II SA/Rz 538/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Jolanta Ewa Wojtyna /spr./ Sędziowie NSA Anna Lechowska NSA Ryszard Bryk Protokolant st. sekr. sąd. Paweł Kozik po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólnoadministracyjnym na rozprawie w dniu 21 stycznia 2009 r. sprawy ze skargi I. R., S. R. i S. R. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] w przedmiocie obowiązku wykonania nakazanych czynności -skargę oddala- Przedmiotem skargi I. R., S. R. i S. R. jest decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego / dalej w skrócie WINB/ z dnia [...] czerwca 2008 roku nr [...] w przedmiocie nakazu wykonania robót budowlanych. Decyzja ta zapadła w następującym stanie faktycznym: Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego /dalej w skrócie : PINB/ zawiadomieniem z 27 lutego 2007 roku wszczął z urzędu postępowanie w sprawie nieodpowiedniego stanu technicznego budynku gospodarczego zlokalizowanego na działce nr 1417 w R. Z dołączonych akt administracyjnych WINB wynika, iż uprzednio toczyło się postępowanie dotyczące przedmiotowego budynku, które zakończyło się decyzją PINB z [...] marca 2006 roku nr [...] umarzającą postępowanie dotyczące wydania nakazu rozbiórki budynku. W sprawie tej WINB postanowieniem z [...] pażdziernika 2006 roku stwierdził niedopuszczalność odwołania I. R. od decyzji umarzającej postępowanie, a kolejnym postanowieniem z [...] grudnia 2006 r. odmówił I. R. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji. Decyzją z [...] maja 2007 r. nr [...] nakazał C. N., właścicielce działki 1415 wykonanie niezbędnych robót zabezpieczających obejmujących wymianę uszkodzonych elementów konstrukcji dachu gospodarczego w terminie do końca lipca 2007 r. od tej decyzji odwołała się I. R. i nawiązując do wcześniej toczącego się postępowania rozbiórkowego wywodziła, że stan techniczny tego budynku jest nieodpowiedni i nadaje się od do rozbiórki , nie zaś do podejmowania prac, które w istocie sprowadzałyby się do jego odbudowy. Rozpoznając powyższe odwołanie WINB decyzją z [...] września 2007 r. znak: [...] uchylił decyzję organu I instancji , a sprawę przekazał temu organowi do ponownego rozpatrzenia. Przyczyną wydania decyzji kasacyjnej połączonej ze zwrotem sprawy był fakt, iż organ I instancji nie wskazał dokładnie, jakie elementy konstrukcyjne budynku należy wymienić. Wskazano ponadto na niedostateczną treść protokołu oględzin przedmiotowego budynku, która nie pozwala ocenić zasadności zarzutów zawartych w odwołaniu I. R. Prowadząc ponowne postępowanie PINB przeprowadził kolejne oględziny przedmiotowego budynku, sporządzono także jego ocenę techniczną. PINB decyzją z [...] grudnia 2007 r. nr [...] nakazał C. N. wykonanie niezbędnych robót budowlanych w budynku gospodarczym na działce 1417 w R. określając ich szczegółowy zakres i wskazując, że roboty te należy wykonać do 31 maja 2008 r. W podstawie prawnej organ powołał się na dyspozycję art. 66 ust.1 pkt.3 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane ( Dz. U. nr 156 z 2006 r. poz. 1118 ze zm. zwana dalej Upb) oraz art. 104 ustawy z 14 czerwca 1960 r. – kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. nr 98 z 2000 poz. 1071 ze zm) zwanej dalej k.p.a. W lakonicznym uzasadnieniu wskazano, że w toku postępowania ustalono uszkodzenia konstrukcji budynku, zaś z mocy art. 61 w zw. z art. 5 ust.2 Upb na właścicielu obiektu budowlanego spoczywa obowiązek utrzymania obiektu w należytym stanie technicznym. Odwołanie od powyższej decyzji wniosła I. R. kwestionująca poprawność przeprowadzonych oględzin. Zarzuciła, że uprzednio organ I instancji trafnie przyjmował, że stan techniczny przedmiotowego budynku nakazywał orzeczenie o nakazie jego rozbiórki. Nie wskazując kierunku weryfikacji zaskarżonej decyzji I. R. eksponowała, że zawiera ona niezrozumiałe stwierdzenia, bowiem w jednej części