II SA/Rz 500/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Ryszard Bryk /spr./ Sędziowie NSA Stanisław Śliwa NSA Małgorzata Wolska Protokolant st. sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólnoadministracyjnym na rozprawie w dniu 3 grudnia 2008 r. sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] kwietnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym -skargę oddala- II SA/Rz 500/08 U Z A S A D N I E N I E Decyzja z dnia [...]r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej w P. po rozpoznaniu odwołania ZTE R. Spółka z o.o. od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w P. z dnia [...]r. nr [...] nakładającej karę pieniężną w kwocie 4260,00 zł za przejazd pojazdu nienormatywnego po drogach publicznych bez wymaganego zezwolenia postanowił utrzymać w mocy zaskarżoną decyzje. W podstawie prawnej powołano art. 138 § 1 pkt 1 kpa, art. 13 g ust. 1 i ust. 2, art. 40b ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 21 marca 1985r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2007r. Nr 19, poz. 115 ze zm.) w związku z art. 61 ust. 11 oraz art. 64 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U z 2005r. Nr 108, poz. 908 ze zm.), oraz w związku z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 19 października 2005r. w sprawie wykazu dróg krajowych oraz dróg wojewódzkich, po których mogą poruszać się pojazdy o dopuszczalnym nacisku pojedynczej osi do 10t (Dz. U. Nr 219, poz. 1961). W uzasadnieniu organ stwierdził, że funkcjonariusze Urzędu Celnego w P. Odział w M. przeprowadzili w dniu [...]r. kontrolę wyjeżdżającego z terytorium Rzeczpospolitej Polskiej ciągnika marki MAN, nr rej. [...] z naczepą marki S., nr rej. [...], należącego do ZTE R. Sp. z o. o. Dokonali pomiaru obciążenia osi oraz masy całkowitej pojazdu i stwierdzono przekroczenie dopuszczalnej normy nacisku pojedynczej osi napędowej ciągnika o 3,19 t. Wykonujący transport nie posiadał zezwolenia na przejazd pojazdu nienormatywnego. Naczelnik Urzędu Celnego w P. decyzja z dnia [...]r. nałożył karę pieniężną w kwocie 4260,00 zł za przejazd pojazdu nienormatywnego po drogach publicznych bez wymaganego zezwolenia. Odwołanie od tej decyzji wniosła ZTE R. Sp. z o. o. domagając się jej uchylenia i umorzenia postępowania. Organowi celnemu zarzuciła to, że nie dokonano ponownego ważenia "(...) mimo, iż inne samochody z tym samym ładunkiem wykazywały na tej wadze inne naciski na osie i mimo, iż kierowca prosił o wykonanie ponownego pomiaru (...)". Wskazano, że nie jest prawdą iż kontrola dotyczyła pojazdu wyjeżdżającego z Polski, bo kontrolowany pojazd nie opuścił terytorium RP. Po rozpoznaniu sprawy w trybie odwoławczym Dyrektor Izby Celnej w P. postanowił utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję. Organ II instancji wskazał, że art. 13 g ust. 1 ustawy o drogach publicznych za przejazd po drogach publicznych pojazdów nienormatywnych bez zezwolenia określonego przepisami o ruchu drogowym lub niezgodnie z warunkami podanymi w zezwoleniu, wymierza się kary pieniężne w drodze decyzji administracyjnych. Pojazd nienormatywny jest to pojazd lub zespół pojazdów, którego naciski osi wraz z ładunkiem lub bez niego są większe od dopuszczalnych, przewidzianych dla danej drogi w przepisach cyt. ustawy, albo którego wymiary i masa wraz z ładunkiem lub bez niego są większe od dopuszczalnych, przewidzianych w przepisach o ruchu drogowym, z wyłączeniem autobusów w zakresie nacisków osi - art. 4 pkt 25 cyt. ustawy. Zgodnie z art. 40b ust. 2 cyt. ustawy w przypadku