II SA/Rz 526/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Mazur - Selwa po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2016 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi A. sp. z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] marca 2016 r., Nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. A. sp. z o.o. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] marca 2016 r., Nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry. W skardze zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Powołała się na zasadność skargi, przytaczając na dowód tego wyroki Sądów Administracyjnych, ponadto wskazała, że wykonanie decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, w postaci utraty płynności finansowej. Podała również sygnatury postanowień, w których Sądy przychylały się do wniosków. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: W świetle art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: "P.p.s.a.") po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego ( m.in. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/2004, to i pozostałe powołane orzeczenia dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o Sprawach cbois.nsa.gov.pl ). Dokonując oceny wniosku Sąd stwierdza brak podstaw do jego uwzględnienia. W pierwszej kolejności wskazać należy, że strona skarżąca nie przedstawiła żadnych dokumentów potwierdzających jej rzeczywistą i aktualną sytuację finansową, co już z tego powodu czyni wniosek nieuzasadnionym. Żądając wstrzymania wykonania decyzji, strona skarżąca ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienia NSA z 14 listopada 2006 r., sygn. akt II FZ 585/06 ). Braki w tym zakresie nie są brakami formalnymi, do których uzupełnienia Sąd obowiązany byłby wzywać skarżącego. Kolejnym argumentem uzasadniającym odmowę wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest fakt, że rozstrzygnięcie, którego wstrzymania domaga się strona skarżąca, ma charakter pieniężny, a skutki jego wykonania są co do zasady odwracalne. Zapłacona bowiem w wyniku wykonania decyzji kwota pieniężna będzie podlegała zwrotowi. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 28 kwietnia 2011 r., sygn. akt: I FSK 547/11 "w przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi uiszczone już, a nienależne zobowiązanie będzie podlegać zwrotowi wraz z odsetkami, stanowiącymi swoistą formę odszkodowania". Zasadności wniosku nie można również upatrywać w ewentualnej zasadności skargi. Na tym etapie postępowania Sąd nie ocenia skargi, a wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oceniany jest wyłącznie z punktu widzenia przesłanek o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Zupełnie niezrozumiałym jest przywoływanie na poparcie wniosku postanowień innych Sądów w tym zakresie. O wstrzymaniu wykonania decyzji mogą decydować przesłanki dotyczące wyłącznie interesów strony skarżącej. Okoliczności przemawiające za pozytywnym rozpoznaniem wniosku innych podmiotów nie mają żadnego przełożenia na sytuację strony skarżącej, zwłaszcza, że jak wyżej podkreślono, to nie zasadność skargi decyduje o pozytywnym rozpoznaniu wniosku. W świetle powyższych ustaleń brak jest podstaw do tego by przyjąć, że wykonanie decyzji – przez zapłatę określonej w niej kwoty 12.000 spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.