II SA/Rz 523/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Jolanta Ewa Wojtyna /spr./ Sędziowie NSA Ryszard Bryk NSA Maria Zarębska-Kobak Protokolant st. sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólnoadministracyjnym na rozprawie w dniu 4 września 2008 r. sprawy ze skargi W. B. i J. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2003 r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] maja 2003 r. nr [...]; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; III. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżących W. B. i J. M. kwoty po 10 zł /słownie: dziesięć złotych/ dla każdego z nich tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Prezydent Miasta decyzją [...] z dnia [...] maja 2003 roku ustalił dla Gminy Miasta [...] warunki zabudowy i zagospodarowania terenu na zamiar inwestycyjny p.n. ulica nowoprojektowana wraz z uzbrojeniem w R. ETAP III na odcinku od skrzyżowania z ulicą Z. do skrzyżowania z ulicą C. na działkach o nr:4/4,4/5,5/2,5/4,5/5,5/6,114/15,114/16,12/5,5/3,12/3,12/4,12/6,7/2,1/2,3/3,3/4,3/54/3,2/3,2/5,2/6,2/8,4/2,3/2,7/3,7/5,7/4,2/4,2/7,1/4, 1/5, obrębu [...],nr: 1, 2/1, 3/3, 2/2,3/1,30/2,obrębu [...], nr: 59/6, 58/9, 40/3, 60/4, 61/6, 59/3, 58/10, 60/9, 61/10, 59/5, 61/13, 61/11, 60/12, 60/13, obrębu [...], nr: 1,8/2,9/5,8/1,7,6/1,obrębu [...], położonych w R., oraz działce nr 254/5, położonej w Gminie K. Organ stwierdził, że decyzja utraci ważność, jeżeli inwestor nie wystąpi do dnia 31 grudnia 2008 roku z wnioskiem o pozwolenie na budowę. Jako podstawę prawną decyzji organ wskazał przepis art.104 k.p.a. oraz art. 1 ust.2, art. 4 ust.1,art. 40 ust. 1 i 3, art. 42ust.1, art. 46 ust. 1,2 i 3 i 3c ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku o zagospodarowaniu przestrzennym, Miejscowy Plan Ogólny Zagospodarowania Przestrzennego Miasta /uchwalony uchwałą Rady Miasta Nr [...] z [...] czerwca 1992r. opublikowaną w Dz. Urz. Województwa [...] nr [...], poz.[...] z 13 pażdziernika 1992 r. oraz Miejscowy Plan Ogólny Zagospodarowania Przestrzennego Gminy K. uchwalony uchwałą Rady Gminy K. Nr [...] z dnia [...] lipca 1993 roku ogłoszoną w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] Nr [...] , poz.[...] z 20 sierpnia 1993 r. W uzasadnieniu decyzji wskazał, że rozpatrywał sprawę po raz kolejny, kierując się wskazówkami Samorządowego Kolegium Odwoławczego , które decyzją [...] uchyliło poprzednią decyzję Prezydenta Miasta. Wskazał też, że decyzja wydana została w porozumieniu z Wójtem Gminy K. który wyraził pozytywną opinię w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu działki 254/5 w miejscowości Z. gm K. dla inwestycji objętej decyzją. W odwołaniu od tej decyzji W. B. i J. M. zarzucili, że nie została rozstrzygnięta skarga do NSA w sprawie postanowienia Miejskiego Inspektora Sanitarnego uzgadniającego warunki zabudowy i zagospodarowania terenu, a ocena oddziaływania na środowisko jest niezgodna z obecnie obowiązującymi przepisami , bowiem nie uwzględnia wpływu na produkcję ogrodniczą na działce nr 253. Nadto organ nie powiadomił wszystkich stron o prowadzonym postępowaniu. Odwołanie od decyzji wnieśli również E. S. i G. N., zarzucając, że wcześniejsze decyzje nie zakładały budowy wiaduktu nad torami, decyzja nie zawiera zaleceń dotyczących wjazdów na posesje, podłączeń wody, gazu i kanalizacji. Działka nr 249/8 G. N. i działka 249/7 E. S. znajdują się w odległości 50 m od przejazdu kolejowego i 20 m od drogi. Po rozpatrzeniu odwołań, Samorządowe Kolegium Odwoławcze, decyzją [...] z dnia [...] sierpnia 2003 roku utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Podstawę prawną decyzji stanowi : art. 138§ 1 pkt.1 k.p.a. oraz art. 1 ust.2, art.39, art. 40 ust.1 i 3,art. 42 i art. 46 ust. 2 i 3 oraz art. 67 ust.1 i 1a ustawy z dnia 7 lipca 1994 o zagospodarowaniu przestrzennym ( t.j. Dz. U. z 1999r. nr 15 poz. 139 ze zm.). W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego miasta uchwalonym uchwałą nr [...] Rady Miasta [...] czerwca 1992, teren przedmiotowej drogi stanowi część drogi opisanej w planie w pkt. 6,2,4 – ciąg uliczny / P./ granica miasta – B.