II SA/Rz 525/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Karina Gniewek - Berezowska Sędziowie WSA Elżbieta Mazur-Selwa /spr./ AWSA Jolanta Kłoda-Szeliga po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 8 października 2025 r. sprawy ze skargi M. W. prowadzącego działalność pod nazwą [....] w R. na decyzję Podkarpackiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Rzeszowie z dnia 17 lutego 2025 r. nr SK.906.2.2025.TC w przedmiocie nałożenia nakazu uiszczenia opłaty za czynności - oddala skargę - Przedmiotem skargi M.W., prowadzącego działalność pod nazwą [...] (dalej: "skarżący") jest decyzja Podkarpackiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Rzeszowie (dalej: "PPWIS" lub "organ odwoławczy") z dnia 17 lutego 2025 r. nr SK.906.2.2025.TC, orzekająca o nałożeniu nakazu uiszczenia opłaty, wydana w następującym stanie faktycznym sprawy. W dniu 12 grudnia 2023 r. upoważnieni przedstawiciele Powiatowego Państwowego Inspektora Sanitarnego w [...] (dalej: "PPIS" lub "organ I instancji") przeprowadzili kontrolę sanitarną w zakładzie noclegowym [...], prowadzonym przez skarżącego. Na podstawie ustaleń z kontroli, PPIS w dniu 13 grudnia 2023 r. wydał decyzję nr PSK.9027.5.52.2023, w której nakazał skarżącemu: w trybie natychmiastowym: wyłączyć z użytkowania dwie wanny z hydromasażem, z uwagi na brak cyrkulacji wody i brak automatycznego podawania środków dezynfekcyjnych oraz wyłączyć z użytkowania basen, z uwagi na brak automatycznego podawania środków dezynfekcyjnych; ponadto do dnia 30 czerwca 2024 r.: zapewnić powierzchnię wanny z hydromasażem w odpowiednim stanie sanitarno-higienicznym poprzez usunięcie miejscowych uszkodzeń oraz kamienia; zapewnić przed wejściem do niecki basenowej możliwość dezynfekcji stóp oraz powierzchnię, gładką zmywalną, umożliwiającą mycie i dezynfekcję; zapewnić możliwość poboru wody z punktu napływu wody z systemu cyrkulacji niecki basenowej poprzez zainstalowanie kranu do poboru próbek wody. Następnie decyzją z dnia 24 kwietnia 2024 r., nr PSK.9020.2.40.2024, PPIS nakazał skarżącemu do dnia 15 maja 2024 r. przedstawić pierwsze sprawozdanie z badań jakości wody z niecki basenowej oraz sprawozdanie z badań jakości wody w ogólnodostępnej wannie z hydromasażem. W dniu 6 sierpnia 2024 r. upoważnieni przedstawiciele PPIS przeprowadzili kolejną kontrolę, w wyniku której stwierdzono, że obowiązki zawarte w decyzji z dnia 13 grudnia 2023 r. zostały częściowo wykonane, tj. zapewniono powierzchnię wanny z hydromasażem w odpowiednim stanie sanitarno-higienicznym oraz zapewniono przed wejściem do niecki basenowej powierzchnię, gładką zmywalną, umożliwiającą mycie i dezynfekcję. Natomiast nie wykonano nałożonych tą decyzją obowiązków w zakresie zapewnienia przed wejściem do niecki basenowej możliwości dezynfekcji stóp oraz zapewnienia możliwości poboru wody z punktu napływu wody z systemu cyrkulacji niecki basenowej poprzez zainstalowanie kranu do poboru próbek wody. Ponadto, stwierdzono, że nie zostały wykonane obowiązki zawarte w decyzji z dnia 24 kwietnia 2024 r., dotyczące przedstawienia sprawozdania z badań jakości wody z niecki basenowej oraz w ogólnodostępnej wannie z hydromasażem. Decyzją z dnia 8 sierpnia 2024 r., nr PSK.9027.5.52.2023 PSK.9020.2.40.2024, PPIS stwierdził wygaśnięcie wcześniejszych decyzji w części dotyczącej wanien z hydromasażem. Równocześnie w tym samym dniu, organ wystosował upomnienie nr PSK 3/2024, w którym wezwał skarżącego do wykonania obowiązków wynikających z części II i części III pkt 2 i 4 ostatecznej decyzji z dnia 13 grudnia 2023 r. oraz z części I pkt 1 ostatecznej decyzji z dnia 24 kwietnia 2024 r., tj. na pływalni w [...]: wyłączyć z użytkowania basen; zapewnić przed wejściem do niecki basenowej możliwość dezynfekcji stóp; zapewnić możliwość poboru