II SA/Rz 520/08

Sygn. akt II SA/Rz 520/08 18 września 2008r. POSTANOWIENIE Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Przewodniczący referendarz sądowy Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w dniu 18 września 2008r., na posiedzeniu niejawnym wniosku, C. J. o zwolnienie od kosztów sądowych, w sprawie ze skargi na decyzję, Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...], wydaną w sprawie umorzenia postępowania dotyczącego wprowadzenia zmiany w operacie ewidencji gruntów i budynków wsi R., - postanawia – zwolnić skarżącego od kosztów sądowych w całości. Wnioskiem złożonym do sprawy skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, C. J. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Sprawa ze skargi wyżej wymienionego o sygn. akt II SA/Rz 520/08 dotyczy decyzji wydanej w sprawie umorzenia postępowania administracyjnego przed Wojewódzkim Inspektorem Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego. Nie została ona zakończona przed WSA w Rzeszowie. Na obecnym etapie postępowania sądowoadministarcyjnego skarżący C. J. jest zobowiązany do poniesienia kosztu wpisu sądowego należnego tytułem wniesienia skargi w kwocie 200 zł. W dniu 8 września referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na podstawie art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej P.p.s.a.), oraz § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. Nr 227, poz. 2245), wezwał C. J. do : 1. podania wysokości miesięcznych wydatków ponoszonych na bieżące utrzymanie oraz nadesłania dowodów potwierdzających ponoszenie tych wydatków (tj. zakup leków, żywności, środków czystości, leków), 2. do złożenia oświadczenia czy wnioskodawca lub członkowie jego rodziny posiadają pojazdy mechaniczne, a jeżeli tak należy określić markę i rok produkcji pojazdu, 3. opisania sposobu wykorzystania przez członków rodziny gospodarstwa rolnego oraz podania wysokości dochodów osiąganych z tego tytułu. Wyjaśnienia oraz dowody potwierdzające oświadczenia zawarte we wniosku PPF należało nadesłać w terminie 7 dni licząc od dnia otrzymania wezwania pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy. Odpowiedź na to wezwanie wpłynęła w terminie i zawiera pełne wyjaśnienie sytuacji majątkowej i rodzinnej skarżącego. Stwierdzono co następuje : wniosek skarżącego obejmuje swymi granicami wyłącznie zwolnienie od kosztów sądowych w całości. Oznacza to, że C. J. powinien udowodnić, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania (tj. kosztów sądowych i kosztów wynagrodzenia zawodowego pełnomocnika) bez uszczerbku na poziomie swego utrzymania oraz członków swej rodziny. Do wykazania przez stronę zaistnienia tej przesłanki zobowiązuje art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 152, poz. 1270 z późn. zm.; zwana dalej P.p.s.a.). Oświadczenie strony zawarte we wniosku oraz w udzielonej odpowiedzi nie budzi wątpliwości, co do zgodności z rzeczywistością. Dlatego też istnieją podstawy do merytorycznego rozpoznania jego żądania (art. 252 P.p.s.a.). Biorąc pod uwagę opisane przez stronę okoliczności dotyczące jej zdolności majątkowych oraz stanu rodzinnego wypada uznać, iż osiągane dochody oraz pozostałe składniki majątku strony nie pozwalają ponieść kosztów sądowych w pełnej wysokości. Uiszczenie kosztów sądowych w postaci wpisu sądowego czy opłat kancelaryjnych spowodowałoby, iż wnioskodawca z posiadanych środków nie byłby w stanie podołać ciężarom utrzymania koniecznego. Do tego wniosku prowadzą następujące argumenty. Z przedstawionego przez stronę zestawienia wydatków niezbędnych wynika, że C. J. ponosi w skali miesiąca koszty zakupu lekarstw oraz pozostałe koszty utrzymania niezbędnego w łącznej wysokości ok. 350 zł. Jedynym źródłem utrzymania rodziny jest dochód z tytułu renty C. J. w wysokości 590 zł. oraz emerytura W. J. w wysokości 1000 zł. Podane kwoty są kwotami brutto, gdyż nie uwzględniają zaliczki na podatek oraz pozostałych obciążeń publicznoprawnych. Rodzina posiada gospodarstwo rolne w skład, którego wchodzi nieruchomość rolna o pow. 2,36 ha. Wnioskujący z tytułu uprawy zboża nie uzyskuje żadnych dochodów. Posiadane gospodarstwo zaspokaja podstawowe potrzeby żywnościowe rodziny. Oprócz C. J. w skład wspólnego gospodarstwa domowego wchodzi jego żona, matka oraz syn. Data urodzenia syna podana we wniosku sugeruje, że pobiera on naukę w szkole ponadpodstawowej, a przez to nie jest w wieku produkcyjnym. Zestawienie przedstawionych powyżej kwot wydatków koniecznych oraz dochodów czteroosobowej rodziny C.J. nie pozwala mieć jakichkolwiek wątpliwości, co do wypełnienia przesłanek przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym. Dochód rodziny skarżącego pozwala na pokrycie jedynie większej części kosztów niezbędnego utrzymania. Biorąc pod uwagę aktualny poziom cen dóbr i usług o charakterze niezbędnym, należy stwierdzić, iż kwota 1590 zł., brutto nie może wystarczyć na uiszczenie niezbędnych kosztów utrzymania czterech dorosłych osób oraz kosztów postępowania sądowego. Jeżeliby C. J. miał ponieść ciężar wpisu w wysokości 200 zł., to budżet jego rodziny w skali miesiąca wyniósłby ok. 1’000 zł. (netto). Jest to kwota stanowczo za niska do pokrycia kosztów utrzymania aż czterech członków gospodarstwa domowego. Dlatego należy zgodzić się z wnioskiem skarżącego, że nie jest on w stanie ponieść zarówno ciężar wpisu sądowego jak i pozostałe koszty i wydatki sądowe. Niewątpliwie przekracza to jego możliwości i mogłoby się odbić negatywnie na i tak niewysokim poziomie życia rodziny J. Z wyżej powołanych względów orzeczono o przyznaniu prawa pomocy w zakresie ustalonym w sentencji niniejszego postanowienia w oparciu art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 2, art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a.