II SA/Rz 540/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Magdalena Józefczyk Sędziowie NSA Małgorzata Wolska WSA Joanna Zdrzałka /spr./ Protokolant specjalista Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 października 2019 r. sprawy ze skargi M. Ż. na uchwałę Rady Miasta Rzeszowa z dnia 18 grudnia 2018 r. nr III/55/2018 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego -skargę oddala- II SA/Rz 540/19 UZASADNIENIE Uchwałą z dnia [...] grudnia 2018 r. nr [...] Rada Miasta [...] uchwaliła Miejscowy Plan Zagospodarowania Przestrzennego nr [...], obejmujący obszar o łącznej powierzchni około 0,70 ha, położony przy ul. [...] (§ 2 uchwały), który przeznaczono pod zabudowę usługową (U) oraz część publicznej drogi dojazdowej (KDD) (§ 3 uchwały). W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, MZ wniosła o stwierdzenia nieważności opisanej wyżej uchwały Rady Miasta [...]. Skarżąca podniosła, że ustalenia dotyczące przeznaczenia terenu wymienionego w § 3 pkt 1) uchwały, tj. terenu oznaczonego na rysunku planu symbolem U o powierzchni około 0,67 ha pod tereny zabudowy usługowej oraz w § 3 pkt 2 uchwały, tj. terenu oznaczonego na rysunku planu symbolem KDD o powierzchni około 0,03 ha pod cześć publicznej drogi dojazdowej, są sprzeczne z jej interesem, interesem okolicznych mieszkańców części osiedla [...] oraz naruszają procedurę uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W ocenie skarżącej, uchwalając plan miejscowy Rada Miasta [...] przyjęła ustalenia, które na terenie oznaczonym symbolem U, przy domach mieszkalnych w obrębie ulic: [...], mogą spowodować powstanie zabudowy usługowej komercyjnej i usług komunikacji, w szczególności usług hotelowych i usług handlu z dopuszczeniem usług publicznych, stacji paliw, zieleni urządzonej, dojazdów, ciągów pieszych i rowerowych, parkingów, obiektów i urządzeń infrastruktury technicznej. Tym samym w bezpośrednim sąsiedztwie jej domu oraz domów sąsiednich o zabudowie willowej i jednorodzinnej będzie mogła powstać infrastruktura, która w sposób szkodliwy będzie oddziaływać na zdrowie i życie mieszkańców, np. poprzez powstanie stacji benzynowej oraz myjni samochodowej oraz dodatkowej infrastruktury technicznej, co będzie powodowało znaczne uciążliwości. Niezależnie od powyższego skarżąca podniosła, że: 1. nie została właściwie poinformowana o możliwości wniesienia uwag do planu podczas wyłożenia planu do publicznej wiadomości; 2. projekt planu nie uzyskał pozytywnej opinii P sp. z o.o. Oddział Gazowniczy w [...]; 3. w ustaleniach planu nie zostały zważone interesy publiczne i prywatne, czego dowodem jest fakt, iż ponad 70 osób wniosło do Prezydenta Miasta [...] protest w sprawie wszczęcia postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia pn. "Stacja paliw z myjnią samochodową dwustanowiskową na działce nr ew. 1274, obr. 208, przy ul. [...]"; 4. uchwalenie ww. planu nie uwzględnia interesu publicznego poprzez zwiększenie intensywności zabudowy, w sytuacji braku analizy gospodarki kanalizacyjnej na omawianym terenie (zwiększenie zurbanizowania terenu spowoduje konieczność całkowitej przebudowy kanalizacji deszczowej i sanitarnej z uwagi na brak właściwych przekrojów w obecnym stanie zagospodarowania sieci, co będzie skutkowało koniecznością dodatkowych sporych nakładów ze strony miasta); 5. zaplanowany sposób zagospodarowania terenu wpłynie niekorzystnie na wartości nieruchomości sąsiednich oraz spowoduje pogorszenie warunków akustycznych, wzrost emisji zanieczyszczeń, wzrost ilości ścieków komunalnych i przemysłowych; 6. przeznaczenie terenu oznaczonego na rysunku planu symbolem KDD o powierzchni ok. 0,03 ha pod część publicznej drogi dojazdowej wprowadza zwiększenie ruchu samochodowego pomiędzy domy o zabudowie willowej, co spowodowuje