wody z punktu napływu wody z systemu cyrkulacji niecki basenowej poprzez zainstalowanie kranu do poboru próbek wody; przedstawić pierwsze sprawozdanie z badań jakości wody z niecki basenowej. W związku z niewypełnieniem nałożonych obowiązków, w dniu 31 grudnia 2024 r. PPIS wydał postanowienie o nałożeniu na skarżącego grzywny w wysokości 3000 zł, jak też wystosował tytuł wykonawczy w przedmiotowym zakresie. W tym samym dniu PPIS, działając na podstawie m.in. art. 36 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz.U. z 2024 r. poz. 416; dalej: "u.p.i.s."), wydał decyzję nr PSK.9020.2.40.2024 PSK.9027.5.52.2023, w której nakazał skarżącemu uiścić opłatę w kwocie 88 zł za czynności organu Państwowej Inspekcji Sanitarnej. Zdaniem PPIS wyjaśnienia skarżącego, że basen nie jest udostępniany klientom i służy wyłącznie członkom jego rodziny nie zasługują na wiarę. Organ wskazał, że na stronach internetowych pośredniczących w oferowaniu usług noclegowych, tj. booking.com, booked, trivago, zamieszczona jest informacja o krytym basenie jako atrakcji oraz zdjęcia podświetlonego basenu. W ocenie organu nie sposób uwierzyć, że skarżący reklamuje się basenem, który nie jest dostępny dla gości. Na potwierdzenie powyższego organ przytoczył przykładowe opinie z wymienionych portali internetowych, wyjaśniając przy tym, że fakt pozytywnej oceny usług prowadzonego przez skarżącego Zajazdu, pozostaje bez wpływu w kontekście zapewnienia bezpieczeństwa sanitarnego przy korzystaniu z basenu, który - jak jasno wynika z tych opinii - ewidentnie udostępniany był klientom. W odwołaniu od powyższej decyzji skarżący zarzucił, że organ oparł się przede wszystkim na stronach internetowych pośredniczących w oferowaniu usług noclegowych, tj. booking.com, booked czy trivago, które w jego ocenie nie mogą być uznane za wiarygodne i nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia w przedmiotowej sprawie, z uwagi chociażby na fakt braku możliwości weryfikacji osoby wystawiającej ocenę. Ponadto stoją w sprzeczności z ustaleniami PPIS, z których jasno wynika, że na obiekcie znajdują się tabliczki z informacją: "Strefa spa oraz basen - nie należy do części obiektu noclegowego, jest prywatną strefą właściciela, korzystanie ze strefy SPA tylko za zgodą właściciela i na własną odpowiedzialność.". W wyniku rozpoznania powyższego odwołania, PPWIS, opisaną na wstępie decyzją z dnia 17 lutego 2025 r., działając m.in. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. 2024 r. poz. 572 z późn. zm.; dalej: "k.p.a.") i art. 4 ust. 1 pkt 2, art. 12 ust. 2 pkt 1, art. 36 ust. 1 i 2, art. 37 u.p.i.s., utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Zdaniem organu odwoławczego nie można zgodzić się z twierdzeniem, że organ I instancji oparł się wyłącznie na opiniach ze stron internetowych podmiotów pośredniczących w oferowaniu usług noclegowych, które nie mogą stanowić dowodów w sprawie. PPWIS wskazał, że zgodnie z art. 75 § 1 k.p.a., jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. Ponadto fakt istnienia ogólnodostępnego basenu w obiekcie potwierdzają nie tylko pozytywne opinie obiektywnych klientów, ale również sam opis i charakterystyka obiektu na stronach podmiotów pośredniczących w oferowaniu usług noclegowych. Organ zaznaczył, że źródłem takiego opisu zawsze jest podmiot oferujący usługi noclegowe, który przy pomocy profesjonalnego pośrednika prezentuje walory obiektu. Kolejnym czynnikiem potwierdzającym istnienie strefy spa i basenu w przedmiotowym obiekcie jest fotografia reklamy usług w nim oferowanych, które wypisane były przy jego wejściu. PPWIS zwrócił uwagę, że organ I instancji od grudnia 2023 r. wydał kilka rozstrzygnięć i przeprowadził pięć kontroli, a skarżący dotychczasowych ustaleń nie kwestionował i nie wnosił uwag lub zastrzeżeń