II SA/Rz 541/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Piotr Godlewski /spr./ Sędziowie WSA Karina Gniewek - Berezowska WSA Maria Mikolik po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 9 września 2025 r. sprawy ze skargi D. sp. z o.o. w R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnobrzegu z dnia 4 lutego 2025 r. nr SKO.402.ŚO.1614.97.105.2024 w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania - oddala skargę - II SA/Rz 541/25 U z a s a d n i e n i e Przedmiotem skargi D. sp. z o.o. z/s w Rzeszowie jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnobrzegu z 4 lutego 2025 r. nr SKO.402.ŚO.1614.97.2024 w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, Burmistrz [....] decyzją z 8 października 2024 r. nr OSK.6220.6.2024 w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań orzekł o braku potrzeby przeprowadzania oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia pn. "Budowa węzła betoniarskiego wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną w N. przy ul. [...]", pod wskazanymi w decyzji warunkami. 28 listopada 2024 r. do Burmistrza wpłynęło odwołanie Spółki od w/w decyzji, zawierające wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Odwołanie wraz z wnioskiem złożono za pośrednictwem poczty, nadając przesyłkę 27 listopada 2024 r. (data stempla pocztowego). SKO w Tarnobrzegu wskazanym na wstępie postanowieniem z 4 lutego 2025 r. - działając na podstawie art. 59 § w zw. z art. 58 § 1 i § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2024 r., poz.572., dalej: k.p.a.) - odmówiło przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu wyjaśniło, że zgodnie z dyspozycją z art. 129 § 2 k.p.a., odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Stosownie zaś do art. 57 § 5 pkt 2 k.p.a., termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w polskiej placówce pocztowej. Decyzja której odwołanie dotyczy, wydana została dnia 8 października 2024 r. Organ I instancji - działając w oparciu o przepis art. 38, art. 85 ust. 3 oraz art. 75 ust. 1 pkt 4 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. z 2024 r., poz. 1112, dalej: ustawa środowiskowa) - poinformował strony w drodze obwieszczenia o wydanej decyzji. Obwieszczenie umieszczono 9 października 2024 r. na stronie BIP Urzędu [....] (jest dostępna na stronie w chwili orzekania przez organ odwoławczy), na tablicy ogłoszeń Urzędu i w miejscu realizacji inwestycji. Decyzja została zatem skutecznie doręczona, nadto zawierała nie budzące wątpliwości pouczenie o terminie 14 dni na złożenie od niej odwołania. Skutek doręczenia nastąpił 23 października 2024 r., wobec powyższego termin do wniesienia odwołania upłynął 6 listopada 2024 r. (środa), natomiast odwołanie złożono 27 listopada 2024 r., czyli po terminie. W niniejszej sprawie organ dokonywał doręczenia stronom postępowania zgodnie z treścią art. 74 ust. 3 ustawy środowiskowej, zgodnie z którym jeżeli liczba stron postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach lub innego postępowania dotyczącego tej decyzji przekracza 10, do zawiadomienia stron innych niż podmiot planujący podjęcie realizacji przedsięwzięcia stosuje się przepisy art. 49 k.p.a., z tym że zawiadomienie to następuje w formie publicznego obwieszczenia w siedzibie organu właściwego w sprawie oraz przez udostępnienie pisma w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej tego organu. Art. 58 k.p.a. stanowi, że w razie uchybienia terminu, należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin. Przywrócenie terminu do złożenia prośby przewidzianej w § 2 jest niedopuszczalne. Przesłanką która musi obligatoryjnie zaistnieć, aby w ogóle możliwe było badanie okoliczności podniesionych we wniosku o przywrócenie i ewentualne przywrócenie uchybionego terminu, jest zatem złożenie żądania (prośby) w terminie siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. W świetle art. 58 § 2 k.p.a., datą od której należy liczyć termin do wniesienia prośby o przywrócenie terminu, jest dzień ustania przyczyny uchybienia terminowi. Wskazaną przez odwołującego przyczyną był brak informacji o wydanej decyzji, o której prezes zarządu Spółki T.S. dowiedział się 20 listopada 2024 r. Wniosek złożono 27 listopada 2024 r. Warunkiem przywrócenia terminu do wniesienia odwołania jest - zgodnie z art. 58 § 1 k.p.a. - uprawdopodobnienie braku winy w niedochowaniu terminu. Brak winy w uchybieniu terminowi zachodzi wtedy, gdy dokonanie czynności było niemożliwe z uwagi na przeszkodę, której strona nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Jako