II SA/Rz 529/12

8 sierpnia 2012 r. POSTANOWIENIE Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Referendarz sądowy Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w dniu 8 sierpnia 2012 r., na posiedzeniu niejawnym wniosku A. S., o ustanowienie adwokata z urzędu, w sprawie ze skargi wyżej wymienionego, przeciwko Wójtowi Gminy [...], w przedmiocie protestu przeciwko ważności wyborów, - postanawia – odmówić ustanowienia adwokata z urzędu. A. S.(zwany dalej skarżącym) w toku postępowania sądowego zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (dalej WSA) o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata. Swój wniosek skarżący złożył do sprawy o sygn. akt II SA/Rz 529/12, dotyczącej skargi A. S. przeciwko Wójtowi Gminy [...] w przedmiocie protestu przeciwko ważności wyborów. Sprawa o sygn. II SA/Rz 529/12 została zakończona przed WSA na mocy postanowienia z dnia 28 czerwca 2012 r., o sygn. akt II SA/Rz 529/12 o odrzuceniu skargi. Z treści złożonego wniosku PPF wynika, że wnioskodawca tworzy wraz z żoną dwuosobowe gospodarstwo domowe. Rodzina zamieszkuje w domu o pow. 150 m² oraz posiada nieruchomość rolną o pow. 1,005 ha. Wskazana nieruchomość została wydzierżawiona na 10 lat za opłacanie podatku rolnego. A. S. z tytułu zatrudnienia otrzymuje wynagrodzenie w wysokości 1500 zł, natomiast G. S. otrzymuje 920 zł z tytułu pobieranego świadczenia przedemerytalnego. Stwierdzono, co następuje: Skarżący poprzez wniesienie żądania o ustanowienie adwokata z urzędu, ubiega się o przyznanie prawa pomocy w częściowych granicach tej instytucji. Obejmują one pokrycie z budżetu państwa wynagrodzenia przysługującego fachowemu pełnomocnikowi. Wobec powyższych ustaleń żądanie skarżącego w zakresie ustanowienia adwokata zostanie odniesione do treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 270; dalej p.p.s.a.). W myśl tej regulacji, przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, jeżeli wnioskujący wykaże (udowodni), że poniesienie kosztów postępowania spowoduje uszczerbek w poziomie utrzymania koniecznego. W ten sposób, prawodawca stara się chronić podstawy zachowania minimalnej egzystencji osoby fizycznej. Skarżący z uzyskiwanego wynagrodzenia jest w stanie pokryć koszty wynagrodzenia adwokackiego. Skarżący otrzymuje stałe wynagrodzenie w wysokości minimalnego wynagrodzenia w roku 2012 r. Rodzina posiada także dom oraz nieruchomość. Już samo posiadanie tych składników rzeczowych wyklucza wnioskującego z kategorii osób ubogich. Strona nie wskazała aby z uzyskiwanych dochodów zmuszona była pokrywać wydatki o charakterze ponadstandardowym. Wynagrodzenie adwokackie z tytułu sporządzenia skargi kasacyjnej, nie jest na tyle wysokie, aby mogło zaciążyć negatywnie na poziomie bieżącego utrzymania. Wynagrodzenie adwokackie z tytułu sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej powinno oscylować w granicach 240 zł. Taką wysokość przewidują przepisy Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). Należy wyraźnie zaznaczyć, iż ciężary z tym związane nie będą obciążać strony skarżącej jeżeli skarga kasacyjna sporządzona w jej imieniu zostanie przez Naczelny Sąd Administracyjny uwzględniona. W takich okolicznościach, koszty zastępstwa adwokackiego zostaną zasądzone na rzecz strony od organu administracji publicznej. Wypada też zauważyć, że strona nie ponosiła kosztów związanych z rozpoznaniem skargi przez WSA. Ponieważ z treści skargi wynikało, że podlega ona odrzuceniu, Sąd nie wzywał Strony do pokrycia wpisu sądowego od skargi. Reasumując, ze względu na zasadę odpowiedzialności strony za koszty finansowe wszczętej sprawy oraz wyjątkowy charakter prawa pomocy, należy odmówić ustanowienia adwokata z urzędu. Związane z tym koszty w sposób nieuzasadniony obciążyłyby budżet państwa. Niespełnienie warunków do uzyskania prawa pomocy, nakazuje rozstrzygnąć wniosek skarżącej na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. w sposób określony w treści sentencji niniejszego postanowienia.