II SA/Rz 540/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w dniu 3 kwietnia 2018 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku J.M. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 11 stycznia 2018 r. sygn. akt II SA/Rz 540/17 w sprawie ze skargi J.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie - postanawia - odmówić przywrócenia terminu .Sygn. akt II SA/Rz 540/17 UZASADNIENIE Pismem z dnia 27 listopada 2017 r. skarżący został zawiadomiony o terminie rozprawy wyznaczonym w sprawie ze skargi na opisaną w sentencji postanowienia decyzję na dzień 27 lutego 2018 r. Skarżący odebrał zawiadomienie o terminie rozprawy w dniu 13 grudnia 2017 r. a pismem z dnia 9 stycznia 2018 r., które wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie w dniu 10 stycznia 2018 r. zwrócił się o usprawiedliwienie nieobecności i wyznaczenie innego terminu posiedzenia z uwagi na fakt, że chciałby wziąć w nim osobisty udział. Tymczasem wobec pogorszenia się stanu jego zdrowia na dzień 10 stycznia 2018 r. wyznaczono mu termin zgłoszenia się do Szpitala Powiatowego w [...] w celu przeprowadzenia u niego zabiegu chirurgicznego. Nadmienił, że po przyjęciu go w stan chorych i uzyskaniu stosownego potwierdzenia pobytu w szpitalu przedłoży je Sądowi. Postanowieniem wydanym na rozprawie w dniu 11 stycznia 2018 r., na podstawie art. 109 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zmianami), zwanej dalej "P.p.s.a." Sąd postanowił oddalić wniosek o odroczenie terminu rozprawy z uwagi na fakt, że wnioskodawca nie przedstawił dowodów potwierdzających skierowanie go do szpitala. Wyrokiem wydanym tego samego dnia oddalił skargę na opisaną w sentencji postanowienie decyzję. W dniu 2 lutego 2018 r. do Sądu wpłynął wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku WSA w Rzeszowie z dnia 11 stycznia 2018 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego złożenia, nadany w placówce pocztowej operatora wyznaczonego w dniu 31 stycznia 2018 r. W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, że w następstwie przeprowadzonej w dniu 29 stycznia 2018 r. rozmowy telefonicznej z pracownikiem Sekretariatu WSA w Rzeszowie uzyskał informację, że jego wniosek o odroczenie terminu rozprawy w sprawie o sygn. akt II SA/Rz 540/17 nie został uwzględniony, a WSA w Rzeszowie rozpoznał jego skargę. Wobec powyższego zwrócił się o przywrócenie mu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia zaskarżonego orzeczenia albowiem w dacie jego wydania przebywał w szpitalu, gdzie poddał się skomplikowanemu zabiegowi chirurgicznemu, na dowód czego przedłożył stosowne zaświadczenie. Nadmienił, że z powodu aktualnego stanu zdrowia nie jest w stanie sporządzić i uzasadnić w sposób bardziej szczegółowy sformułowanego wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zmianami), zwanej dalej "P.p.s.a." czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Uchybienie terminu, bez względu na wielkość opóźnienia, Sąd zobowiązany jest wziąć pod uwagę z urzędu. Możliwość przywrócenia terminu przewiduje art. 86 § 1 i 2 P.p.s.a., a warunki określa art. 87 P.p.s.a. Ostatni z wymienionych przepisów stanowi, że stosowny wniosek składa się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie zawierającym wniosek należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2).Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Nadto zgodnie z § 3 tego przepisu wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. Spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie (art. 88 P.p.s.a.). Sąd tytułem wstępu wskazuje, że 7 – dniowy termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia w powyższej sprawie upływał z dniem 18 stycznia 2018 r., a zatem wniosek o sporządzenie uzasadnienia został złożony w przedmiotowej sprawie po terminie. Skarżący dochował natomiast 7 – dniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, albowiem w dniu 29 stycznia 2018 r. uzyskał telefoniczną informację o tym, że jego wniosek o odroczenie terminu rozprawy nie został uwzględniony i wyrok w powyższej sprawie zapadł w dniu 11 stycznia 2018 r., zaś wniosek o przywrócenie terminu rozprawy nadany został na placówce pocztowej operatora wyznaczonego na adres Sądu w dniu 30 stycznia 2018 r. Dochowanie tego terminu i złożenie stosownego wniosku oraz dokonanie czynności objętej wnioskiem obliguje Sąd do jego merytorycznego rozpatrzenia. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w sytuacji, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy w uchybieniu terminu. Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem judykatury o braku winy można mówić jedynie wówczas, gdy strona nie mogła zapobiec uchybieniu terminu nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Uzasadnienie wniosku o przywrócenie terminu powinno być sformułowane w oparciu o założenie, że do uchybienia terminu doszło, jednak strona nie ponosi winy w jego uchybieniu, bowiem dbając należycie o swoje interesy podjęła wszelkie niezbędne kroki, aby dokonać czynności procesowej w terminie, a jego niedochowanie wynikało z okoliczności od niej niezależnych. Z reguły do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się: przerwę w komunikacji, powódź, pożar, inną katastrofę, nagłą chorobę strony, jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, chorobę psychiczną, której zaawansowanie uniemożliwia dokonanie czynności w terminie, mylne poinformowanie strony przez sąd o terminie i trybie wniesienia środka zaskarżenia, nieoddanie przesyłki adresatowi przez domownika, błędne poinformowanie strony o dacie doręczenia przesyłki spowodowane podeszłym wiekiem domownika, upływ terminu w trakcie tzw. długiego weekendu, jeśli strona, która uchybiła terminowi, zamieszkuje w miejscowości, w której nie ma urzędu pocztowego, brak znajomości procedury sądowej przez stronę co do trybów i skutków złożenia ponownego wniosku o zwolnienie od wpisu sądowego, nieprawidłowe doręczenie pisma sądowego [por. H. Knysiak-Molczyk, w: H. Knysiak-Molczyk (red.), A. Mudrecki, Czynności procesowe zawodowego pełnomocnika w sprawach administracyjnych i sądowoadministracyjnych, Warszawa 2013, s. 307]. Takich okoliczności w niniejszej sprawie nie stwierdzono. Wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do sporządzenia uzasadnienia złożony w niniejszej sprawie nie podlega uwzględnieniu, bowiem skarżący nie wykazał jakoby uchybienie terminu do złożenia wniosku nastąpiło bez jego winy. Po pierwsze wyjaśnić należy, że instytucja odroczenia terminu rozprawy na gruncie P.p.s.a. ma zastosowanie jedynie w sytuacji, gdy wystąpią ważne ku temu powody. Obligatoryjne przyczyny odroczenia określone zostały w art. 109 P.p.s.a. ("rozprawa ulega odroczeniu, jeżeli sąd stwierdzi nieprawidłowość zawiadomienia którejkolwiek ze stron albo jeżeli nieobecność strony lub jej pełnomocnika jest wywołana nadzwyczajnym wydarzeniem lub inną znaną sądowi przeszkodą, której nie można przezwyciężyć, chyba że strona lub jej pełnomocnik wnieśli o rozpoznanie sprawy w ich nieobecności") i 110 P.p.s.a. ("rozprawa ulega odroczeniu, jeżeli sąd postanowi zawiadomić o toczącym się postępowaniu sądowym osoby, które dotychczas nie brały udziału w sprawie w charakterze stron"). Przedstawione wyżej powody odroczenia terminu rozprawy w świetle okoliczności niniejszej sprawy nie pozwalają na postawienie tezy o zasadności wniosku. Po pierwsze bowiem, w zawiadomieniu o terminie rozprawy skarżący został pouczony o tym, że niestawiennictwo stron nie wstrzymuje rozpoznania sprawy, a także o treści art. 141 § 2 P.p.s.a., z którego wynika, że uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku (karta 40 akt sądowych). Miał zatem świadomość, że jego wniosek o odroczenie terminu rozprawy wobec braku obowiązku stawiennictwa na rozprawie, może nie zostać uwzględniony. Zawiadomienie o terminie rozprawy został prawidłowo doręczone na adres podany w skardze i odebrane przez skarżącego w dniu 13 grudnia 2017 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru - karta 42 akt sądowych). Po drugie wniosek o odroczenie terminu rozprawy nie został uzasadniony w sposób pozwalający na jego uwzględnienie. Skarżący posłużył się w nim pojęciem "wyznaczenia" mu terminu zgłoszenia się do Szpitala Powiatowego w [...], czego jednak należcie nie udokumentował. Nie przedłożył w załączeniu ani "skierowania" do Szpitala ani żadnego innego zaświadczenie dokumentującego tą okoliczność. Po trzecie z karty informacyjnej przedłożonej w załączniku do wniosku o przywrócenie terminu bezopornie wynika zarówno, że skarżący przebywał na Oddziale Chirurgii Ogólnej ZOZ w [...] w dniach od 10 stycznia 2018 r. do 15 stycznia 2018 r. a więc zaledwie 5 dni, ponadto to, że po przeprowadzeniu zabiegu został "w stanie ogólnym dobrym wypisany z Oddziału". Po czwarte w końcu z przedłożonego zaświadczenia lekarskiego ZUS ZLA z dnia 15 stycznia 2018 r. wynika, że niezdolność do pracy skarżącego trwająca od 10 stycznia 2018 r. do dnia 16 marca 2018 r. nie wiązała się ze wskazaniami, iż "chory powinien leżeć", ale "może chodzić". Nie sposób pominąć także i tego, że z akt sądowych wynika (PPF karta 17 akt sądowych), że skarżący nie prowadzi sam gospodarstwa domowego, ale mieszka z dwiema dorosłymi córkami i żoną, a zatem przy składaniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia mógł skorzystać z pomocy domowników. W takich okolicznościach strona należycie dbająca o swoje interesy zobligowana była do zasięgnięcia chociażby telefonicznej informacji w Biurze Informacji Sądowej WSA w Rzeszowie o tym, czy rozprawa w jego sprawie odbyła się w pierwotnie zaplanowanym terminie czy też nie. Taką aktywność skarżący mógł wykazać nawet już po opuszczeniu Szpitala. Gwarantowało to do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia, tym bardziej, że skarżący został pouczony w zawiadomieniu o terminie rozprawy o tym, że niestawiennictwo stron nie wstrzymuje rozpoznania sprawy. Stosownych działań skarżący nie podjął, chociaż gwarantowały one skutecznie i terminowe złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sytuacji, gdyby wniosek o odroczenie terminu rozprawy nie został uwzględniony. Brak jest zatem podstaw do uznania, że uchybienie terminu miało charakter niezawiniony i przywrócenia terminu. Z powyższych względów Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a.