II SA/Rz 504/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2017 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku T. C. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi T. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie skierowania na badanie lekarskie - postanawia – odrzucić wniosek o przywrócenie terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, postanowieniem z dnia 22 maja 2017 r., odrzucił skargę T. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie skierowania na badanie lekarskie. Powodem, dla którego wydano powyższe rozstrzygnięcie był fakt spóźnionego opłacenia skargi tj. dnia 12 maja 2017r., podczas gdy termin w tym zakresie upłynął z dniem 9 maja 2017 r. Odpis przedmiotowego postanowienia został doręczony skarżącemu w dniu 25 maja 2017 r. W tym właśnie dniu T. C. złożył do tut. Sądu wniosek o przywrócenie terminu rozpatrzenia "zażalenia na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego i Starosty [...]". Wnioskodawca podał, że przyczyną, z powodu której uiścił wpis od swojej skargi po upływie ustawowego terminu było to, że termin ten upływał dnia 9 maja 2017 r., natomiast wynagrodzenie za pracę wpływa na jego konto bankowe dziesiątego dnia każdego miesiąca. Tym samym 9 maja 2017r. nie dysponował wystarczającą ilością środków niezbędnych do uiszczenia należnej opłaty. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Żądanie T. C. zmierza do otwarcia mu drogi do merytorycznego rozpatrzenia jego skargi na wskazaną na wstępie decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. Ze względu na fakt, że skarga wymienionego została odrzucona z uwagi na zapłatę wpisu po upływie ustawowego terminu, to żądanie strony z dnia 25 maja 2017 r. należało uznać za wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia przedmiotowej opłaty. Jak stanowi art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Zgodnie jednak z brzmieniem art. 86 § 1 P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Warunki uwzględnienia takiego wniosku określa art. 87 P.p.s.a. W jego świetle, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Wniosek T. C. podlega odrzuceniu, bowiem wymieniony nie zachował siedmiodniowego terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 P.p.s.a. Jak bowiem wynika z tego żądania, powodem, dla którego skarżący nie uiścił w terminie wpisu od swojej skargi był brak stosownych środków w okresie biegu terminu do jej opłacenia. Przyczyna ta ustała jednak – jak zaznaczył skarżący – już w dniu następnym po upływie wskazanego stronie w wezwaniu do uiszczenia opłaty sądowej siedmiodniowego terminu tj. dnia 10 maja 2017 r. Wniosek o przywrócenie terminu do opłacenia skargi skarżący winien był zatem złożyć do dnia 17 maja 2017 r. Tymczasem żądanie to pochodzi z daty 25 maja 2017 r., a zatem należy je uznać za spóźnione. W świetle stanowiska doktryny prawniczej, termin siedmiu dni do wniesienia pisma (wniosku) liczy się od czasu ustania przyczyny uchybienia terminowi, a nie od czasu dowiedzenia się o tym. Odmienne poglądy w tym zakresie, wobec jednoznacznej treści przepisu, nie znajdują uzasadnienia (tak B. Dauter w Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, wyd. VI, B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Lex Wolters Kluwers). Skoro więc przeszkoda, z powodu której skarżący nie opłacił swojej skargi w ustawowym terminie ustała dnia 10 maja 2017 r., a strona do dnia 17 maja 2017 r. nie złożyła wniosku o jego przywrócenie, tylko w dniu 12 maja 2017 r. uiściła wymagany wpis, to należało orzec jak w sentencji. Podstawę orzeczenia stanowił art. 88 P.p.s.a., zgodnie z którym spóźniony wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.