do stanu faktycznego opisanego w protokołach. Nie odwoływał się również od decyzji nakładających obowiązki związane z prowadzeniem ogólnodostępnego basenu i strefy spa. Organ podkreślił również, że monitorowanie jakości wody z basenu jest kluczowym elementem zarządzania każdym obiektem rekreacyjnym, a udostępnianie basenu, w którym woda nie jest odpowiednio badana jest ewidentnym narażeniem życia i zdrowia klientów. W ocenie PPWIS, aktualnie skarżący usiłuje stworzyć wrażenie, że pływalnia służy wyłącznie jego celom prywatnym i nie jest związana z prowadzoną działalnością gospodarczą, a co ma na celu wyłącznie uniknięcie wykonywania obowiązków spoczywających na podmiocie prowadzącym pływalnię. Następnie PPWIS wyjaśnił, że sposób obliczania opłaty określa rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 5 marca 2010 r. w sprawie sposobu ustalania wysokości opłat za badania laboratoryjne oraz inne czynności wykonywane przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz.U. z 2010 r., Nr 36, poz. 203). Wysokość opłat ustala się na podstawie bezpośrednich i pośrednich kosztów ich wykonania. Wyliczona zgodnie z rozporządzeniem, stawka opłaty za każdą godzinę czynności kontrolnych wynosiła w dniu kontroli 106 zł. Kontrola trwała 50 minut, co daje 88,33 zł opłaty, a po zaokrągleniu zgodnie z przepisami Ordynacji podatkowej - 88 zł. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skarżący reprezentowany przez pełnomocnika – adwokata, zarzucił naruszenie: - art. 7 k.p.a. poprzez naruszenie zasady praworządności oraz niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych do ustalenia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, jak też nie uwzględnienie przy jej załatwianiu słusznego interesu obywateli; - art. 75, art. 77, art. 80, art. 84 k.p.a., poprzez brak rozpatrzenia całokształtu materiału dowodowego, brak podjęcia wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia sprawy oraz naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów; - art. 138 §1 pkt 1 k.p.a., poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji. Na tej podstawie skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz o zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi ponowił argumentację przedstawioną uprzednio w odwołaniu. W odpowiedzi na skargę PPWIS wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Ponadto organ nadmienił, że zgodnie z protokołem z kontroli z dnia 25 lutego 2025 r., skarżący okazał nieaktualne sprawozdanie z badania wody z niecki basenowej, jednak nie wyrażał zgody na interpretowanie okazanego wyniku. Ponadto oświadczył, że podjął czynności zmierzające do zalegalizowania istniejącego basenu do użytkowania publicznego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje; Skarga jest niezasadna. Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja PPWIS z dnia 17 lutego 2025 r. o nałożeniu nakazu uiszczenia opłaty za czynności organu Państwowej Inspekcji Sanitarnej. Materialnoprawną podstawą jej wydania były następujące uregulowania. Jak prawidłowo wyjaśniły to organy, z zestawienia przepisów art. 36 ust. 1 i 2 u.p.s. wynika, że za badania i inne czynności wykonywane przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej w związku ze sprawowaniem bieżącego nadzoru sanitarnego pobiera się opłaty w wysokości kosztów wykonania tych czynności, jeżeli stwierdzono naruszenie wymagań higienicznych lub zdrowotnych. Opłatę ponosi osoba lub jednostka organizacyjna zobowiązana do przestrzegania wymagań higienicznych i zdrowotnych. Bieżący nadzór sanitarny to - w dużym skrócie - czynności, które m.in. dotyczą kontroli istniejących nieruchomości i różnych obiektów oraz działających zakładów np. usługowych pod względem przestrzegania wymagań dotyczących higieny i zdrowia. Przykładowe działania z zakresu