przekroczenia dopuszczalnej masy całkowitej, nacisków osi lub wymiarów pojazdów naczelnicy urzędów celnych pobierają opłaty ustalone według art. 13c ust. 4 i wymierzają kary pieniężne ustalone w oparciu o art. 13 g ust. 2 tej ustawy. W przypadku przekroczenia dopuszczalnej wielkości więcej niż jednego parametru karę ustala się jako sumę wysokości kar z tytułu każdego przekroczenia - art. 13 g ust. 1 a. Droga krajowa nr 28 prowadząca do przejścia granicznego w M. została w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 19 października 2005r. zaliczona do dróg krajowych, po których mogą poruszać się pojazdy o dopuszczalnym nacisku pojedynczej osi do 10 t. Normy nacisków poszczególnych osi pojazdów poruszających się po tej kategorii drogach oraz wysokość kar pieniężnych za ich przekroczenie, zróżnicowanych w zależności od rodzaju osi i wielkości przekroczenia, określa załącznik nr 2 do ustawy o drogach publicznych pod L.p.7. Zgodnie z L.p 7 pkt 7 lit. d w.w. załącznika nacisk pojedynczej osi napędowej pojazdu silnikowego nie może przekroczyć 10 ton; za nacisk powyżej 11,0 t do 11,5 t kara pieniężna wynosi 1140 zł (lit. d), a dodatkowo za każde rozpoczęte przekroczenie o 0,5 t powyżej 11,5 t dodatkowo 780 zł (lit. e). W przedmiotowej sprawie stwierdzono nacisk pojedynczej osi napędowej ciągnika 13,19 t a więc przekroczenie normy o 3,19 t i jest to zagrożone karą pieniężną 4260 zł (1140zł + 4 x 780 zł). Z przebiegu kontroli z dnia [...]r. sporządzono protokół nr[...]. Organ I instancji w celu stwierdzenia czy pojazd jest normatywny czy też nie uwzględnił dopuszczalne błędy wskazań wagi, a przy ustalaniu masy całkowitej dopuszczalne błędy metody cząstkowych ważeń pojazdu. Od każdej zmierzonej wielkości osi odjęto 200 kg, a wynik pomniejszono o 2%, zaś od zmierzonej wielkości masy całkowitej odjęto 1000 kg ( ilość osi - 5 x 200 kg), a uzyskany wynik pomniejszono o 2%. Uwzględnienie maksymalnych dopuszczalnych błędów zapobiega ustaleniu w wyniku pomiaru wielkości większych od wielkości rzeczywistych. Wskazano, że pomiar został wykonany przez uprawnione osoby, przy użyciu stacjonarnej wagi samochodowej do ważenia pojazdów w ruchu Ł.Z.G. Ł. znak fabryczny PD-2, nr 20, która spełniała wymogi techniczne, była sprawna i posiadła ważne świadectwo legalizacji Naczelnika Obwodowego Urzędu Miar nr 2 w P. z dnia [...]r. znak zgłoszenia [...] oraz przymiaru wstęgowego nr [...] produkcji "Polmiar" Marki posiadającego świadectwo legalizacji Naczelnika Obwodowego Urzędu Miar nr 1 w W. z dnia [...]r. znak zgłoszenia [...]. Świadectwa legalizacji znajdują się na stanowisku pomiarowym do wglądu, a uwierzytelnione kserokopie tych dokumentów zostały doręczone do akt sprawy. Organ podał, że strefa ważenia jest ograniczona rogatką jest wypoziomowana i należycie utrzymana. Aby zapewnić prawidłowy pomiar, przed wjazdem na wagę umieszczone są specjalne oznaczenia wskazujące sposób wykonania przejazdu przez panel wagowy. Znak drogowy określa dopuszczalną prędkość pojazdu w strefie ważenia, a boczne krawędzie drogi dojazdowej, przed i za panelem wagowym uniemożliwiają inny niż centralny przejazd przez wagę. Wynik ważenia uzyskiwany jest za pomocą programu komputerowego. W przypadku błędu w pomiarze wynikającym np. z nieprawidłowego przejazdu przez punkt kontrolny, komputer sygnalizuje tę nieprawidłowość. W takim przypadku proces ważenia jest powtarzany z urzędu. W trakcie kontroli w dniu[...]