wskazuje na nieodpowiedni stan techniczny budynku, by w dalszej części wykluczyć zakaz jego użytkowania. Podniosła także i to, że organ I instancji nie wyegzekwował od C. N. wcześniej orzeczonego nakazu obcięcia okapu. Opisaną na wstępie decyzja WINB uchylił decyzję organu I instancji w całości, jednocześnie nałożył na C. N. obowiązek doprowadzenia budynku na działce nr 1417 do stanu zgodnego z prawem poprzez : wymianę w górnej części budynku od strony tylnej belki pod murłatą będącą w złym stanie technicznym, wymianę uszkodzonych krokwi po zdjęciu pokrycia dachu, ustawienie więżby dachowej w pozycji pionowej, wykonanie stolca na słupkach o przekroju belek 12/12 cm, słupki ustawić na belkach stropu i przybić do podstawy w celu uniknięcia możliwości przesunięcia, wykonanie hydroizolacji i posadzki z betonu wewnątrz budynku, wykonanie zabezpieczenia p.poż. połaci dachu i ścian szczytowych obudowując je płytami gipsowymi ognioodpornymi, zaś całość zabezpieczyć przed działaniem czynników atmosferycznych. Termin wykonania tych prac określono na dzień 30 listopada 2008 r. W postawie prawnej decyzji organ odwoławczy powołał przepis art. 138 § 1 pkt.2 k.p.a. oraz art. 66 ust.1 pkt.1 i 3 Upb. Odnosząc się do zarzutów odwołania WINB stwierdził , że sprawa samowolnie wykonanych robót remontowych przez C. N. została zakończona decyzją PINB z [...] sierpnia 2005 r. , podobnie kwestia odprowadzania wód opadowych została zakończona decyzją organu I instancji z [...] maja 2007 r., gdzie nie nałożono obowiązku skrócenia okapu. Montaż rynien został stwierdzony podczas oględzin w dniu 30 kwietnia 2008 r. Organ stwierdził ponadto, że legalność powstania przedmiotowego budynku istniejącego od ponad 70 lat była już rozstrzygnięta odrębną decyzją PINB z [...] marca 2006 r., przedmiotem toczącego się zaś postępowania był nieodpowiedni stan techniczny budynku. Akta sprawy zawierają orzeczenie techniczne o stanie budynku wraz z jego aneksem. Uprawniało to w aspekcie art. 66 ust.1 pkt.1 i 3 Upb do nakazu wykonania określonych robót budowlanych, z uwagi jednak , iż obowiązki nałożone na właścicielkę obiektu zostały sformułowane w zaskarżonej decyzji nieprecyzyjnie, wydano decyzję reformującą samo rozstrzygnięcie. Skargę na powyższą decyzję wnieśli I. R., S. R. i S. R., nie wskazując kierunku weryfikacji zaskarżonej decyzji. Skarżący wskazują, iż decyzja WINB "nie prowadzi do prawnego i zgodnego załatwienia sprawy" , nadto prowadzone przez C. N. roboty budowlane naruszają prawo własności działki nr 1415, albowiem uczestniczka prowadzi roboty budowlane z wykorzystaniem działki 1417. W odpowiedzi na skargę WINB wniósł o jej oddalenie, podtrzymując motywy wskazane w zaskarżonej decyzji, wywodząc iż treść skargi nie wnosi niczego istotnego do sprawy. W piśmie procesowym z 8 stycznia 2009 roku sformułowanym w liczbie pojedynczej, choć sygnowanym przez wszystkich troje skarżących , informują oni , iż C. N. w sierpniu 2008 r. dokonała wymiany dwóch krokwi szczytowych oraz obiła szczyt deskami , w listopadzie zaś wymieniła pokrycie z dachówki na blachę bez usunięcia okapu i rynny. Decyzja "na remont" miała zostać wydana z naruszeniem prawa , w wyniku czego miał zostać przebudowany istniejący budynek gospodarczy. Działania inwestorki mają stać w sprzeczności z treścią wyroku NSA OZ w Rzeszowie z 19 maja 2000 r. , którego kopię dołączono do pisma procesowego. W piśmie wniesiono także żądanie zwrotu kosztów postępowania w łącznej kwocie 1450 zł, na którą składać się ma koszt sporządzenia orzeczenia technicznego (700 zł) , opłata sądowa (500 zł) oraz koszty podróży i opłat pocztowych (250 zł ). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do przepisu art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych / Dz. U. nr 153 poz. 1269 z 2002 roku / sądy te sprawują w zakresie swej działalności kontrolę pod względem zgodności z prawem jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres tej kontroli wyznacza przepis art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153 poz.1270 z 2002 roku / zwanej dalej P.