dodatkowe uciążliwości dla skarżącej oraz okolicznych mieszkańców (możliwe spękania budynków mieszkalnych pod wpływem ruchu pojazdów o dużym tonażu); 7. przyjęte w ww. planie miejscowym ustalenia są sprzeczne z obowiązującym Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego Miasta [...] W odpowiedzi na skargę Rada Miasta [...] wniosła o jej oddalenie. Zdaniem organu, nie jest zasadny zarzut skarżącej, że przyjęte w planie miejscowym ustalenia dotyczące przeznaczenia terenu są sprzeczne z ustaleniami obowiązującego Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego Miasta [...]. Tereny objęte granicami zaskarżonego Planu są bowiem położne w obszarze oznaczonym na załączniku graficznym nr 55 obowiązującego Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego Miasta [...] symbolem UXXI01 - usługi komercyjne, dopuszczenie usług publicznych, działalność gospodarcza pozarolnicza. Zgodnie zaś z załącznikiem tekstowym Studium nr 96 dla obszaru oznaczonego symbolem UXXI01 określono następujące funkcje i kierunki zagospodarowania przestrzennego: – funkcja dominująca: usługi komercyjne, w szczególności: usługi hotelowe, usługi handlu oraz usługi komunikacji; – funkcje dopuszczone: usługi publiczne, zieleń urządzona, ulice publiczne klasy dojazdowej, ulice wewnętrzne, ścieżki (drogi) rowerowe, ciągi pieszo-jezdne i piesze, parkingi, obiekty i urządzenia infrastruktury technicznej. W ocenie organu nie jest również zasadny zarzut niepoinformowania skarżącej o możliwości wniesienia uwag do przedmiotowego planu podczas wyłożenia planu do publicznej wiadomości. Zasady wnoszenia uwag dotyczących projektu planu reguluje przepis art. 17 pkt 11 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r., poz. 1945 z późn. zm.) – dalej: "u.p.z.p.". Uwzględniając powyższe, ogłoszenie o wyłożeniu projektu spornego Planu do publicznego wglądu wraz z pouczeniem terminie i sposobie wnoszenia uwag do tego projektu planu przez zainteresowane osoby fizyczne i prawne oraz jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej ukazało się w dniu 11 września 2018 r. w miejscowej prasie, na tablicy ogłoszeń w Urzędzie Miasta [...] oraz w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie internetowej Urzędu Miasta [...]. Obowiązujące przepisy u.p.z.p. nie przewidują natomiast dodatkowego informowania osób fizycznych i prawnych oraz jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej o terminie i sposobie wnoszenia uwag do tego projektu planu w trakcie wyłożenia projektu planu do publicznego wglądu. Odnosząc się do pozostałych zarzutów skargi organ podniósł, że po skierowaniu w dniu 25 lipca 2018 r. do P sp. z o.o. Oddział Gazowniczy w [...] pisma zawierającego prośbę o zaopiniowanie projektu planu, w dniu 16 sierpnia 2018 r. uzyskano stanowisko tej instytucji, w którym były zawarte określone wskazania odnośnie korekty ustaleń projektu planu dotyczących zaopatrzenia terenów objętych tych planem w gaz z sieci gazowej. Zgłoszone w ww. piśmie uwagi P sp. z o.o. Oddział Gazowniczy w [...] zostały uwzględnione poprzez korektę ustaleń planu zawartych w § 7 pkt 5 uchwały Rady Miasta [...], które dotyczą zaopatrzenia w gaz z sieci gazowej średniego i niskiego ciśnienia. Zdaniem organu nie są również zasadne zarzuty skarżącej, dotyczące nieuwzględnienia interesów publicznego i prywatnego wskutek dopuszczenia lokalizacji na obszarze objętym planem stacji paliw oraz usługi związanej z komunikacją w postaci myjni samochodowej dwustanowiskowej w sąsiedztwie zabudowy jednorodzinnej i willowej, a także nieuwzględnienia interesu publicznego poprzez dopuszczenie zwiększenia intensywności zabudowy skutkującej koniecznością dodatkowych sporych nakładów ze strony miasta na przebudowę kanalizacji deszczowej i sanitarnej. Organ wskazał, że teren oznaczony na rysunku planu symbolem U, swym najdłuższym bokiem przylega bezpośrednio do al. [...]