II SA/Rz 520/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 3 czerwca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W.C o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2019 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez wymaganego zezwolenia - p o s t a n a w i a - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Opisaną w sentencji postanowienia decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławczego, dalej "Kolegium", utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] stycznia 2019 r. nr [...] na podstawie której wymierzono skarżącemu karę pieniężną w wysokości 24. 641, 82 zł za zajęcie pasa drogowego bez wymaganego zezwolenia Nie zgadzając się z powyższą decyzją Skarżący reprezentowany przez fachowego pełnomocnika, złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę, w której zawnioskował o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że natychmiastowe wykonanie narazi Skarżącego na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Kwota 24. 641, 82 zł stanowi bezsprzecznie znaczne obciążenie finansowe dla Skarżącego. Bezwarunkowe i natychmiastowe nałożenie na niego obowiązków określonych w zaskarżonej decyzji może spowodować niemożliwe do odwrócenia skutki. Brak wstrzymania zaskarżonego orzeczenia może realnie zagrozić możliwości utrzymania własnej osoby Skarżącego jak i założonej przez niego rodziny, zaś brak płynności finansowej może dodatkowo spowodować utratę przez niego źródła utrzymania. Organ administracji, dokonując oceny okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia, powinien wziąć pod uwagę i wyważyć interes społeczny oraz słuszny interes strony (art. 7 k.p.a.) uwzględniając przy tym inne zasady ogólne postępowania administracyjnego. Nie może też pominąć faktu, że skarżący ponad 15 lat korzysta z tego samego fragmentu nieruchomości gminnej wywiązując się z wszystkich obowiązków, w tym również podatkowych. Końcowo wskazano, że przesłankami wstrzymania wykonania decyzji przez Sąd są niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przy czym zaznaczyć należy, iż szkoda nie musi mieć charakteru materialnego, natomiast trudne do odwrócenia skutki to skutki faktyczne lub prawne, które raz zaistniałe spowodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego może nie nastąpić lub nastąpić po długim czasie czy przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: W myśl zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej p.p.s.a.), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Wyjątkiem od tej reguły ogólnej jest przyznanie sądowi w ściśle określonych przypadkach, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., możliwości udzielenia stronie ochrony tymczasowej poprzez wstrzymanie wykonania aktu lub czynności w całości lub w części, chyba że ustawa szczególna wyłącza tę możliwość. Treść normatywna powyższego przepisu wskazuje, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu może nastąpić wyłącznie w wyniku złożonego przez skarżącego wniosku oraz w granicach luzu decyzyjnego przyznanego sądowi przez ustawodawcę, wyznaczonego zakresem znaczeniowym przesłanek sformułowanych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. zaistnieniem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Będące podstawą wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków są pojęciami nieostrymi, co wiąże się z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich ogólnej normy i nadania im treści z uwzględnieniem okoliczności faktycznych każdej indywidualnej sprawy. Szkoda, o jakiej mowa w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a., to taka, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Z kolei trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Obowiązkiem strony, która wnosi o udzielenie jej ochrony tymczasowej poprzez wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, jest przedstawienie sądowi tez, twierdzeń oraz dokumentów, które uprawdopodobnią zasadność wniosku. Mając na uwadze powyższe Sąd stwierdza, że w uzasadnieniu wniosku nie wykazano, że w sprawie zaistniały okoliczności świadczące o zasadności udzielenia Skarżącemu ochrony tymczasowej. Podano, że nałożona zaskarżoną decyzją kara stanowi znaczne obciążenie finansowe dla Skarżącego i jej zapłata może spowodować niemożliwe do odwrócenia skutki, zagrozić możliwości utrzymania Skarżącego i jego rodziny, a brak płynności finansowej może skutkować utratą źródła utrzymania. Sąd stwierdza jednak, że na poparcie tej argumentacji nie przestawiono żadnych dokumentów, które pozwoliłyby Sądowi na zweryfikowanie jej zasadności. W szczególności nie przedstawiono żadnych dokumentów czy nawet informacji na temat wysokości osiąganych przez Skarżącego dochodów ani o jego stanie majątkowym. Tylko takie informacji pozwoliłyby na sprawdzianie czy nałożona decyzja kara może realnie zagrozić możliwości utrzymania Skarżącego i jego rodziny i realnie wpłynąć na jego płynność finansową. Także na podstawie przedstawionej w skardze argumentacji nie było możliwe stwierdzenie, że po stronie Skarżącego mogą wystąpić negatywne konsekwencje wykonania decyzji. Sąd działając z urzędu i dokonując analizy dokumentacji znajdującej się w aktach administracyjnych i sądowych sprawy również nie dopatrzył się przesłanek przemawiających za udzieleniem Skarżącemu wnioskowanej ochrony i uznaniem, że pokrycie należności orzeczonej decyzją wiązałoby się z wyrządzeniem Skarżącemu znacznej szkody lub doprowadziło do spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy mieć na względzie także i to, że zapłata oznaczonej w decyzji należności ma charakter odwracalny, a zatem w przypadku uchylenia zaskarżonej do sądu administracyjnego decyzji uiszczona należność podlegać będzie zwrotowi. Z powyższych względów, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.