- S.- granica miasta /Z. / jako K4- ulica o funkcji głównej tranzytowej (Gt), która w układzie przestrzennym miasta umożliwia włączenie projektowanej dzielnicy mieszkaniowej S. w system ogólnomiejski. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego jest przepisem gminnym powszechnie obowiązującym na terenie , dla którego został uchwalony, zaś decyzja ustalająca warunki zabudowy określa wynikające z tego planu warunki, jakie należy spełnić przy opracowaniu projektu budowlanego przedstawianego w póżniejszym postępowaniu wraz z wnioskiem o pozwolenie na budowę. Decyzja, zgodnie z art. 46 ust.2 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym nie rodzi praw do terenu i nie narusza prawa własności i uprawnień osób trzecich. Odpowiadając na zarzuty odwołania W. B. i J. M., organ wskazał, że : - postanowienie Miejskiego Inspektora Sanitarnego utrzymane zostało w mocy ostatecznym postanowieniem Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z [...]. 04. 2001r. i stanowiło podstawę do wydania decyzji, mimo zaskarżenia do NSA, -zgodność wykonania oceny oddziaływania na środowisko z obowiązującymi przepisami jest sprawdzana na dzień jej badania, co zostało dokonane w postanowieniach Miejskiego i Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego- oddziaływanie inwestycji na środowisko, w tym sąsiednie tereny i będzie przedmiotem ponownej oceny w póżniejszym postępowaniu o pozwolenie na budowę. -postanowienie Wójta Gminy K. z [...].07.2002 dotyczyło zgodności przebudowy linii energetycznej na działce 254/5 z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, w którym to postępowaniu stroną jest jedynie właściciel działki. Organ wskazał też powody nieuwzględnienia zarzutów podniesionych przez E. S. i G. N., - żadna z decyzji nie zakłada budowy wiaduktu nad torami , w decyzji ustalono obowiązek uzyskania zgody właściciela torów na ich przekroczenie; - decyzja nie narusza prawa dostępu do drogi publicznej, a w póżniejszym postępowaniu inwestor będzie obowiązany określić rozwiązania zabezpieczające interesy osób trzecich, - zamierzenie inwestycyjne obejmuje budowę drogi wraz z niezbędną infrastrukturą , nie obejmując podłączeń wody, gazu, czy kanalizacji, które mogą być przedmiotem odrębnych postępowań. Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego, Ośrodek Zamiejscowy w Rzeszowie wnieśli W. B. i J. M., zarzucając, że zaskarżona decyzja jest niezgodna z prawem. Zarzucili też, że Kolegium nie uwzględniło zmiany przepisów dotyczących ochrony środowiska w związku z dostosowaniem przepisów do wymogów Unii Europejskiej, a także dezaktualizację opinii oddziaływania na środowisko . Zarzucili też , że postanowienie Wójta Gminy K. z [...] lipca 2002 powinno dotyczyć nie tylko działki nr 254/5, ale również ich działek o nr 252/7,252/8 i 253. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Odpowiadając na zarzuty stwierdził, że : 1/ postępowanie w sprawie ustalenia w.z.i z.t. pod planowaną inwestycję zostało wszczęte 21 czerwca 1999 roku i wówczas została sporządzona ocena oddziaływania na środowisko, która w 2000 roku została zaktualizowana. Na podstawie tej oceny organy środowiska pozytywnie uzgodniły projekt decyzji, a orzeczenie w tej kwestii jest ostateczne. 2/ kwestia współdziałania organu z Wójtem Gminy K. ograniczona była do jednej działki objętej zamiarem inwestycyjnym położonej w Gminie K. o nr 254/5, a zamiar inwestycyjny dotyczący tej działki ogranicza się do przebiegu przez nią linii energetycznej. Skarżący nie są właścicielami tej działki, dlatego też nie byli uczestnikami postępowania przed Wójtem Gminy K. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do przepisu art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych / Dz. U. nr 153 poz. 1269 z 2002 roku / sądy te sprawują w zakresie swej działalności kontrolę pod względem zgodności z prawem jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres tej kontroli wyznacza przepis art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153 poz.1270 z 2002 roku / zwanej dalej P.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszeń prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy , których dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne do końcowego jej załatwienia. Zgodnie z przepisem art. 145 § 1 pkt. 1 P.p.s.a sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części , jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego , które miało wpływ na wynik sprawy/lit.a/ ,naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego / lit.b/ lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy . Taką sytuację ,określoną w art. 145 § 1 pkt.1 lit.b Sąd stwierdził w rozpatrywanej sprawie. Zaskarżona decyzja wydana została w oparciu o przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku o zagospodarowaniu przestrzennym / Dz.U. Nr 15 poz. 139 z 1999r. ze zm./. Zgodnie z przepisem art. 40 ust. 4 pkt. 2 tej ustawy decyzje w sprawach ustalania warunków zabudowy i zagospodarowania terenu wydaje się po uzgodnieniu z powiatowym inspektorem sanitarnym, w odniesieniu do inwestycji mogących pogorszyć stan środowiska. W rozpatrywanej sprawie , po rozpatrzeniu wniosku Prezydenta Miasta , Miejski Inspektor Sanitarny ,postanowieniem [...] z dnia [...] marca 2001 roku uzgodnił warunki dla przedmiotowej inwestycji. Wojewódzki Inspektor Sanitarny, po rozpatrzeniu zażaleń wniesionych przez J. M. i W. B., utrzymał w mocy to uzgodnienie postanowieniem [...] z dnia [...] kwietnia 2001roku. Sąd z urzędu dopuścił dowód z akt sprawy NSA OZ w Rzeszowie sygn. S.A./Rz 1173/01 , w której wyrokiem z dnia 27 listopada 2003 roku Sąd ten uchylił obydwa wymienione postanowienia. Jest bezsporne, że wydając decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu organy dysponowały ostatecznym postanowieniem Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z [...] kwietnia 2001 roku [...]. Niemniej –postanowienie to i poprzedzające je postanowienie Miejskiego Inspektora Sanitarnego zostały uchylone. Jest to przesłanka wymieniona w przepisie art. 145§ 1 pkt. 8 k.p.a. ,który stanowi, że w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie ,jeżeli decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu , które zostało następnie uchylone lub zmienione. Ta regulacja dotyczy sytuacji ,gdy jedna decyzja lub orzeczenie sądu stanowi podstawę do wydania drugiej decyzji, czyli wydanie tej drugiej nie jest możliwe bez uprzedniego wydania pierwszej. W rozpatrywanej sprawie wydanie decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla planowanej drogi uzależnione było od uzgodnienia z inspektorem sanitarnym. Wyeliminowanie z obrotu prawnego tego uzgodnienia oznacza, że nie może pozostać w tym obrocie decyzja ustalająca warunki zabudowy. W ponownym postępowaniu organ rozpatrzy wniosek Gminy Miasto [...] o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla planowanej inwestycji z uwzględnieniem powyższego stanowiska. Wskazując na powyższe, Sąd orzekł jak sentencji wyroku w oparciu o przepis art. 145 § 1 pkt.1 lit. b P.p.s.a, a na podstawie przepisu art. 152 tej ustawy stwierdził, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku. Orzeczenie o kosztach wydano na podstawie przepisu art. 200 P.p.s.a.