. Przewidziana na tym terenie zabudowa usługowa będzie więc przede wszystkim związana z obsługą ruchu samochodowego, który odbywa się na tej alei. Z kolei zabudowa mieszkaniowa jest zlokalizowana przy ul. [...] głównie w taki sposób, że teren oznaczony na rysunku planu symbolem U oddziela tę zabudowę od al. [...]. Z § 7 pkt 1-4 uchwały, które dotyczą zaopatrzenia obszaru objętego granicami planu w wodę z sieci wodociągowej, odprowadzania ścieków komunalnych do systemu kanalizacji sanitarnej, odprowadzania ścieków przemysłowych oraz odprowadzania wód opadowych i roztopowych z terenów zabudowy, wynika, że planuje się rozbudowę ww. rodzajów infrastruktury technicznej jedynie o te jej elementy, które są niezbędne do zapewnienia połączenia nowych obiektów z istniejącą infrastrukturą techniczną. Tego rodzaju działania są przewidziane standardowo, w każdym przypadku planowania zagospodarowania terenów pod nowe inwestycje. Powyższe ustalenia znajdują potwierdzenie w prognozie oddziaływania na środowisko, a także w prognozie skutków finansowych uchwalenia planu. Z prognozy oddziaływania na środowisko wynika, że obszar objęty planem jest wyposażony we wszystkie sieci infrastruktury technicznej, a z prognozy skutków finansowych uchwalenia planu wynika, że na obszarze planu nie nastąpi potrzeba budowy lub rozbudowy kanalizacji, wodociągów, usuwania lub oczyszczania ścieków, urządzeń sanitarnych. Nie nastąpi również potrzeba zaopatrzenia przez miasto terenu inwestycji w energię elektryczną i cieplną oraz gaz. W ocenie organu brak jest podstaw do twierdzenia, że zaplanowany sposób zagospodarowania terenu wpłynie niekorzystnie na wartość nieruchomości sąsiednich oraz spowoduje pogorszenie warunków akustycznych, wzrost emisji zanieczyszczeń, wzrost ilości ścieków komunalnych i przemysłowych. Przeznaczenie terenu oznaczonego na rysunku planu symbolem U o powierzchni ok. 0,67 ha pod zabudowę usługową, z uwagi na jego usytuowanie na Osiedlu [...], umożliwi stworzenie dla zabudowy mieszkaniowej zlokalizowanej przy ul. [...] swego rodzaju bariery ochronnej przed hałasem emitowanym przez ruch pojazdów na al. [...] j. Z prognozy oddziaływania na środowisko wynika natomiast, że teren objęty planem znajduje się w obszarze o znacznym stopniu zurbanizowania (tereny usługowe i zabudowa mieszkaniowa), położonym pomiędzy ul. [...] i al. [...]. W stanie istniejącym teren ten jest w części zagospodarowany. Źródłem ponadnormatywnego hałasu komunikacyjnego w rejonie terenu objętego ww. planem jest al. [...]. Teren objęty planem znajduje się w bezpośrednim sąsiedztwie tej drogi i nie należy do terenów chronionych pod względem akustycznym. Istotnym zagadnieniem jest zapewnienie ochrony dla zabudowy mieszkaniowej zlokalizowanej w bezpośrednim sąsiedztwie terenu oznaczonego na rysunku planu symbolem U. Dopuszczony w granicach tego terenu rodzaj usług to przedsięwzięcia, które nie mogą być zaliczane do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko. Zlokalizowane na poszczególnych działkach budowalnych obiekty usługowe nie mogą być źródłem niekorzystnego wpływu na środowisko poza granice własności terenu i nie mogą powodować przekroczenia standardów jakości środowiska oraz stwarzać znaczących uciążliwości dla terenu zabudowy mieszkaniowej położonego w bezpośrednim sąsiedztwie. Dopuszczona na terenie oznaczonym na rysunku planu symbolem U stacja paliw, jako przedsięwzięcie mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, może być zrealizowana pod warunkiem spełnienia wymogów określonych w raporcie oddziaływania tej inwestycji na środowisko. W przypadku jej realizacji należy liczyć się ze zwiększoną emisją tlenków azotu, jednakże jedynie w granicach