystąpił o przywrócenie mu terminu do wniesienia wpisu wnosząc zarazem wpis w należnej kwocie 100zł. W uzasadnieniu podał, że nie otrzymał poprzedniego wezwania do uiszczenia wpisu, nie otrzymał także awiza. Naprowadził, że mogło to być skutkiem okoliczności leżących po stronie poczty, która w ogóle nie doręczyła mu przesyłki. W tym bowiem czasie jeden z pracowników poczty obsługujący miejscowość skarżącego był na urlopie i listy nie zostały rozniesione. Ponadto miała miejsce reorganizacja poczty m.in. przez zmniejszenie liczby listonoszy. Okoliczności te skarżący uznał za zdarzenie losowe, które uniemożliwiło mu uiszczenie wpisu w zakreślonym terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Przedmiotem rozpoznania jest wniosek M.F. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków fiskalnych skargi w sprawie zakończonej postanowieniem z dnia 23 lutego 2011 r., doręczonym skarżącemu w dniu 25 lutego 2011 r. i nie zaskarżonym skargą kasacyjną. Postanowienie to jest orzeczeniem kończącym postępowanie w sprawie. Art. 86 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2002, 153, 1270, ze zm.) stanowi, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jednak przed merytorycznym rozpoznaniem zgłoszonego wniosku w pierwszej kolejności Sąd rozważa, czy zgłoszony wniosek jest w okolicznościach rozpoznawanej sprawy procesowo dopuszczalny. Zgodnie bowiem z art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek Sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. W świetle dorobku judykatury (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 9.03.2008r., sygn. akt V CZ 44/08, OSNC 2009/2/55, uchwała SN z 31.05.2000r., sygn. akt III ZP 1/00, OSNC 2001/1/1, postanowienie SN z 22.02.2008r., sygn. akt III CZ 4/06, Lex nr 200847, postanowienie SN z 11.01.2008r., sygn. akt V CZ 121/07, Lex nr 477620, postanowienie SN z 8.08.2000r., sygn. akt III CKN 827/00, Lex nr 5331/09, postanowienie SA w Katowicach z 16.04.2008r., sygn. akt I ACa 157/08, OSA 2009/2/6) powstałego na gruncie ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U.1964, nr 43, poz.296, ze zm.), zawierających w kwestii przywrócenia terminu regulację tożsamą jak ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, brak jest podstaw do przyjęcia, że rozpoznawany wniosek jest procesowo dopuszczalny. W powołanych orzeczeniach podkreśla się, że niedopuszczalność wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych (także fiskalnych) odrzuconego środka prawnego wynika stąd, że odrzucony środek procesowo nie istnieje. Traktowany jest tak, jak gdyby nigdy nie został wniesiony. W takich przypadkach niezbędne jest wzruszenie orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie, ewentualnie złożenie poprawnego procesowo wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia środka prawnego (tutaj skargi), a nie do dokonania czynności, której wykonanie nie wywrze jakiegokolwiek wpływu na istniejące postanowienie, które zakończyło tok postępowania w sprawie. Niedopuszczalność wniosku o przywrócenie terminu zachodzi m.in. jeżeli ze względu na stan sprawy przywrócenie terminu stało się nieaktualne. Przypadek taki zachodzi w niniejszej sprawie. Przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi w czasie, kiedy Sąd odrzucił samą skargę, a orzeczenie to nie zostało zaskarżone, jest niedopuszczalne z uwagi na nieaktualność potrzeby przywrócenia wnioskowanego terminu, jeżeli wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu strona nie złożyła ponownie skargi i nie objęła jej tym wnioskiem. Przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu w sytuacji, kiedy skarga została odrzucona, nie doprowadziłoby bowiem do uchylenia takiego postanowienia, które zakończyło postępowanie w sprawie. Należy mieć na uwadze, że wniosek o przywrócenie terminu wszczyna wyłącznie postępowanie w przedmiocie przywrócenia terminu, nie dotyczy natomiast głównego postępowania zainicjowanego wniesieniem skargi. Wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu, bez wniesienia środka prawnego jakim jest skarga jest przedwczesny, gdyż w chwili jego zgłoszenia strona nie miała już obowiązku uiszczenia wpisu. Brak jest bowiem pisma, od którego należałoby wpis pobrać, a to następuje "przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie" (por.. art. 214 §1 i art. 219 §1 oraz art. 230 §1-§2 p.p.s.a.). Instytucja przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej ma charakter szczególny. Pozwala na usunięcie niekorzystnych dla strony skutków procesowych uchybienia terminom ustawowym w wypadkach, kiedy nastąpiło to bez winy strony. Skarżący zatem nie uchybił terminowi do uiszczenia wpisu, ale uzupełniania barku fiskalnego skargi, którą jako niezupełną Sąd odrzucił. Sam wniosek o przywrócenie terminu nie pełni żadnej samodzielnej funkcji i należy go zawsze dla swej skuteczności połączyć z uchybioną czynnością procesową. Odrzucenie skargi anulowało potrzebę uzupełniania braków tej skargi, a zgłoszony wniosek o uzupełnienie stwierdzonych uprzednio braków stał się w tych okolicznościach bezprzedmiotowy, ponieważ w chwili jego zgłoszenia strona nie miała już obowiązku uiszczenia wpisu. W tych okolicznościach, na podstawie art. 88 p.p.s.a. Sąd wniosek odrzucił. O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 §1 pkt 1 p.p.s.a.