II SA/Rz 524/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Zarębska-Kobak Sędziowie NSA Jerzy Solarski WSA Zbigniew Czarnik /spr./ Protokolant: sek.sąd. Teresa Tochowicz po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi B.G. i J. L. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w R. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie zmiany w operacie ewidencji gruntów i budynków I. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji, II. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w R. na rzecz skarżących B. G. i J.L. kwotę po 200 (słownie: dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. II SA/Rz 524/04 U Z A S A D N I E N I E Decyzją z dnia [...] r., [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w R. utrzymał w mocy decyzję Starosty Powiatu R. z dnia [...]r., [...] r. odmawiającą wprowadzenia w operacie ewidencji gruntów i budynków wsi Ł. zmian powierzchni działek nr 1359/1, 1359/2, 1360, 1363/1 i 1363/2. Decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w R. zapadła na skutek odwołania B.G.W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że brak jest podstaw prawnych i faktycznych do uwzględnienia odwołania i wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków zgodnie z żądaniem odwołania. Z decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego nie zgodzili się: B.G. i J.L., którzy w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie zakwestionowali decyzję żądając - przywrócenia granicy między działkami nr 1359/1, 1359/2 a działkami nr 1360 i 1363/2 w sposób przyjęty w opinii biegłego geodety z 1974 r., - ustalenia właściwej powierzchni działek 1361/1 i 1363/2 oraz ustalenia właściwej powierzchni działki nr 1351, - nakazanie W. K. przywrócenia przepływu wody w granicy działek nr 1359 i 1363 oraz zdemontowanie ogrodzenia postanowionego na działce nr 1363/2 a także usunięcia drzew owocowych zasadzonych na działce nr 1363/2. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm./ dalej prawo o p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działań administracji stosując prawem przewidziane środki. Kryterium sprawowanej kontroli jest zgodność działań administracji z przepisami obowiązującego prawa. Prowadzenie kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia pod kątem zgodności z prawem skutkuje tym, że sądy na podstawie art. 134 § 1 prawa o p.s.a. rozpoznając skargę nie są związane zarzutami skargi, jej podstawą prawną ani formułowanymi przez stronę wnioskami. Sądy rozpoznają skargi w granicach danej sprawy. Tak wyznaczony zakres kontroli zmusza Sąd do oceny poprawności zaskarżonego rozstrzygnięcia. Ocena ta prowadzić musi do uwzględnienia skargi, choć podstawą takiego orzeczenia są powody inne niż podniesione w skardze. Rozpoznając skargę Sąd stwierdza, że rozpoznanie odwołania i wydanie decyzji przez organ odwoławczy jest możliwe tylko wtedy, gdy w sprawie administracyjnej zostaje złożone odwołanie. Odwołaniem jest pismo strony zawierające w swojej treści niezadowolenie z zapadłego rozstrzygnięcia złożone (w zasadzie) w ustawowym 14dniowym terminie. Prawo polskie nie wymaga dla odwołania szczególnej formy, jednak takie pismo musi zawierać elementy niezbędne /tzw. minimum formalne/, aby skutecznie wszcząć postępowanie odwoławcze. Takim elementem niezbędnym jest podpis osoby wnoszącej odwołanie. Odwołanie bez podpisu nie jest odwołaniem skutkującym prawnie, a to oznacza, że nie może uruchomić postępowania w II instancji, a brak takiego postępowania nie daje podstaw do wydania decyzji przez organ II instancji. W aktach sprawy zalega odwołanie B.Gł. od decyzji Starosty Powiatu R. z dnia [...] r., [...], które nie zostało przez odwołującego podpisane, a to oznacza, że nie jest nieskuteczne. Z akt nie wynika, by organ II instancji wzywał stronę do uzupełnienia takiego braku formalnego. Natomiast skutkiem wadliwie złożonego odwołania było wydanie zaskarżonej decyzji, co oznacza, że wydano decyzję w drugiej instancji w sytuacji, gdy brak było odwołania. Działanie takie nie może zasługiwać na aprobatę, gdyż w sposób oczywisty narusza dyspozycję art. 128 k.p.a. Naruszenie takie należy uznać za rażące, a to stanowi podstawę do stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji jako wydanej w okolicznościach wskazanych w art. 156 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego /Dz. U. nr 98, poz. 1071/ w związku z art. 145 § 1 pkt 2 prawa o p.s.a.