II SA/Rz 533/18

30 maja 2018 r. Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Małgorzata Futera po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2018 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku S.K. o zwolnienie od kosztów sądowych i o ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi S.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2018 r. nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie - postanawia – I. zwolnić skarżącego od kosztów sądowych w całości, II. ustanowić dla skarżące adwokata. Sygn. II SA/Rz 533/18 U Z A S A D N I E N I E S.K. (dalej: Skarżący) w sprawie ze skargi opisanej w sentencji niniejszego postanowienia wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i o ustanowienie adwokata argumentując, że nie stać go na ustanowienie obrońcy, sprawa jest zawiła i niezrozumiała. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że Skarżący prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, utrzymuje się z renty w kwocie 687 zł. W miesiącu wydatkuje kwotę 150 zł na opłaty za gaz i światło oraz spłaca pożyczkę po ojcu w wysokości miesięcznie 120 zł. Posiada nieruchomość o pow. 0,41 ha, na której jest posadowiony stary, drewniany dom. Do wniosku załączył decyzję ZUS o podwyższeniu renty. Rozpoznając wniosek zważono, co następuje: Analiza wniosku PPF oraz akt sprawy prowadzi do konkluzji, że Skarżący spełnia przesłanki do zastosowania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Z treści formularza wynika, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania; pobiera najniższą rentę pomniejszoną z powodu potrącania świadczeń alimentacyjnych o 200 zł. Kwota, którą dysponuje Skarżący pozostaje zatem na poziomie minimum warunków egzystowania, dlatego należy uznać, że to stanowi o przesłankach całkowitego przyznania w sprawie prawa pomocy na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej: "P.p.s.a."). Sytuację Skarżącego obrazują także akta administracyjne. Ocena danych odnoszących się do Skarżącego w kontekście potrzeby udzielenia preferencji w postaci przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym pozostaje bezsporna i nie budzi wątpliwości. W takich okolicznościach uznano, że dofinansowanie ze środków Skarbu Państwa jest konieczne, bowiem w przeciwnym wypadku nie mógłby on bronić swoich praw na drodze sądowej. Z powyższych przyczyn, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1, w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.