II SA/Rz 540/13

PostanowienieWSA w Rzeszowie2016-07-07

Skład orzekający: Jerzy Solarski, Marcin Kamiński, Piotr Godlewski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do wyłączenia sędziego od orzekania w sprawie, jeśli strona skarżąca zarzuca mu udział w przestępstwie fałszowania dokumentów, które miało stanowić podstawę wydania niekorzystnego dla niej orzeczenia formalno-procesowego?
Ratio decidendi
Samo wydanie przez sędziego niekorzystnego dla strony orzeczenia formalno-procesowego, jak również zarzuty oparte na nieudowodnionych twierdzeniach o udziale w przestępstwie, nie stanowią podstawy do wyłączenia sędziego z powodu braku jego bezstronności. Wniosek o wyłączenie sędziego jest bezzasadny, jeśli nie istnieją okoliczności mogące wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności, a zarzuty strony są pozbawione wiarygodnych podstaw faktycznych i prawnych.
Stan faktyczny
Strona skarżąca złożyła wniosek o wyłączenie sędziego WSA w Rzeszowie, Pawła Zaborniaka, zarzucając mu udział w przestępstwie fałszowania dokumentu doręczenia skargi, co miało być podstawą wydania przez sędziego postanowienia o odrzuceniu skargi. Skarżąca podnosiła również, że sędziowie WSA w Rzeszowie są pod wpływami sędziów SKO. Wniosek o wyłączenie był kolejnym tego typu żądaniem w tej sprawie, poprzednie wnioski również zostały oddalone. Sędzia Paweł Zaborniak złożył oświadczenie o braku podstaw do wyłączenia.
Rozstrzygnięcie
Oddalono wniosek o wyłączenie sędziego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Solarski Sędziowie: Sędzia WSA Marcin Kamiński /sprawozdawca/ Sędzia WSA Piotr Godlewski po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M.W. o wyłączenie sędziego WSA w Rzeszowie Pawła Zaborniaka w sprawie ze skargi M.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji zatwierdzającej podział nieruchomości - p o s t a n a w i a – oddalić wniosek. Uzasadnienie: Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji zatwierdzającej podział nieruchomości. Strona skarżąca – M.W. w zażaleniu do NSA z dnia 20 marca 2016 roku na postanowienie WSA w Rzeszowie z dnia 10 marca 2016 roku o odrzuceniu zażalenia sformułowała wniosek o wyłączenie od udziału w niniejszej sprawie sędziego WSA w Rzeszowie w osobie Pawła Zaborniaka, który wydał postanowienie z dnia 10 marca 2016 roku. W uzasadnieniu wniosku o wyłączenie skarżąca wskazała, że wyżej wymieniony sędzia "pozostaje w zmowie z sędziami SKO w [...], gdzie dokonano sfałszowania dokumentu doręczenia skargi (tj. o przestępstwo z art. 270 § 1 k.k.) na decyzje SKO w [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...]", który stał się "podstawą wydania przez Sędziego Pawła Zaborniaka postanowienia o odrzuceniu skargi jako wniesionej z uchybieniem terminu". Zdaniem skarżącej "sędzia Paweł Zaborniak wydając postanowienie o odrzuceniu skargi" na podstawie "sfałszowanego dokumentu doręczenia skargi" tym samym "stał się uczestnikiem przestępstwa fałszowania i winien wyłączyć się od udziału w postępowaniu II SA/Rz 540/13". Ponadto w ocenie skarżącej przedmiotowa sprawa "nie powinna być rozpoznawana ani przez sędziów WSA w Rzeszowie, którzy są pod wpływami i naciskami sędziów SKO w [...], którzy mają zaprzyjaźnionych sędziów tak w WSA w Rzeszowie, jak również w Naczelnym Sądzie Administracyjnym w Warszawie, którzy wcześniej orzekali w SKO w [...], a obecnie mają możliwość wpływania na wydawane decyzje i rozstrzygnięcia tak w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie jak również w Naczelnym Sądzie Administracyjnym w Warszawie w sprawach skarg na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]". Postanowienie o odrzuceniu skargi zostało wydane przez WSA w Rzeszowie w osobie sędziego Pawła Zaborniaka w dniu 23 grudnia 2014 roku. Powyższy wniosek o wyłączenie sędziego WSA w Rzeszowie w osobie: Pawła Zaborniaka jest kolejnym wnioskiem tego rodzaju złożonym w sprawie, której dotyczy skarga. Skarżąca już wcześniej złożyła wniosek z dnia 10 września 