II SA/Rz 52/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w osobie: Przewodniczący Sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. B. w przedmiocie wznowienia postępowania o przyznanie zasiłku celowego p o s t a n a w i a skargę odrzucić. II SA/Rz 52/06 UZASADNIENIE W. B. została wezwana do nadesłania odpisu wniesionej przez siebie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargi o wznowienie postępowania w przedmiocie przyznania zasiłku celowego. Wezwanie to wraz z pouczeniem, iż nieusunięcie wskazanego braku w terminie 7 dni od daty jego otrzymania spowoduje odrzucenie skargi zostało doręczone skarżącej w dniu 23 marca 2006 r. (dowód - zalegające w aktach sprawy zwrotne potwierdzenie jego odbioru). W wyznaczonym do tego terminie skarżąca wskazanej czynności nie dokonała. W tym zakresie nie można uznać za skuteczną jej prośby zawartej w piśmie z dnia 27 marca 2006 r. skierowanej do imiennie oznaczonego w niej pracownika Sądu o pomoc w postaci wykonania kserokopii tej skargi. Stosownie do art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) który określa wymagania formalne skargi, powinna ona czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Zgodnie z art. 47 § 1 tej ustawy do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom postępowania. Art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy stanowi, że sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Skoro zatem skarżąca nie zastosowała się do doręczonego jej wezwania, wniesiona skarga nie może być rozpoznawana i podlega na podstawie powołanych przepisów odrzuceniu niezależnie od tego, czy spełnia pozostałe wymogi, w tym jej dopuszczalności. Podkreślić należy, iż właściwa do usunięcia braków formalnych skargi jest wyłącznie strona ją wnosząca, w przeciwnym wypadku gdyby dopuszczalne było ich uzupełnienie przez Sąd we własnym zakresie, zbędne byłoby kierowanie stosownego wezwania w tym przedmiocie do strony. Z uwagi na powyższe Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.