. w procesie ważenia nie miały miejsca żadne nieprawidłowości. Strona była reprezentowana przez kierującego pojazdem S.P., który brał udział w czynnościach. Złożył on pisemne oświadczenie, że pojazd jest sprawny technicznie i przygotowany do ważenia oraz, że został poinformowany o wymaganiach dotyczących przejazdu przez wagę. Po przejechaniu przez pomost wagowy i stwierdzeniu przekroczenia norm nacisków pojedynczej osi napędowej ciągnika zapoznał się z treścią protokołu nr [...]i podpisał go bez uwag. Nie wnosił, żadnych zastrzeżeń do ważenia i jego wyników czym poświadczył, że proces ten przebiegał prawidłowo, a wyniki są zgodne ze stanem faktycznym. Kierowca został pouczony o możliwości ponownego ważenia pojazdu, które może odbyć się na pisemny wniosek przewoźnika/kierowcy lecz taki wniosek nie został złożony. Organ celny I instancji nie miał podstaw do powtórzenia ważenia kontrolowanego pojazdu, przede wszystkim dlatego, że: 1. Kontroli nacisków osi i masy całkowitej pojazdu dokonano przy użyciu sprawnej wagi posiadającej ważne świadectwo legalizacji, 2. Proces ważenia przebiegał zgodnie z w.w. instrukcją bez jakichkolwiek zakłóceń, 3. Urządzenia rejestrujące nie wykazały błędów ważenia, 4. Obecny podczas kontroli kierowca pojazdu nie zgłaszał żadnych zastrzeżeń w trakcie ani też po kontroli (brak uwag do protokołu), nie wystąpił też z wnioskiem o powtórne ważenie. Organ II instancji odnosząc się do zarzutów odwołania, iż to kontrola dotyczyła pojazdu wyjeżdżającego z terytorium RP podkreślono, że w trakcie kontroli pojazd ten miał status pojazdu opuszczającego terytorium RP, gdyż w tym właśnie celu wjechał na teren przejścia granicznego w M. i został zgłoszony do wyjazdu z Polski. Bez znaczenia jest to czy pojazd ten opuścił Polskę bo kara pieniężna dotyczy dokonanego wcześniej przejazdu pojazdem nienormatywnym po drogach na terytorium RP bez wymaganego zezwolenia. Skargę na tą decyzję wniósł ZTE R. Sp. z o. o. domagając się jej uchylenia. W jej uzasadnieniu wskazano, że podstawą nałożenia kary pieniężnej stały się ustalenia zawarte w protokole z kontroli. Parametry określone w tym protokole w pkt 2 - b i c , a dotyczące wyniku pomiaru masy całkowitej, wagą statyczną i wyniku pomiaru wymiarów zewnętrznych pojazdu - chociaż według uzasadnienia zaskarżonej decyzji podobno mierzone - to jednak nie zostały w protokole ujęte, co już samo w sobie stanowi o pewnej fikcji sporządzonego protokołu. Zdaniem skarżącego waga na przejściu granicznym oznaczona numerem 20 na której dokonano pomiaru nie działa prawidłowo. Z pisma Głównego Urzędu Miar w W. z dnia [...]. nr [...] wynika, że waga nie jest przystosowana do wyznaczania obciążenia osi w pojazdach o długości przekraczającej 14 m. Z uwagi na ograniczenia wagi oznaczonej nr 20 i nie odnotowania na granicy w protokole pomiaru długości całkowitej pojazdu i odległości pomiędzy poszczególnymi jego osiami to protokół ten nie może być dowodem w sprawie i stanowić podstawy do nałożenia kary. Dodatkowo przedmiotowy pojazd wraz z ładunkiem nie opuścił granicy polsko-ukraińskiej bo przewożone artykuły spożywcze z przyczyn leżących po stronie ukraińskiej nie mogły być odprawiane na granicy w M. Następnego dnia [...]r. bez żadnego rozładowywania pojazd był ponownie ważony tym razem na wadze o nr 18 i waga ta wskazała zupełnie inne parametry od poprzednich -protokół nr[...]. Masa całkowita była już o 0,38 t niższa, a przekroczenie dopuszczalnego nacisku drugiej osi wyniosło już tylko 0,3 t a więc o 28% mniej niż przy poprzedniej wadze. