II SA/Rz 521/10

Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Referendarz sądowy Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2010 r., na posiedzeniu niejawnym wniosku, E.R. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od całości kosztów sądowych oraz o ustanowienie radcy prawnego lub adwokata, w sprawie ze skargi wyżej wymienionego, na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R., z dnia [...] kwietnia 2010 r., nr [...], wydaną w przedmiocie nakazu rozbiórki, - postanawia – odmówić przyznania prawa pomocy. E.R. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (dalej WSA) o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Wniosek ten złożono do sprawy o sygn. akt II SA/Rz 521/10, dotyczącej skargi wyżej wymienionej na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. wydaną na podstawie przepisów ustawy Prawo budowlane. Na mocy zarządzenia referendarza sądowego z 15 lipca 2010 r. E. R. został zobowiązany m.in. do nadesłania wyciągów z posiadanych przez stronę oraz domowników rachunków bankowych, a także do wyjaśniania czy członkowie rodziny korzystają ze świadczeń pomocy społecznej. Wezwanie w tym przedmiocie zostało doręczone wnioskującemu w dniu 19 lipca 2010 r. W odpowiedzi, strona wykonała tylko część doręczonego jej wezwania. Pomimo upływu terminu nie nadesłano żądanych przez Sąd dokumentów w postaci wyciągów z rachunków bankowych; nie określono także czy członkowie gospodarstwa domowego korzystają z pomocy społecznej. Nie wyjaśniono również przyczyn tego zaniechania. Stwierdzono, co następuje: Wniosek strony skarżącej dotyczy instytucji zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia fachowego pełnomocnika. Ze względu na tak szeroko zakreślone granice wniosku, strona powinna udowodnić, że poniesienie kosztów postępowania, nie jest możliwe ze względu na brak wystarczających zdolności majątkowych. Do udowodnienia takiego stanu zobowiązuje norma art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.; dalej p.p.s.a.). Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym stanowi postać pomocy finansowej udzielanej przez państwo podmiotom uczestniczącym w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Ponieważ rezultatem przyznania prawa pomocy jest powiększanie wydatków budżetu państwa, sytuacja majątkowa i rodzinna wnioskujących o prawo pomocy powinna być ustalona ze szczególną wnikliwością. Warto też podkreślić, że to na wnioskodawcy ciąży ciężar udowodnienia, takiej sytuacji majątkowej, która uniemożliwia choćby częściowe uczestniczenie w kosztach finansowych postępowania sądowego. Strona wnioskująca o prawo pomocy nie nadesłała w wyznaczonym terminie żądanych dokumentów oraz nie złożyła wymaganych oświadczeń. Wykonanie wezwania miało na celu umożliwić wszechstronną ocenę stanu majątkowego skarżącego i jego rodziny oraz podjęcie adekwatnej do tej oceny decyzji procesowej. Formalno - prawne podstawy tego wezwania zawiera art. 255 p.p.s.a. Nie wykonując wszystkich elementów wezwania z 15 lipca 2010 r., wnioskodawca nie wykazał okoliczności, które pozwoliłyby na przyznanie żądanej postaci prawa pomocy. Dlatego też, nie zostały spełnione przesłanki, o których mowa w art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. Powoduje to konieczność odmownego potraktowania wniosku E.R. Z wyżej powołanych względów orzeczono o odmowie przyznania prawa pomocy w oparciu o art. 255, art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 246 § 1 pkt 1 i 2 P.p.s.a.