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszeń prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy , których dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne do końcowego jej załatwienia. W myśl przepisu art. 145 P.p.s.a. Sąd obowiązany jest do uchylenia decyzji lub stwierdzenia jej nieważności ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięta jest naruszeniem prawa w sposób dający podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy lub jeśli zachodzą przyczyny określone w przepisie art. 156 k.p.a. lub innych przepisach. Dokonując w tym zakresie kontroli zaskarżonej decyzji Sąd doszedł do przekonania, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżona decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] czerwca 2008 roku [...] wydana została w oparciu o przepis art. 66 ust.1 pkt 1 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane (Dz. U. Nr 156 z 2006 roku poz. 1118 ). Zgodnie z tym przepisem , w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany jest w nieodpowiednim stanie technicznym/ pkt.1 / , albo powoduje swym wyglądem oszpecenie otoczenia /pkt.3/, właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji , usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania obowiązku. Przepis tego artykułu ma zastosowanie do przypadków szczególnego zaniedbania obowiązków ze strony właściciela lub zarządcy obiektu budowlanego w odniesieniu do jego stanu technicznego. Obowiązek utrzymania obiektu budowlanego w należytym stanie technicznym i estetycznym wynika z zasady ustanowionej w przepisie art. 61 wymienionej ustawy . Konstrukcja normy prawnej zawartej w art. 66 ust.1 prawa budowlanego , a w szczególności użyty w niej zwrot "właściwy organ nakazuje" wskazuje, że decyzje podejmowane na jego podstawie mają charakter związany . Oznacza to, że jeżeli wystąpi choćby jedna z przesłanek określonych w treści przepisu art. 66 ust.1 pkt. 1 – 3 , to organ nadzoru budowlanego jest nie tylko uprawniony , lecz wręcz obligowany do wydania decyzji nakazującej usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości / vide: wyrok NSA IV SA 1420/96 , LEX nr 43224/. Przechodząc na grunt rozpatrywanej sprawy , prowadząc sprawę ponownie, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego przeprowadził w dniu 5 listopada 2007 roku oględziny przedmiotowego budynku , które wykazały, że jest on w nieodpowiednim stanie technicznym. Sporządzony w grudniu 2007 roku aneks do orzeczenia o stanie technicznym z 30 kwietnia 2003 roku stwierdza, że w związku z brakiem możliwości ustalenia daty powstania budynku nie jest możliwe określenie jego zgodności z warunkami technicznymi wówczas obowiązującymi oraz wymienia zakres robót remontowych, które należy wykonać. Z uwagi na nieprecyzyjne sformułowanie przez organ I instancji obowiązków nałożonych na właścicielkę obiektu, organ odwoławczy , zdaniem Sądu, prawidłowo określił te obowiązki w sposób szczegółowy, zgadzając się co do zasady, że zastosowanie przepisu art. 66 prawa budowlanego stanowi właściwe rozstrzygnięcie. Zarzuty skarżących odnoszące się do naruszenia ich własności przez C. N. nie mogą być przez Sąd uwzględnione , bowiem mają charakter cywilnoprawny i jako takie powinny być rozstrzygnięte przez sąd powszechny w postępowaniu cywilnym. Również kwestia rozbiórki przedmiotowego budynku została rozstrzygnięta w innym postępowaniu administracyjnym, zakończonym ostatecznie umorzeniem postępowania . Przedmiotem rozpoznania przez Sąd jest jedynie legalność decyzji wydanej w oparciu o przepis art. 66 prawa budowlanego , a ta, zdaniem Sądu nie narusza prawa. Wskazując na powyższe, Sąd oddalił skargę w oparciu o przepis art. 151 P.p.s.a.