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zaprezentowaną w zaskarżonej decyzji. Odpowiadając na zarzuty skargi podał, że pismo Głównego Urzędu Miar z dnia 15.10.2007r. nr [...]zostało sprostowane późniejszym pismem z dnia 21.11.2007r. nr[...], a kopie obu tych pism znajdują się w aktach sprawy i skarżący zapoznał się z nimi w dniu 4.04.2008r. (k. nr 75). Wg opinii Głównego Urzędu Miar waga nr 20 jest przystosowana do wyznaczania obciążenia osi w pojazdach o max. odległości między skrajnymi osiami pojazdu 14 m. Zaś w kontrolowanym pojeździe (k. nr 19, 20) odległości pomiędzy poszczególnymi osiami pojazdu członowego wynosiły: 350 cm, 590 cm, 130 cm i 130 cm. Odległość pomiędzy skrajnymi osiami tego pojazdu członowego wynosiła 1200 cm= 12 m. Pomiar wymiarów zewnętrznych pojazdu formalnie nie został wykonany lecz nie oznacza to, że nie był poddawany analizie. W sytuacji gdy wstępna ocena wymiarów zewnętrznych potwierdza, że pojazd jest typowy, a oględziny zewnętrzne dają pewność, że jego wymiary nie przekraczają obowiązujących norm, organ celny odstępuje od przeprowadzania dowodu w tym zakresie. Funkcjonariusze celni pełniący obowiązki na stanowiskach wagowych oddziałów celnych granicznych posiadają w tym zakresie duże doświadczenie i wiedzę praktyczną. Wymiary zewnętrzne pojazdów typowych, produkowanych seryjnie są powtarzalne a wiedza w tym zakresie jest powszechnie dostępna. To, że pojazd wraz z załadunkiem nie opuścił terytorium RP nie miał wpływu na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy bo kara jest nałożona za dokonany wcześniej przejazd pojazdem nienormatywnym po drogach publicznych RP bez zezwolenia. Dla sprawy nie są istotne wyniki pomiarów z dnia następnego bo zostały one dokonane po poprawieniu ładunku na kontrolowanym pojeździe mające na celu zniwelowanie wykazanego wcześniej znacznego przeciążenia osi napędowej. Różnica w pomiarze masy całkowitej w protokole nr [...] o 140 kg i w [...] o 380 kg mniejsza niż w protokole nr [...] z dnia 17.01.2008r. mieści się w granicy błędu uwzględnianego przy każdym pomiarze. Strona skarżąca w dniu 18.01.2008r. uzyskała zezwolenie nr [...] na jednokrotny przejazd po drogach krajowych w wyznaczonym czasie, pojazdu przekraczającego granice państwa przy wjeździe na terytorium RP i na podstawie tego zezwolenia pojazd został dopuszczony do powrotnego wjazdu na terytorium RP. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy nawiązać do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25.07.2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. nr 153, poz. 1269, ze zm./, z którego wynika, że wojewódzki sąd administracyjny kontroluje zaskarżony akt administracyjny pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z zasady tej wynika reguła, że Sąd przy tej kontroli bierze pod uwagę stan faktyczny i prawny istniejący w tym przypadku w dacie kontroli pojazdu. Potwierdza to art. 133 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz. 1270, ze zm./, zwanej dalej skrótem P.p.s.a., według którego stan faktyczny sprawy sąd ustala głównie na podstawie akt administracyjnych. Stan faktyczny sprawy jest następujący: W dniu [...]r. funkcjonariusze Urzędu Celnego w P. Oddziału w M. przeprowadzili kontrolę ciągnika samochodowego marki MAN, nr rej. [...] z naczepą ciężarową marki SOMMER nr rej.