kryterium przy ocenie winy w uchybieniu terminu należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej w danych okolicznościach można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Spółka mogła zapoznać się z decyzją, która została podana do wiadomości na stronie BIP i znajduje się tam do dnia orzekania. Ponadto informacja o jej wydaniu umieszczona została na tablicy ogłoszeń oraz w miejscu inwestycji, czyli przy nieruchomościach odwołującego. Spółka prowadzi działalność gospodarczą korzystając z Internetu, o czym świadczy adres e-mail wskazywany jako forma kontaktu. Przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej nie jest dopuszczalne, gdy strona zawiniła uchybienie terminu, choćby w postaci lekkiego niedbalstwa. Skoro nieruchomości stanowią majątek Spółki, to zapewne także inne osoby w niej zatrudnione są zobowiązane do interesowania się jej mieniem. Kryterium braku winy jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania staranności przy dokonywaniu czynności, a o braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia. W ocenie Kolegium nie wystąpiła zatem przeszkoda uniemożliwiająca złożenie odwołania. Spółka otrzymała decyzję zgodnie z przepisami ustawy środowiskowej oraz nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania. Za przeszkodę nie można uznać braku wiedzy o wydaniu decyzji. Wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargą Spółka (reprezentowana przez pełnomocnika – adwokata) zaskarżyła postanowienie SKO z 4 lutego 2025 r., zarzucając naruszenie: - art. 7, art. 8, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 1 i 2 k.p.a. poprzez nienależyte ustalanie stanu faktycznego sprawy i zaniechanie czynności niezbędnych do dokładnego ustalenia stanu faktycznego sprawy, a w efekcie poprzez błędne ustalenie, że termin z art. 58 k.p.a. nie został zachowany, a nadto błędne ustalenie, że skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w niedochowaniu terminu do złożenia odwołania, - naruszenie art. 58 § 1 i 2 k.p.a. poprzez błędną odmowę przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Burmistrza z 8 października 2024 r. Wobec powyższego wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz zasądzenie od organu na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego wedle norm prawem przewidzianych. Spółka wyjaśniła, że 20 listopada 2024 r. z pisma Burmistrza z 19 listopada 2024 r. nr PPB.7630.174.2024.MB dowiedziała się o wszczęciu postępowania zmierzającego do wydania decyzji o warunkach zabudowy dla działek nr [...] i [...] położonych w N. dla zamierzenia polegającego na budowie węzła betoniarskiego wraz z infrastrukturą techniczną. W tym samym dniu odnaleziono na stronie: [...] obwieszczenie o wydanej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia pn: "Budowa węzła betoniarskiego wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną w N. przy ul. [...], powiat [...], województwo [...]". Skarżąca status strony postępowania wywiodła z faktu, że należące do niej nieruchomości znajdują się obszarze, na który będzie oddziaływać planowane przedsięwzięcie, zgodnie z art. 74 ust. 3a ustawy środowiskowej. Mimo przysługującego mu statusu strony postępowania, bez własnej winy nie brała w nim udziału, co skutkuje wadliwością decyzji i koniecznością jej uchylenia. Zgodnie z art. 61 § 4 k.p.a., o wszczęciu postępowania z urzędu lub na żądanie jednej ze stron należy zawiadomić wszystkie osoby będące stronami w sprawie. Zgodnie zaś art. 10 § 1 k.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są zapewnić stronom czynny udział w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwić im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Oznacza to, że z chwilą wszczęcia postępowania administracyjnego z urzędu lub na żądanie jednej ze stron, na organie administracji ciąży obowiązek ustalenia wszystkich stron postępowania i zapewnienia im czynnego udziału w każdej fazie tego postępowania w taki sposób, aby mogły uczestniczyć zarówno w zbieraniu materiału dowodowego, jak i mieć możliwość zapoznania się z zebranymi dowodami i zajęcia stanowiska w sprawie. Skarżąca nie została zawiadomiona o wszczęciu przez Burmistrza postępowania administracyjnego zmierzającego do wydania przedmiotowej decyzji. Nigdy nie otrzymała żadnego pisma w tej sprawie, w szczególności zawiadomienia o którym mowa w art. 61 § 4 k.p.a. Wedle jej wiedzy (na co wskazuje analiza ogłoszeń dostępnych na stronie BIP [....]), nie zamieszczono tam obwieszczenia o wszczęciu postępowania w sprawie. Dodała, że na stronie BIP [...] są