nadzoru bieżącego wymienia art. 4 u.p.s., ale często wynikają one z przepisów rozproszonych po różnych aktach prawnych. W zakresie tzw. higieny komunalnej do zadań PIS należy - w myśl art. 4 ust. 1 pkt 1 i 2 u.p.s. "kontrola przestrzegania przepisów określających wymagania higieniczne i zdrowotne, w szczególności dotyczących: 1) higieny środowiska, a zwłaszcza wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi, powietrza w pomieszczeniach przeznaczonych na pobyt ludzi, gleby, wód i innych elementów środowiska w zakresie ustalonym w odrębnych przepisach; 2) utrzymania należytego stanu higienicznego nieruchomości, zakładów pracy, instytucji, obiektów i urządzeń użyteczności publicznej, dróg, ulic oraz osobowego i towarowego transportu kolejowego, drogowego, lotniczego i morskiego(...). Obiektami użyteczności publicznej, według definicji wynikającej z przepisów budowlanych, są m.in. różnorodne zakłady handlowe i usługowe. Omawiane opłaty za badania i czynności kontrolne są tzw. niepodatkowymi należnościami budżetowymi o charakterze publicznoprawnym. Mają do nich zastosowanie przepisy: 1) ustawy z dnia 27.08.2009 r. o finansach publicznych (Dz.U. z 2024 r. poz. 1530 ze zm.): a) art. 60 pkt 7: "Środkami publicznymi stanowiącymi niepodatkowe należności budżetowe o charakterze publicznoprawnym są w szczególności następujące dochody budżetu państwa (...) 7) dochody pobierane przez państwowe i samorządowe jednostki budżetowe na podstawie odrębnych ustaw" (...); b) art. 67 ust. 1: "Do spraw dotyczących należności, o których mowa w art. 60, nieuregulowanych mniejszą ustawą stosuje się przepisy ustawy (...) - Kodeks postępowania administracyjnego (...) i odpowiednio przepisy działu III ustawy (...) - Ordynacja podatkowa (...); 2) ustawy z dnia 29.08.1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.), przy czym przez określenie "podatek" należy rozumieć także opłatę za czynności kontrolne: a) art. 2 § 2 , Jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, przepisy działu III stosuje się również do opłat, do których ustalenia lub określenia uprawnione są inne niż wymienione w § 1 pkt 1 organy" (chodzi o organy inne niż podatkowe, w tym np. organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej w zakresie nakładanych przez te organy opłat); b) art. 2 § 3: " Organom, o których mowa w § 2, przysługują uprawnienia organów podatkowych" (oznacza to, że organy PIS mogą stosować przepisy Ordynacji podatkowej znajdujące się w jej dziale III o tytule "Zobowiązania podatkowe"; c) art. 21 § 1 pkt 2: " Zobowiązanie podatkowe powstaje z dniem: (...) 2) doręczenia decyzji organu podatkowego, ustalającej wysokość tego zobowiązania.'" (decyzja w sprawie opłaty jest właśnie przykładem decyzji ustalającej, czyli obowiązek uiszczenia opłaty powstaje z chwilą doręczenia stronie takiej decyzji); d) art. 47 § 1: "Termin płatności podatku wynosi 14 dni od dnia doręczenia decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego. e) art. 63 § 1: "Podstawy opodatkowania, kwoty podatków, odsetki za zwłokę (...) zaokrągla się do pełnych złotych w ten sposób, że końcówki kwot wynoszące mniej niż 50 groszy pomija się, a końcówki kwot wynoszące 50 i więcej groszy podwyższa się do pełnych złotych. " (jeżeli zatem ustalona opłata końcowa ma groszowe końcówki, to ulegają one opisanemu wyżej zaokrągleniu do pełnych złotych); 2) ustawy z dnia 14.06.1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), co oznacza, że dla celów nałożenia opłaty należy przeprowadzić postępowanie administracyjne i wydać odpowiednio uzasadnioną decyzję administracyjną. Jak zresztą przewiduje art. 37 ust. 1 ustawy o PIS "W postępowaniu przed organami Państwowej Inspekcji Sanitarnej stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.". Sposób obliczania opłaty określa rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 5.03.2010 r. w sprawie sposobu ustalania wysokości opłat za badania laboratoryjne oraz inne czynności wykonywane przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. Nr 36, poz. 203). Wysokość opłat ustala się na podstawie bezpośrednich i pośrednich kosztów ich wykonania (§ 2-5 rozp.). Skarżący kwestionuje przede wszystkim ustalenia organów, które dały im podstawę – po wypełnieniu hipotezy ww przepisów – do nałożenia opłaty w ustalonej w decyzjach wysokości. Sąd nie podziela stanowiska skarżącego. Stan faktyczny sprawy został ustalony prawidłowo, zgodnie z zasadami wyrażonymi w k.p.a. Nie można zgodzić się z twierdzeniem skarżącego, iż organ pierwszej instancji w przedmiotowej sprawie oparł się wyłącznie na opiniach ze stron internetowych podmiotów pośredniczących w oferowaniu usług noclegowych, które nie mogą stanowić dowodów w sprawie. Po pierwsze należy zauważyć, iż na podstawie art. 75 § 1 k.p.a. jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. Zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 czerwca 2023 r. sygn. akt. II GSK 1271/21 "Obowiązująca w wstępowaniu administracyjnym zasada oficjalności wymaga, by w toku postępowania organy podejmowały wszelkie kroki niezbędne do -wyjaśnienia i załatwienia sprawy, dopuszczały przy tym jako dowód wszystko, co może przyczynić się do jej wyjaśnienia, a nie jest sprzeczne z prawem (art. 75 $ 1 k.p.a.). Szeroka formuła postępowania dowodowego wyklucza możliwość stosowania formalnej teorii dowodowej, według której dana okoliczność można udowodnić wyłącznie za pomocą określonego środka dowodowego". Po drugie fakt istnienia ogólnodostępnego basenu w obiekcie potwierdzają nie tylko pozytywne opinie obiektywnych klientów, którzy nie mają powodów do ich fałszowania, ale również sam opis i charakterystyka obiektu na stronach podmiotów pośredniczących w oferowaniu usług noclegowych. Źródłem takiego opisu zawsze jest podmiot oferujący usługi noclegowe, który przy pomocy profesjonalnego pośrednika prezentuje walory swojego obiektu. Kolejnym czynnikiem potwierdzającym istnienie strefy spa i basenu oferowanych klientom w przedmiotowym obiekcie jest baner z reklamą, który znajduje się przy jego wejściu (fotografie na kartach nr 39 i 111 akt sprawy). Należy zwrócić uwagę, że w przedmiotowej sprawie organ pierwszej instancji od grudnia 2023 r. wydał kilka rozstrzygnięć i przeprowadził kilka kontroli. M.W. nie kwestionował ustaleń przedstawicieli PPIS w [...], którzy przeprowadzali kontrole sanitarne i nie wnosił uwag lub zastrzeżeń do stanu faktycznego opisanego w protokołach. Nie odwoływał się również od decyzji nakładających na [...] obowiązki związane z prowadzeniem ogólnodostępnego basenu i strefy spa. Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 9 listopada 2015 r. w sprawie wymagań, jakim powinna odpowiadać woda na pływalniach (Dz. U. z 2022 r., poz. 1230): "§2 1. Woda na pływalniach, w tym woda doprowadzana na pływalnię, powinna spełniać wymagania mikrobiologiczne i fizykochemiczne określone w załącznikach nr 1 i 2 do rozporządzenia. 2. Zarządzający pływalnią dokonuje oceny jakości wody doprowadzanej na pływalnię, w zakresie, o którym mowa w ust. 1, jeżeli woda doprowadzana na pływalnię nie jest doprowadzana z systemu zbiorowego zaopatrzenia w wodę realizowanego przez przedsiębiorstwo wodociągowo- kanalizacyjne zgodnie z ustawą z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków ". Zarządzający pływalnią dokonuje oceny spełniania ww. wymagań na podstawie: bieżącej obserwacji, która zawiera udokumentowane spostrzeżenia i podejmowane czynności, systematycznego i udokumentowanego nadzoru pracy urządzeń oraz rejestrowania wyników pomiaru jakości wody na pływalni oraz systematycznych i udokumentowanych badań