tego terenu. Obszar objęty planem wyposażony jest we wszystkie sieci infrastruktury technicznej. Ustalone zasady odprowadzania ścieków komunalnych, przemysłowych, wód opadowych i roztopowych oraz dopuszczone źródła energii cieplnej zapewniają ochronę środowiska wodno - gruntowego i powietrza atmosferycznego oraz zapewnienia odpowiedniego standardu środowiska w granicach planu oraz na terenach sąsiadujących. Organ podniósł, że przeznaczenie terenu oznaczonego na rysunku planu symbolem KDD o powierzchni ok. 0,03 ha pod część publicznej drogi dojazdowej podyktowane jest koniecznością właściwej obsługi komunikacyjnej terenu U od strony al. [...]. Odstąpienie od wykonania powyższego połączenia spowodowałoby, że ruch pojazdów samochodowych związany z wykonaniem inwestycji na terenie U mógłby odbywać się jedynie w ramach ul. [...] wzdłuż istniejącej zabudowy mieszkaniowej. Przewidziana w planie kategoria drogi, tj. publiczna droga dojazdowa, nie pozwala na ruch na tej drodze pojazdów o dużym tonażu. Przeznaczenie terenu oznaczonego na rysunku planu symbolem KDD o powierzchni ok. 0,03 ha pod część publicznej drogi dojazdowej jest także niezbędne do stworzenia czytelnego układu komunikacyjnego w tej części miasta. W stanie obecnym brakuje bowiem połączenia ul. [...] z al. [...], co sprawia, iż ruch pojazdów samochodowych nadmiernie kumuluje się na innych drogach w tym rejonie [...]. W ocenie organu, ustalenia spornego planu nie ingerują bezpośrednio w prawo własności skarżącej, gdyż nie ograniczają możliwości dotychczasowego użytkowania jej nieruchomości zgodnie z przeznaczeniem, jako funkcji mieszkalnej. Organ podał, że plan ten stanowi bowiem w istocie zmianę w części Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Nr [...], uchwalonego uchwałą Nr [...] Rady Miasta [...] z dnia [...] maja 2008 r. Na obszarze objętym granicami planu przyjętego zaskarżoną uchwałą obowiązywały ustalenia MPZP Nr [...] w rejonie al. [...] i ul. [...] w [...], dotyczące terenów oznaczonych symbolami: 2U/MN, U oraz 4 KDD, a zatem wprowadzające przeznaczenie terenu zbieżne z tym, jakie przyjęto w zaskarżonej uchwale. Postanowieniem z dnia 11 września 2019 r. II SA/Rz 540/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie dopuścił MK do udziału w postępowaniu w charakterze uczestnika. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz.U. z 2018 poz. 2107 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Kontrola ta, z mocy art. 3 § 2 pkt 5 i 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r. poz. 1302, ze zm.) – dalej: "P.p.s.a.", obejmuje również akty prawa miejscowego oraz inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej. Skarga wniesiona została na podstawie art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 506 – u.s.g.), który daje uprawnienie do zaskarżenia uchwały podjętej przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej do sądu administracyjnego każdemu, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały nią naruszone. W tym aspekcie Sąd uznał, że MZ, jako właściciel nieruchomości graniczącej bezpośrednio z terenem objętym zaskarżoną uchwałą w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego legitymuje się interesem prawnym w jej zaskarżeniu. Istotą postępowania ze skargi przewidzianej w art. 101 u.s.g. jest weryfikacja – przy zastosowaniu kryterium legalności – subiektywnego twierdzenia skarżącego, że uchwała naruszyła jego interes prawny lub uprawnienie. Naruszenie to obejmuje dwa elementy: 1) negatywny skutek w sferze prawnej skarżącego poprzez zniesienie, ograniczenie, uniemożliwienie realizacji jego uprawnienia wynikającego z normy prawnej bądź z aktu stosowania prawa, 2) niezgodność z prawem zachowania kompetencyjnego organu gminy, które owe negatywne następstwa w sferze