II SA/Rz 526/12

z dnia 24 lipca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Jerzy Solarski po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2012 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi Z.P. na decyzję Wojewody [..] z dnia [..] marca 2012 r. nr [..] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji Prezydenta Miasta [..] z dnia [..] listopada 2011 r. nr [..] - p o s t a n a w i a - odmówić wstrzymania ich wykonania. W skardze na decyzję Wojewody [..] z dnia [..] marca 2012 r. nr [..], którą zreformowano w części decyzję Prezydenta Miasta [..] z dnia [..] listopada 2011 r. nr [..] zezwalającą na realizację inwestycji drogowej pn. "Rozbudowa ulicy S." w R., skarżący Z.P. zawarł wniosek o "wstrzymanie natychmiastowej realizacji wydanych decyzji organu I i II instancji ze względu na stwarzanie nieodwracalnych zmian w zabudowie i zagospodarowaniu terenu, rozbiórkę budowli zlokalizowanych w nowym pasie drogowym i stwarzanie zagrożenia powszechnego". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z przepisem art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej zwana "Ppsa") po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Występując ze wskazanym żądaniem obowiązkiem skarżącego jest wskazanie konkretnych okoliczności odnoszących się do wymienionych przesłanek. Zasadniczo bowiem wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji, która ma przymiot ostatecznej w administracyjnym toku postępowania (art. 16 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm. w zw. z art. 11c ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych, t.j. Dz. U. z 2008 r. Nr 193, poz. 1194). Ponadto decyzji organu I instancji z dnia 8 listopada 2011 r. nadano rygor natychmiastowej wykonalności, zatem podlegała ona wykonaniu już od tego czasu. Wymaga również zwrócenia uwagi, że sąd administracyjny orzeka na podstawie akt sprawy nie prowadząc autonomicznego postępowania dowodowego (por. art. 133, art. 106 § 3 i § 4 Ppsa). Rozpoznanie zgłoszonego wniosku odbywa się bez badania zasadności skargi, a rolą Sądu na obecnym etapie postępowania jest dokonanie oceny zasadności podniesionych przez wnioskodawcę argumentów. Skoro bowiem wola skorzystania z możliwości ubiegania się o udzielenie ochrony tymczasowej należy do strony skarżącej to ciąży na niej również obowiązek przedstawienia twierdzeń, tez lub dowodów odnoszących się do konkretnych zdarzeń określonych w art. 61 § 3 Ppsa. Tymczasem rozpoznawany wniosek wymogów tych nie spełnia. Powołane okoliczności mają charakter ogólny, nie odnoszą się do konkretnych działań inwestycyjnych na danych nieruchomościach, w szczególności należących do skarżącego, skoro powinien on podejmować czynności procesowe w granicach własnego interesu prawego. Także stwarzanie przez planowaną inwestycję "zagrożenia powszechnego" nie jest okolicznością dającą zakwalifikować się jako sprowadzającą niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub powodującą trudne do odwrócenia skutki. Z podanych względów, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 Ppsa, orzeczono jak w sentencji, odmawiając wstrzymania wykonania decyzji Wojewody [..] jak i decyzji Prezydenta Miasta [..].