jakości wody, prowadzonych zgodnie z harmonogramem ustalonym z właściwym państwowym inspektorem sanitarnym oraz każdorazowo w przypadku wystąpienia sytuacji mogącej mieć wpływ na pogorszenie jakości wody na pływalni. Ponadto, zgodnie z art. 22 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz. U. z 2024 r., poz. 924 z późn. zm.): " Właściciel, posiadacz lub zarządzający nieruchomością są obowiązani utrzymywać ją w należytym stanie higieniczno-sanitarnym w celu zapobiegania zakażeniom i chorobom zakaźnym (...)". Zgodnie z art. 36 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 2024 r., poz. 416): 1. Za badania laboratoryjne oraz inne czynności wykonywane przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej w związku ze sprawowaniem bieżącego i zapobiegawczego nadzoru sanitarnego pobiera się opłaty w wysokości kosztów ich wykonania, z zastrzeżeniem ust. 2. Opłaty ponosi osoba lub jednostka organizacyjna obowiązana do przestrzegania wymagań higienicznych i zdrowotnych. 2. Za badania laboratoryjne i inne czynności wykonywane w związku ze sprawowaniem bieżącego nadzoru sanitarnego przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej nie pobiera się opłat od osób oraz jednostek organizacyjnych obowiązanych do przestrzegania wymagań higienicznych i zdrowotnych, jeżeli w wyniku badań nie stwierdzono naruszenia tych wymagań. Sposób obliczania opłaty określa rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 5 marca 2010 r. w sprawie sposobu ustalania wysokości opłat za badania laboratoryjne oraz inne czynności wykonywane przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 2010 r. Nr 36, poz. 203). Wysokość opłat ustala się na podstawie bezpośrednich i pośrednich kosztów ich wykonania. Wyliczona przez organy zgodnie z rozporządzeniem, stawka opłaty za każdą godzinę czynności kontrolnych wynosiła w dniu kontroli 106 zł. Kontrola trwała 50 minut co daje 88,33 zł opłaty, a po zaokrągleniu zgodnie z przepisami Ordynacji podatkowej - 88 zł. Należy również podkreślić, że zgodnie z protokołem nr [...] z kontroli, która odbyła się w dniu 25.02.2025 r., M.W. okazał nieaktualne sprawozdanie z badania wody z niecki basenowej z dnia 6.05.2024 r. przeprowadzone przez Laboratorium [....], jednak nie wyrażał zgody na interpretowanie okazanego wyniku. Podczas kontroli M.W. oświadczył, że z dniem 25.02.2025 r. podjął czynności zmierzające do zalegalizowania istniejącego basenu do użytkowania publicznego. Ponadto, jak wynika z notatki służbowej stanowiącej uzupełnienie do protokołu kontroli z dnia 25.02.2025 r., początkowo M.W. przedstawił wydrukowane sprawozdanie z badań wody, jednak gdy pracownik PSSE w [...] poinformował go o przekroczeniach mikrobiologicznych wynikających z tych badań, ten zabrał wynik twierdząc, że nie wyraża zgody na wpisanie go do protokołu. Kontrolowany został pouczony, że uniemożliwianie lub utrudnianie działań kontrolnych Państwowej Inspekcji Sanitarnej jest wykroczeniem. Monitorowanie jakości wody z basenu jest kluczowym elementem zarządzania każdym obiektem rekreacyjnym. Utrzymanie prawidłowych parametrów wody nie tylko zapewnia komfort użytkownikom, ale także minimalizuje ryzyko zdrowotne związane z obecnością patogenów. Udostępnianie basenu, w którym woda nie jest odpowiednio badana jest ewidentnym narażeniem życia i zdrowia klientów. Obecnie właściciel obiektu poprzez swoje pozorne działania usiłuje stworzyć wrażenie, że pływalnia służy wyłącznie jego celom prywatnym i nie jest związana z prowadzoną działalnością gospodarczą. Działania te ukierunkowane są wyłącznie na uniknięcie wykonywania obowiązków spoczywających na podmiocie prowadzącym pływalnię. Sąd w tym zakresie w całości akceptuje stanowisko organów. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. skargę oddalił jako niezasadną.