II SA/Rz 512/07

Dnia 20 września 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: AWSA Magdalena Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 20 września 2007 roku w Rzeszowie. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. W. na uchwałę Rady Gminy Ś. z dnia 20 marca 2007 roku, nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działalność Wójta Gminy Ś. - postanawia - odrzucić skargę. W dniu 19 lutego 2007 roku do Regionalnej Izby Obrachunkowej w Rz. wpłynęła sporządzona pismem maszynowym skarga na działalność Wójta Gminy Ś. Pod skargą zamieszczono, sporządzone również pismem maszynowym, oznaczenie jej autora – A. W. Skarga nie była podpisana własnoręcznie i nie zawierała adresu nadawcy. Pismem z dnia 20 lutego 2007 roku Prezes Regionalnej Izby Obrachunkowej w Rz. przekazał skargę Radzie Gminy Ś., jako właściwej do jej rozpoznania. Uchwałą z dnia 20 marca 2007 roku, nr W47/2007 Rada Gminy Ś., działając na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, 1591 z późniejszymi zmianami) oraz art. 229 pkt 3, 237 § 1 i § 3 i art. 238 4 ustawy z dnia 13 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 z późniejszymi zmianami, dalej jako kpa) uznała za bezzasadną skargę A. W. na działalność Wójta Gminy Ś. W dniu 28 lutego 2007 roku A. W. skierował pisma do Wójta Gminy Ś. oraz Rady Gminy Ś., w których oświadczył, iż skargi będącej przedmiotem uchwały z dnia 20 marca 2007 roku nie składał i nie jest jej autorem. W dniu 3 kwietnia 2007 roku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga A. W. na powołaną na wstępie uchwałę. Skarżący zarzuca w niej, iż nie był autorem skargi na Wójta Gminy Ś. i z tej przyczyny wnosi o unieważnienie zaskarżonej uchwały. Wojewódzki Sad Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 184 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 roku (Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483) Naczelny Sąd Administracyjny oraz inne sądy administracyjne sprawują w zakresie określonym w ustawie, kontrolę działalności administracji publicznej. Zasadniczym kryterium tej kontroli, stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) jest zgodność działalności administracji publicznej z prawem. Jak wynika z wyżej cytowanego zapisu Konstytucji, sądowa kontrola administracji publicznej nie ma charakteru bezwzględnego, nie obejmuje każdej podejmowanej przez nią aktywności. Zakres sądowej kontroli administracji określony został - stosownie do postanowień art. 184 Konstytucji - w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), dalej jako P.p.s.a. Stosownie do art. 3 § 1 P.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Ramy tej kontroli ustawodawca zakreślił w art. 3 § 2 P.p.s.a. poprzez wskazanie form działalności administracji publicznej. Oznacza to, iż kontrola sądowo-administracyjna, co do zasady, rozciąga się wyłącznie na tę aktywność administracji publicznej, która podejmowana jest w formach wskazanych w art. 3 § 2 P.p.s.a. Działania administracji, które nie zostały przyobleczone w formy wskazane w powołanym przepisie nie podlegają kontroli sądowej, a próby jej zainicjowania poprzez wniesienie skargi nie będą skuteczne. Należy zatem wskazać, iż sądowa kontrola administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w Sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych W pkt 1 -4. Przedmiotem skargi jest uchwała Rady Gminy Ś. z dnia [...] marca 2007 roku; nr [...], dotycząca rozpoznania wniesionej w trybie działu VIII kpa, skargi na działalność Wójta Gminy Ś. W orzecznictwie ugruntowane jest już stanowisko iż uchwała Rady Gminu w przedmiocie Wniesionej na podstawie art. 227 kpa skargi powszechnej jest w istocie zawiadomieniem o sposobie jej załatwienia i nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego - post. Wojewódzkiego SąduAdministracyjnego w Warszawie z dnia 19 maja 2004 roku, sygn. akt IV SA 1992/03 (publ. Wielomodułowy, informatyczny system informacji prawnej Lex Polonica Maxima CD), niepublikowane postanowienie NSA z dnia 12 kwietnia 2001 r. I SA 2668/2000. Wyłączenie spod kognicji sądów administracyjnych uchwał organów samorządu terytorialnego w przedmiocie rozpoznania skarg wniesionych w trybie działu VIII kpa ma ten skutek, że wniesioną w tym przedmiocie skargę należy uznać za niedopuszczalną i w oparciu o art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. odrzucić. Odnotować jednak należy, iż rozpoznanie wniesionej na podstawie art. 227 kpa skargi, która obarczona jest tak poważnymi brakami formalnymi jak brak podpisu oraz brak adresu zamieszkania nadawcy rodzi poważne zastrzeżenia.