[...], należącym do przewoźnika ZTE R. – Spółki z o.o. w R. Kierowcą pojazdu był S.P. Podczas kontroli dokonano pomiaru obciążenia osi oraz masy całkowitej pojazdu i stwierdzono przekroczenie dopuszczalnej normy nacisku pojedynczej osi napędowej o 3,19 tony. Pomiaru nacisków osi i masy całkowitej przy użyciu stacjonarnej wagi dynamicznej typu Łęczyca P-D, nr fabryczny 20 dokonał w obecności kierowcy pojazdu funkcjonariusz celny J.W., który był upoważniony przez Naczelnika Urzędu Celnego do dokonywania tego rodzaju czynności. Wymiary ustalił przy użyciu przymiaru wstęgowego nr 63/07 produkcji "Polmiar" Marki. Pomiaru rozstawów osi pojazdu dokonano ręcznie. Wskazane urządzenia pomiarowe, tj. waga samochodowa służąca do ważenia pojazdów w ruchu i przymiar wstęgowy posiadały ważne świadectwa legalizacyjne, wystawione przez Naczelnika Obwodowego Urzędu Miar Nr 1 w W.. Kierowca pojazdu przed dokonaniem ważenia oświadczył, że został pouczony o wymaganiach dotyczących przejazdu pojazdu przez pomost wagi, ze wskazaną prędkością, bez przyspieszeń i hamowań, a także, że pojazd jest sprawny technicznie i przygotowany do ważenia. Został pouczony o możliwości złożenia pisemnego uzasadnionego wniosku w sprawie ponownego ważenia pojazdu. Kierowca takiego wniosku nie złożył, podpisał protokół z kontroli nr[...]bez zastrzeżeń. /podane fakty ustalono na podstawie protokołu z kontroli z dnia [...]r. (k. 20-19), świadectw legalizacyjnych przymiaru wstęgowego i wagi samochodowej nr 20 (k. 12 i 13), Aneksu nr 13 do decyzji nr [...]Naczelnika Urzędu Celnego w P. w sprawie imiennego upoważnienia funkcjonariuszy celnych do kontroli pojazdów wykonujących międzynarodowy transport drogowy w zakresie masy, nacisków osi lub wymiarów określonych przepisami prawa o ruchu drogowym oraz wydawania zezwoleń na jednorazowy przejazd pojazdu nienormatywnego (k.11-8), oświadczenia kierowcy S.P. z dnia 17.01.2008 r., godzina 2015 – k.18 akt administracyjnych/. Główny Urząd Miar – Biuro Metrologii Prawnej w piśmie z dnia 21.11.2007 r., nr [...] skierowanym do Izby Celnej w P. wyjaśniło, że waga samochodowa do ważenia pojazdów w ruchu, nr fabryczny 20, znajdująca się na przejściu granicznym w M. jest przystosowana do wyznaczania obciążenia osi w pojazdach o maksymalnej odległości pomiędzy skrajnymi osiami pojazdu wynoszącej 14 m. Jednocześnie podano, że informacja zamieszczona w piśmie w/w Urzędu z dnia 15.10.2007 r., Nr [...] nie dotyczyła odległości pomiędzy skrajnymi osiami pojazdu, lecz tylko długości pojazdu /k. 61 i 58 akt administracyjnych/. Z protokołu kontroli przedmiotowego pojazdu wynika, że odległość pomiędzy skrajnymi osiami pojazdu wynosiła: 350 cm + 590 cm + 130 cm + 130 cm = 12 m. Przedmiotowym pojazdem przewożono koncentrat soku jabłkowego z G. do odbiorcy mającego siedzibę na U. /72 beczki po 293 kg każda/. Dostawcą była Firma mająca siedzibę w C./k. 35 i 25 akt administracyjnych/. We wniosku z dnia [...]r. skierowanym do Kierownika Oddziału Celnego w M., przedstawiciel ZTE R. spółki z o.o. wniósł o wydanie zezwolenia na "dokonanie poprawy ładunku na samochodzie nr rej. [...]z uwagi na to, że GDDKiA w W-wie odmówiła wydania zezwolenia specjalnego na przewożony ładunek – naciski na osie zostały przekroczone. Wniosek o poprawę ładunku został uwzględniony. /k. 40 akt administracyjnych/. Naczelnik Urzędu Celnego zezwoleniem z dnia [...]r., Nr [...] zezwolił ZTE R. spółce z o.o. na jednorazowy przejazd przedmiotowym pojazdem nienormatywnym po drogach krajowych, na których mogą poruszać się pojazdy o dopuszczalnym nacisku pojedynczej osi do 10 ton i dodano, że zezwolenie jest ważne łącznie z protokołem kontroli Nr [...] przez 72 godziny od chwili wydania zezwolenia /k. 47 akt administracyjnych/. Zezwolenie wydano po uprzednim dwukrotnym dokonaniu pomiaru nacisków osi i masy całkowitej, przy użyciu stacjonarnej wagi dynamicznej typu Ł. PD-2, nr fabr. 18 i