prawnej skarżącego wywołało. Elementy te muszą pozostawać w łączności z sobą, co oznacza, że naruszenie prawa musi być związane z ograniczeniem lub zniesieniem uprawnienia. W przypadku planu miejscowego istotne naruszenie zasad oraz trybu jego sporządzania, także naruszenie właściwości organów w tym zakresie, powoduje nieważność uchwały rady gminy w całości lub części (art. 28 ust. 1 u.p.z.p.). W rozpoznawanej sprawie Sąd takich naruszeń prawa nie stwierdził, i to zarówno w procedurze uchwalenia planu miejscowego, jak i w samej uchwale. Z przekazanej Sądowi dokumentacji wynika, że procedura planistyczna określona w art. 17 u.p.z.p. została dochowana. Dotyczy to także etapu opiniowania projektu planu. Jednym z opiniujących była P sp. z o.o., która zgłosiła uwagi do § 7 pkt 5 uchwały. Punkt ten zakładał m. in. rozbudowę sieci gazowej niskiego ciśnienia o średnicy nie niższej niż DN 90 i średniego ciśnienia o średnicy nie niższej niż DN 63. Uwagi dotyczyły budowy nowej infrastruktury gazowej umożliwiającej zasilanie istniejących i projektowanych obiektów, która jest możliwa jeśli istnieją techniczne i ekonomiczne warunki przyłączenia do sieci gazowej i dostawy paliwa gazowego. Uwagi P sp. z o.o. zostały uwzględnione, zmieniono brzmienie § 7 pkt 5 uchwały w ten sposób, że przepis ten nie deklaruje rozbudowy sieci gazowej, ale umożliwia zaopatrzenie w gaz z istniejącego gazociągu niskiego ciśnienia - także po rozbudowie sieci o gazociągi o średnicy nie mniejszej niż 90 DN. Dochowanie trybu sporządzania planu nastąpiło także poprzez wyłożenie jego projektu do publicznej wiadomości przez okres co najmniej 21 dni (art. 17 ust. 9 u.p.z.p.). W rozpoznawanej sprawie był to okres od 19.09 do 17.10.2018 r. Po tym czasie, do 31.10.2018 r. wyznaczony był termin na składanie uwag do projektu (art. 17 ust. 11 u.p.z.p.). Słusznie zatem organ odpiera zarzut skarżącej o niepoinformowaniu jej o możliwości składania uwag do projektu, wskazując, że tryb składania uwag uregulowany jest w art. 17 ust. 11 u.p.z.p. Obowiązujące przepisy u.p.z.p. nie przewidują dodatkowego, indywidualnego informowania osób fizycznych i prawnych oraz jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej o terminie i sposobie wnoszenia uwag do tego projektu planu w trakcie wyłożenia projektu planu do publicznego wglądu. Skarżąca zarzuca sprzeczność planu z ustaleniami Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego Miasta [...], które dla terenu objętego planem (obszar oznaczony symbolem UXXI01 ) przewiduje jako funkcję dominującą: usługi komercyjne, w szczególności: usługi hotelowe, usługi handlu oraz usługi komunikacji; jako funkcje dopuszczone: usługi publiczne, zieleń urządzona, ulice publiczne klasy dojazdowej, ulice wewnętrzne, ścieżki (drogi) rowerowe, ciągi pieszo-jezdne i piesze, parkingi, obiekty i urządzenia infrastruktury technicznej. Z takim zapisem Studium nie pozostaje w żadnej kolizji przeznaczenie wskazane w zaskarżonej uchwale, która dla terenu oznaczonego symbolem U przewiduje zabudowę usługową, a w terenie oznaczonym symbolem KDD część publicznej drogi dojazdowej. Zarzut sprzeczności ustaleń planu ze Studium nie potwierdził się zatem. Słusznie też przypomina organ, że w poprzednio obowiązującym dla tego terenu planie przeznaczenie terenu obejmowało symbole: 2U/MN, U oraz 4 KDD, a zatem wprowadzało przeznaczenie terenu zbieżne z tym, jakie przyjęto w zaskarżonej uchwale. Legalności zaskarżonej uchwały nie mogły również podważyć zarzuty skarżącej dotyczące nieuwzględnienia interesów publicznego i prywatnego wskutek dopuszczenia lokalizacji na obszarze objętym planem stacji paliw oraz usługi związanej z komunikacją w postaci myjni samochodowej dwustanowiskowej w sąsiedztwie zabudowy jednorodzinnej i willowej, a także nieuwzględnienia interesu publicznego poprzez dopuszczenie zwiększenia intensywności zabudowy skutkującej koniecznością dodatkowych sporych nakładów ze strony miasta na przebudowę kanalizacji deszczowej i sanitarnej. Analiza treści uchwały, jej uzasadnienia oraz załącznika graficznego prowadzi do wniosku, że teren oznaczony na rysunku planu symbolem U oddziela zabudowę mieszkaniową zlokalizowaną przy ul. [...] od al. [...]