II SA/Rz 541/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Solarski Sędziowie NSA Maria Zarębska-Kobak AWSA Jolanta Ewa Wojtyna /spr./ Protokolant: st.sekr.sąd.B.Krztoń po rozpoznaniu w dniu 19 lipca 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi L. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2004 r. nr [...] w przedmiocie świadczenia przedemerytalnego -postanawia- umorzyć postępowanie sądowe. II SA/Rz 541/04 U Z A S A D N I E N I E Przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego jest decyzja Wojewoda [...] [...] z dnia [...] maja 2004 r., którą po rozpatrzeniu odwołania L. S., utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] kwietnia 2004 r. znak [...] w przedmiocie odmowy prawa do świadczenia przedemerytalnego od 28 lutego 2004 r. Podstawę prawną decyzji stanowi art. 6c ust. 2 pkt 2, art. 37 l ust. 1 i 2 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu /Dz. U. z 2003 r. nr 58, poz. 514 ze zm./. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ wskazał, że po dokonaniu analizy stanu faktycznego sprawy oraz biorąc pod uwagę przepis art. 37 l ust. 1 i 2 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu należało przyjąć, że w dniu rejestracji w PUP w S. L. S. nie przysługiwało prawo do świadczenia przedemerytalnego. Organ wyjaśnił też, że zawieszenie prawa do świadczenia przedemerytalnego może nastąpić po jego nabyciu przez zainteresowaną osobę oraz przy realizacji przesłanek zawieszenia określonych w art. 37n ust. 2 ustawy. W przypadku L. S. podane warunki nie zostały spełnione, co uzasadnia odmowę żądania odwołującego się zawieszenia uprawnienia do świadczenia przedemerytalnego. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego L. S. zarzucił zaskarżonej decyzji błędną interpretację przepisów ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, w szczególności art. 37 l i art. 27, a także niewłaściwe zastosowanie przepisu art. 37n tej ustawy. Wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i utrzymaną przez nią w mocy decyzji Starosty [...]. Pismem z dnia 23.11.2004 r. Wojewoda [...] wniósł o umorzenie postępowania sądowego i przedłożył Sądowi decyzję własną wydaną w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. nr 153, poz. 1270/, uchylającą zaskarżoną decyzję z dnia [...] maja 2004 r. [...] oraz decyzję Starosty Powiatu [...] z dnia [...] kwietnia 2004 r. i przekazującą sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu tej decyzji organ wskazał, że powyższe rozstrzygnięcie uwzględnia w całości żądanie strony zawarte w skardze do Sądu, co uzasadnia zastosowanie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz. U. nr 153, poz. 1269/ sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej przez rozstrzyganie sporów kompetencyjnych o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej /§ 1/. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej /§ 2/. Zakres kontroli wyznacza przepis art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. nr 153, poz. 1270/ zwanej dalej P.p.s.a., zgodnie z którym Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zgodnie z przepisem art. 135 tej ustawy Sąd stosuje przewidziane prawem środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów i czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której skarga dotyczy, jeżeli jest to niezbędne do jej końcowego zatwierdzenia. Wojewoda [...] korzystając z uprawnienia wynikającego z przepisu art. 54 § 3 P.p.s.a. uwzględnił w całości skargę na decyzję własną z dnia [...] maja 2004 r. znak [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty Powiatu [...] z dnia [...] kwietnia 2004 r. w sprawie odmowy przyznania świadczenia przedemerytalnego L. S.. Stosownie do tego przepisu, organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono do sądu administracyjnego, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Ratio legis takiego unormowania jest umożliwienie organowi administracji publicznej ponownej weryfikacji własnego działania lub braku działania bez konieczności angażowania sądu w ocenę zgodności z prawem. Konstrukcja taka nie powinna przy tym naruszać praw skarżącej strony, skoro uwzględnienie skargi oznacza skorygowanie zaskarżonego działania lub bezczynności wyłącznie w kierunku pożądanym przez skarżącego i w całości powinno być zgodne z żądaniem zawartym w skardze /vide Komentarz do ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi t. Woś ... Wyd. Prawnicze Lexis-Nexis W-wa 2005 r., str. 250 pkt 10/. W przedmiotowej sprawie – decyzja uchylająca decyzję zaskarżoną do Sądu uwzględnia w całości żądanie skarżącego. Zgodnie z przepisem art. 161 § 1 P.p.s.a. sąd administracyjny wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania: 1/ jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę; 2/ w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania; 3/ gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Z bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego "z innych przyczyn" w rozumieniu przepisu mamy do czynienia, gdy w toku postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Taka sytuacja zaistnieje w szczególności, gdy zaskarżona decyzja zostanie pozbawiona bytu prawnego w nadzwyczajnym wewnątrz administracyjnym postępowaniu kontrolnym, np. w rezultacie skorzystania przez organ, którego decyzja została zaskarżona, z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 i uchylenia jej /vide Komentarz j.w. str. 495 pkt 5/. Ponieważ w badanej sprawie żądanie strony zawarte w skardze zostało w całości uwzględnione w decyzji z dnia [...] listopada 2004 r. przez uchylenie zaskarżonej decyzji z dnia [...] maja 2004 r. i poprzedzającej ją decyzji Starosty Powiatu [...] z dnia [...] kwietnia 2004 r., Sąd postanowił jak w sentencji postanowienia na mocy powołanego wyżej przepisu art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a.