przymiaru wstęgowego nr 62/07 produkcji "Polmiar" Marki. Pomiaru dokonał funkcjonariusz P.P., upoważniony do dokonywania takich czynności /poz. 163 załącznika Nr 1 do decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w P. nr[...] , z dnia [...]r. Z protokołu kontroli nr [...] z dnia 18.01.2008 r. m. innymi wynika, że nacisk na drugiej osi wynosił 10,14 t i przekraczał dopuszczalną normę o 0,14 t. Natomiast z protokołu nr [...] wynika, że nacisk na drugiej osi wynosił 10,30 t i przekraczał dopuszczalną normę o 0,30 t /k. 45-44 i 42-41 akt administracyjnych/. Przedstawiony stan faktyczny sprawy pokrywa się z ustaleniami faktycznymi poczynionymi przez organ odwoławczy i zdaniem Sądu był wystarczający do dokonania prawidłowej subsumcji z przepisami prawa obowiązującymi w dacie kontroli pojazdu /17.01.2008 r./. Ocena stanu faktycznego dokonana przez organy jest prawidłowa, zaś wydane rozstrzygnięcie jest zgodne z prawem. Niesporna jest okoliczność, że przedmiotowy pojazd poruszał się po drodze krajowej nr 28 relacji Z.– M. - Granica Państwa i przewoził towar dla odbiorcy mającego siedzibę na terenie U. Po drodze tej mogą poruszać się pojazdy o dopuszczalnym nacisku pojedynczej osi do 10 ton, co wynika z § 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 19.10.2005 r. w sprawie wykazu dróg krajowych oraz dróg wojewódzkich, po których mogą poruszać się pojazdy o dopuszczalnym nacisku pojedynczej osi do 10 t /Dz. U. Nr 219, poz. 1861/. Droga krajowa nr 28 jest umieszczona na załączniku nr 1 do tego rozporządzenia /poz. 22/. Jeżeli nacisk osi jest większy od dopuszczalnego, przewidzianego dla danej drogi, to wówczas przejazd pojazdu jest dozwolony tylko pod warunkiem uzyskania zezwolenia /art. 61 ust. 11 ustawy z dnia 20.06.1997 r. – Prawo o ruchu drogowym – Dz. U. Z 2005 r., Nr 108, poz. 908, ze zm./. Zezwolenia takie wydają organy wymienione w art. 64 ust. 2 – 4 powołanej ustawy. Ładunek na pojeździe powinien być umieszczony w taki sposób, aby nie powodował przekroczenia dopuszczalnych nacisków osi pojazdu na drogę /art. 61 ust. 2 pkt 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym/. Z protokołu kontroli pojazdu Nr [...] z dnia [...]r. wynika, że zamierzony nacisk drugiej osi ciągnika marki MAN wyniósł 13660 kg, a po uwzględnieniu dopuszczalnych błędów wskazań wagi wyniósł 13,19 t, co ilustruje n/w obliczenie: 13660 kg – 200 kg = 13460 kg 2 13460 x = 269,20 kg 100 13460 – 269,20 kg = 13190 kg /13,19 t/. Wielkość ta przekracza dopuszczalny nacisk pojedynczej osi napędowej ciągnika o 3,19 t. Przewoźnik nie posiadał zezwolenia na przejazd po drodze krajowej nr 28 pojazdu nienormatywnego w rozumieniu art. 4 pkt 25 ustawy z dnia 21.03.1985 r. o drogach publicznych /Dz. U. Z 2007 r., Nr 19, poz. 115, z późn. zm./, dalej: ustawa o drogach publicznych. Stosownie do art. 13g ust. 1 i ust. 2 oraz art. 40b ust. 2 ustawy o drogach publicznych, to za przejazd po drogach publicznych pojazdów nienormatywnych bez zezwolenia, naczelnicy urzędów celnych wymierzają kary pieniężne, które określa załącznik nr 2 do w/w ustawy. Ze wskazanego załącznika Lp 7 pkt 7d i e wynika, że za przekroczenie dopuszczalnych nacisków osi na drogach, na których jest dopuszczony ruch pojazdów o naciskach osi do 10 t – dla pojedynczej osi napędowej pojazdów silnikowych o nacisku osi powyżej 11 t do 11,5 t – wysokość kary wynosi 1140 zł, a za każde rozpoczęte przekroczenie 0,5 t powyżej 11,5 t dodatkowo wynosi 780 zł. Kierując się wskazanym sposobem obliczania kary pieniężnej, kara pieniężna w przedmiotowej