2013 roku o wyłączenie wszystkich sędziów WSA w Rzeszowie. Wniosek ten został oddalony postanowieniem WSA w Lublinie z dnia 20 grudnia 2013 r. w sprawie o sygn.. II SO/Lu 149/13. W kolejnym wniosku z dnia 10 stycznia 2015 r. skarżąca wniosła o wyłączenie ośmiu sędziów WSA w Rzeszowie. Wniosek ten został oddalony postanowieniem WSA w Rzeszowie z dnia 16 marca 2015 roku. Następnie skarżąca we wniosku z dnia 27 kwietnia 2015 roku zażądała wyłączenia trzech sędziów WSA w Rzeszowie. Wniosek ten został oddalony postanowieniem WSA w Rzeszowie z dnia 11 maja 2015 roku. Sędzia Paweł Zaborniak w piśmie z dnia 30 czerwca 2016 roku złożył oświadczenie, że w związku z wnioskiem skarżącej o wyłączenie nie zachodzą przesłanki do wyłączenia jego osoby od orzekania w niniejszej sprawie na podstawie art. 18 p.p.s.a., jak również nie zachodzą żadne okoliczności, które mogłyby wywoływać uzasadnione wątpliwości co do jego bezstronności (art. 19 p.p.s.a.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie rozważył, co następuje: Wniosek skarżącej o wyłączenie sędziego WSA w Rzeszowie w osobie Pawła Zaborniaka od orzekania w sprawie o sygn. II SA/Rz 540/13 jako oczywiście bezzasadny podlega oddaleniu. W niniejszej sprawie w pierwszej kolejności nie stwierdzono, aby względem sędziego Pawła Zaborniaka zachodziła jakakolwiek z przyczyn wyłączenia z mocy samego prawa z art. 18 § 1 p.p.s.a., które czynią sędziego niezdolnym do orzekania w danej sprawie sądowoadministracyjnej (tzw. iudex inhabilis). W szczególności nie znajdują zastosowania przesłanki, o których mowa w art.118 § 1 pkt. 6, 6a i 7 p.p.s.a. W drugiej kolejności Sąd nie stwierdził również, aby przesłanka wyłączenia sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony z powodu podejrzenia sędziego (tzw. iudex suspectus) o brak bezstronności (stronniczość) została spełniona. Zgodnie bowiem z art. 19 p.p.s.a, niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieją okoliczności tego rodzaju, że mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Wniosek skarżącej w zażaleniu z dnia 20 marca 2016 roku na postanowienie WSA w Rzeszowie z dnia 10 marca 2016 roku o odrzuceniu zażalenia jest skierowany na podważenie bezstronności sędziego Pawła Zaborniaka w związku z jego wcześniejszym orzekaniem w niniejszej sprawie w zakresie wydawania orzeczeń formalno-procesowych o odrzuceniu skargi oraz o odrzuceniu zażalenia. Okoliczność, że wyżej wymieniony sędzia wydał tego rodzaju orzeczenia, które są dla strony skarżącej niekorzystne, sama w sobie nie może oczywiście stanowić podstawy do uznania, że wobec tego sędziego zachodzą wątpliwości co do bezstronnego orzekania w sprawie. Również podnoszony przez skarżącą zarzut "uczestnictwa sędziego" Pawła Zaborniaka w rzekomym fałszowaniu dokumentu doręczenia skargi na decyzję SKO w [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r., który miał stać się – zdaniem skarżącej – podstawą wydania przez tego sędziego postanowienia o odrzuceniu skargi jako wniesionej z uchybieniem terminu jest nie tylko pozbawiony jakichkolwiek wiarygodnych prawnych faktycznych, lecz dodatkowo może być uznany za wyczerpujący znamiona przestępstwa (np. pomówienia). Na podstawie złożonego wniosku o wyłączenie, akt sprawy oraz informacji dostępnych z urzędu Sąd nie stwierdził, aby zachodził nawet minimalny stopień prawdopodobieństwa prawdziwości stawianego zarzutu. Tym samym należy autorytatywnie stwierdzić, że wskazana przez skarżącą okoliczność polegająca na "współuczestnictwie sędziego w przestępstwie fałszowania dokumentów" jako pozbawiona jakiekolwiek związku z rzeczywistym stanem rzeczy, nie może być uznana za okoliczność tego rodzaju, która mogłaby wywołać wątpliwość co do bezstronności orzekania sędziego Pawła Zaborniaka w niniejszej sprawie. Mając na względzie przytoczoną wyżej argumentację, Sąd na podstawie art. 22 § 1 i 2 w zw. z art. 18 § 1 i art. 19 p.p.s.a. orzekł o oddaleniu wniosku.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło