II SA/Rz 512/12

z dnia 9 lipca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2012 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.C. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 3 kwietnia 2012 r., nr SKO.[...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania - p o s t a n a w i a - odrzucić skargę. Zarządzeniem z 24 maja 2012 r. wezwano M.C. do uzupełnienia braku formalnego skargi przez nadesłanie jednego jej odpisu, a zarządzeniem z 29 maja 2012 r. do uzupełnienia braku fiskalnego przez uiszczenie wpisu od skargi w kwocie 100 zł. Wezwania doręczono 31 maja 2012 r. dorosłemu domownikowi – K.C., matce skarżącego (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru, k. 11; informacja od doręczyciela, k. 16) wraz z pouczeniem o obowiązku ich wykonania w terminie 7 dni od daty doręczenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje. Skarga jako kwalifikowane pismo w postępowaniu sądowym powinna spełniać wymogi określone przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. poz. 270 z 2012 r., dalej zwana "Ppsa"), w tym zgodnie z art. 47 § 1 należy do niej dołączyć odpowiednią liczbę odpisów wraz z załącznikami, dla doręczenia ich pozostałym stronom. Jeżeli skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jej uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia (art. 49 § 1 i art. 58 § 1 pkt 3 Ppsa). Natomiast jeżeli pismo podlegające opłacie sądowej nie zostało należycie opłacone przewodniczący wzywa obowiązanego, aby należną opłatę uiścił w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi, ponieważ wobec braku opłaty sądowej Sąd nie podejmie żadnej czynności (art. 220 § 1 i § 3 Ppsa). Pismem takim jest m.in. skarga, jako pismo wszczynające postępowanie przed sądem administracyjnym, w rozumieniu art. 230 § 1 i § 2 Ppsa, a zobowiązanym do uiszczenia wpisu ten, kto je wnosi do sądu. Mając na względzie powyższe Sąd stwierdza, że wskazane na wstępie braki skargi w zakreślonym terminie nie zostały uzupełnione. W związku z tym, że uniemożliwiają one nadanie sprawie prawidłowego biegu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w zw. z art. 47 § 1, a także art. 220 § 1 i § 3 oraz art. 230 § 1 i § 2 Ppsa, orzeczono jak w sentencji postanowienia.