II SA/Rz 529/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2012r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2008 roku, znak: [...] w przedmiocie pozytywnego uzgodnienia w zakresie ochrony gruntów rolnych projektu decyzji o warunkach zabudowy - postanawia - umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. Postanowieniem z dnia 12 maja 2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zawiesił postępowanie w sprawie ze skargi Z. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2008r. znak: [...] w przedmiocie pozytywnego uzgodnienia w zakresie ochrony gruntów rolnych projektu decyzji o warunkach zabudowy. Podstawę powyższego stanowił art. 125 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., dający możliwość zawieszenia postępowania w związku z niemożliwością nadania sprawie dalszego biegu z powodu niewykonania przez stronę skarżącą stosownych zarządzeń. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 130 § 1 P.p.s.a. (tekst jedn.: Dz. U. z 2012r. poz. 270), sąd umarza postępowanie zawieszone na zgodny wniosek stron, jak również z przyczyn wskazanych w art. 125 § 1 pkt 3, jeżeli wniosek o podjęcie postępowania nie został zgłoszony w ciągu trzech lat od daty postanowienia o zawieszeniu. Sytuacja, o której mowa w powołanym przepisie zaistniała w niniejszej sprawie. Jak już bowiem wyżej zaznaczono, postępowanie w sprawie ze skargi Z. S. na wskazane na wstępie postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego zostało zawieszone na mocy art. 125 § 1 pkt 3 P.p.s.a. w dniu 12 maja 2009r. Wniosek o jego podjęcie nie został zaś złożony przez Z. S., SKO ani też przez uczestników tego postępowania w okresie 3 lat od daty postanowienia o jego zawieszeniu. Powyższy termin upłynął bezskutecznie z dniem 14 maja 2012r. z uwagi na brzmienie art. 83 § 2 P.p.s.a., zgodnie z którym, jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Skoro więc trzyletni termin z art. 130 P.p.s.a. przypadał na 12 maja 2012r., a była to sobota, to koniecznym było jego przesunięcie na dzień 14 maja 2012r. (poniedziałek). Biorąc powyższe pod uwagę orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 130 § 1 w zw. z art. 125 § 1 pkt 3 i art. 131 P.p.s.a.