sprawie powinna wynosić: - 1140 zł /11-11,5 t/, - 780 zł /11,5-12 t/, - 780 zł /12-12,5 t/, - 780 zł /12,5-13 t/, - 780 zł /13-13,19 t/, RAZEM: 4260,- zł. Przytoczone rozważania Sądu potwierdzają, że organy dokonały prawidłowej subsumcji stanu faktycznego z przepisami prawa i prawidłowo obliczyły wysokość kary pieniężnej. Zasadniczy zarzut podniesiony w skardze dotyczy podejrzenia co do prawidłowości funkcjonowania wagi oznaczonej nr 20, na której dokonano pomiaru w dniu 17.01.2008 r., która stosownie do pisma Głównego Urzędu Miar w W z dnia 15.10.2007 r., nr [...] nie jest przystosowana do wyznaczania obciążenia osi w pojazdach o długości przekraczającej 14 m, a w protokole kontroli nr [...] nie wypełniono rubryki "C", czyli nie podano długości ciągnika z naczepą. Tego zarzutu strona skarżąca nie podnosiła w toku postępowania administracyjnego. Kierowca pojazdu będący jednocześnie przedstawicielem strony skarżącej, posiadającej licencję na wykonywanie międzynarodowego zarobkowego przewozu drogowego rzeczy, nie kwestionował danych zawartych w protokole kontroli z dnia 17.01.2008 r., podpisał ten protokół bez zastrzeżeń i złożył oświadczenie, że został pouczony o wymaganiach dotyczących przejazdu przez pomost wagi, ze wskazaną prędkością, bez przyspieszeń i hamowań. W szczególności nie kwestionował adnotacji zawartej w tym protokole, że długość pojazdu jest parametrem normatywnym. Ciągniki samochodowe marki i typu "MAN 18" i naczepy ciężarowe marki typu "SOMMER SP 240 S" są produkowane seryjnie, zatem długość tych pojazdów jest podawana w odpowiednich katalogach, z których korzystają urzędy celne. W takich sytuacjach, gdy kontrolowane pojazdy są typowe, mierzenie parametrów pojazdu /długość, szerokość, wysokość/ jest zdaniem Sądu zbyteczna, chyba że zachodzą co do tego uzasadnione wątpliwości. Skoro kierowca pojazdu nie kwestionował treści protokołu, zatem należy podzielić stanowisko organu odwoławczego, że długość ciągnika z naczepą nie przekraczała 14 m. Strona skarżąca nie wykazała, że długość przedmiotowego pojazdu przekracza 14 m, przeto jest to zarzut ogólnikowy. Drugi zarzut, że wymieniony pojazd wraz z ładunkiem nie opuścił granicy polsko-ukraińskiej, nie ma żadnego znaczenia w sprawie, bowiem przed przybyciem do M. poruszał się po drodze krajowej, na której mogły poruszać się pojazdy o dopuszczalnym nacisku pojedynczej osi do 10 t i ta norma została przekroczona. Kolejny zarzut, że dnia następnego /18.01.2008 r./ pojazd ten bez żadnego rozładowywania ponownie podjechał na wagę, tym razem oznaczoną numerem 18, która wykazała zupełnie inne parametry od poprzednich ustalonych w dniu 17.01.2008 r. na wadze nr 20, nie może zdaniem Sądu stanowić przekonującego argumentu, iż to pomiar na wadze nr 20 był błędny. Niesporna jest okoliczność, że przedstawiciel strony skarżącej wnioskiem z dnia 18.01.2008 r., skierowanym do Kierownika Oddziału Celnego w M. wniósł o udzielenie zezwolenia na dokonanie poprawy ładunku na pojeździe nr rej.[...]. W takiej sytuacji twierdzenie, że przed ważeniem w dniu 18.01.2008 r., nie dokonano żadnego rozładowywania nie jest niczym wsparte. Poza tym różnice dotyczące masy całkowitej /34,51 t, 34,37 t, 34,13 t/ nie są zbyt wysokie /np. 3451 kg – 3437 kg = 140 kg, 3451 kg – 3413 kg = 380 kg, 3437 kg – 3413 kg = 240 kg/ i mieszczą się w granicach dopuszczalnego błędu. W takiej sytuacji zmniejszenie nacisku drugiej osi mogło być skutkiem przemieszczenia ładunku na pojeździe. Mając to wszystko na uwadze i na podstawie art. 151 P.p.s.a. – Sąd skargę oddalił.