. Słuszna wobec tego jest argumentacja organu, że przeznaczenie terenu oznaczonego na rysunku planu symbolem U o powierzchni ok. 0,67 ha pod zabudowę usługową, z uwagi na jego usytuowanie, umożliwi stworzenie dla zabudowy mieszkaniowej zlokalizowanej przy ul. [...] swego rodzaju bariery ochronnej przed hałasem emitowanym przez ruch pojazdów na al. [...]. Dopuszczony w granicach tego terenu rodzaj usług to przedsięwzięcia, które nie mogą być zaliczane do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, a zatem obiekty usługowe nie mogą być źródłem niekorzystnego wpływu na środowisko poza granice własności terenu i nie mogą powodować przekroczenia standardów jakości środowiska oraz stwarzać znaczących uciążliwości dla terenu zabudowy mieszkaniowej położonego w bezpośrednim sąsiedztwie. Jeśli natomiast chodzi o stację paliw - dopuszczoną na terenie oznaczonym na rysunku planu symbolem U stacja paliw, to jako przedsięwzięcie mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, może być ona zrealizowana pod warunkiem spełnienia wymogów określonych w raporcie oddziaływania tej inwestycji na środowisko. Należy przy tym zaznaczyć, że analizy dokonywane na potrzeby sporządzenia planu miejscowego, w tym prognoza oddziaływania na środowisko nie przesądzają powstania stacji paliw, ani też nie zastępują działań w zakresie procedury badania wpływu takiego przedsięwzięcia na środowisko w ramach . Dodać też trzeba, że tego rodzaju obiekty zazwyczaj lokalizowane są w terenie przylegającym do dróg, ma to też miejsce w rozpoznawanej sprawie, gdzie teren oznaczony symbolem U znajduje się pomiędzy ulicą [...] oraz Al. [...], która ma status drogi krajowej (nr 94). Z § 7 pkt 1-4 uchwały, które dotyczą zaopatrzenia obszaru objętego granicami planu w wodę z sieci wodociągowej, odprowadzania ścieków komunalnych do systemu kanalizacji sanitarnej, odprowadzania ścieków przemysłowych oraz odprowadzania wód opadowych i roztopowych z terenów zabudowy, wynika, że planuje się rozbudowę ww. rodzajów infrastruktury technicznej jedynie o te jej elementy, które są niezbędne do zapewnienia połączenia nowych obiektów z istniejącą infrastrukturą techniczną. Tego rodzaju działania są przewidziane standardowo, w każdym przypadku planowania zagospodarowania terenów pod nowe inwestycje. . Dodatkowo z prognozy oddziaływania na środowisko wynika, że obszar objęty planem jest wyposażony we wszystkie sieci infrastruktury technicznej, a z prognozy skutków finansowych uchwalenia planu wynika, że na obszarze planu nie nastąpi potrzeba budowy lub rozbudowy kanalizacji, wodociągów, usuwania lub oczyszczania ścieków, urządzeń sanitarnych. Słusznie też stwierdza organ w odpowiedzi na skargę, że rak jest podstaw do twierdzenia, że zaplanowany sposób zagospodarowania terenu wpłynie niekorzystnie na wartość nieruchomości sąsiednich oraz spowoduje pogorszenie warunków akustycznych, wzrost emisji zanieczyszczeń, wzrost ilości ścieków komunalnych i przemysłowych. W ocenie Sądu ustalenia planu nie ingerują bezpośrednio w prawo własności działek sąsiadujących z terenem nim objętym, gdyż w żaden sposób nie ograniczają możliwości dotychczasowego użytkowania tych nieruchomości zgodnie z przeznaczeniem, jako zabudowanych budynkami mieszkalnymi. Z wszystkich tych względów Sąd uznał, że zaskarżona uchwała nie narusza prawa i na podstawie art. 151 P.p.s.a. oddalił skargę.