różne inne obwieszczenia o wszczęciu podobnych spraw - także archiwalne. Nie ma tam jednak obwieszczenia z tej sprawy. Zarzuciła, że mimo uprzedniego podniesienia tej kwestii, SKO nie odniosło się do niej. Powyższe przemawia za tym, że do uchybienia terminu do wniesienia odwołania doszło bez jego winy. Gdyby Burmistrz opublikował stosowne obwieszczenie o wszczęciu postępowania w sprawie, to znacząco wzrosłyby szanse na wcześniejsze dowiedzenie się o niej. W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie z przyczyn wywiedzionych w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2024 r., poz. 1267), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jej zakres wyznacza art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: P.p.s.a.), wg którego sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Stosownie do art. 145 § 1 P.p.s.a., Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia (jeżeli dotknięte są naruszeniem prawa materialnego które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania bądź innym naruszeniem przepisów postępowania jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy), do stwierdzenia ich nieważności lub ich wydania z naruszeniem prawa (jeżeli zachodzą przyczyny określone w k.p.a. lub innych przepisach). Przedmiotem kontroli Sądu jest postanowienie SKO z 4 lutego 2025 r. odmawiające skarżącej Spółce przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Burmistrza z 8 października 2024 r. o braku potrzeby przeprowadzania oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia polegającego na budowie węzła betoniarskiego wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną przy ul. [...] w N. Dokonana przez Sąd pod względem wskazanych wyżej kryteriów kontrola zaskarżonego postanowienia nie wykazała, by było ono dotknięte wadami uzasadniającymi jego eliminację z obrotu prawnego. Kwestia przywracania uchybionego terminu została uregulowana w art. 58 k.p.a. Zgodnie z jego § 1, w razie uchybienia terminu, należy go na prośbę zainteresowanego przywrócić, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie to nastąpiło bez jego winy. W myśl § 2 tego artykułu, prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu i jednocześnie dopełnić czynności, dla której termin był określony. Stosownie do art. 59 § 2 K.p.a., o przywróceniu terminu do wniesienia odwołania postanawia ostatecznie organ właściwy do jego rozpatrzenia. Zgodnie z powyższym, przesłankami przywrócenia przez organ uchybionego terminu jest: - wniesienie prośby o przywrócenie terminu, - uprawdopodobnienie przez wnoszącego prośbę, że uchybienie nastąpiło bez jego winy, tj. w wyniku okoliczności, za które nie ponosi odpowiedzialności, - jednoczesne z wnioskiem dopełnienie czynności, dla której określony był uchybiony termin, - zachowanie siedmiodniowego terminu do wniesienia prośby o jego przywrócenie, liczonego od dnia ustania przyczyny uchybienia. Warunkiem skuteczności wniosku o przywrócenie terminu jest, aby wszystkie te przesłanki zostały spełnione łącznie. Sąd orzekający w sprawie w pełni akceptuje stanowisko Kolegium, że wymóg ten nie został w sprawie spełniony. W odniesieniu do wymogu uprawdopodobnienia przez skarżącą Spółkę braku winy w uchybieniu terminowi do wniesienia odwołania, Sąd rozpoznający niniejszą sprawę zwraca uwagę na ugruntowane w judykaturze i doktrynie stanowisko, że przywrócenie uchybionego terminu uzasadniają wyłącznie takie obiektywne, występujące bez woli strony, okoliczności i zdarzenia, które mimo dołożenia odpowiedniej staranności w prowadzeniu własnych spraw udaremniły dokonanie czynności we właściwym czasie. Przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej nie jest dopuszczalne, gdy strona zawiniła uchybienie terminu, choćby w postaci lekkiego niedbalstwa. Przy ocenie winy należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od osoby dbającej należycie o swoje interesy. Kryterium braku winy jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania staranności przy dokonywaniu czynności (por. m.in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 14 stycznia 2025 r. II GSK 262/21 - LEX nr 3845872). Postępowanie w przedmiocie przywrócenia terminu do dokonania określonej czynności procesowej prowadzone jest na wniosek strony i opiera się na ocenie okoliczności przez stronę wskazanych. Z uprawdopodobnieniem przez wnioskodawcę braku swej winy w uchybieniu terminowi wiąże się więc wymóg wskazania wiarygodnych – w świetle zasad logiki i doświadczenia życiowego - informacji przemawiających za uwzględnieniem wniosku. To zatem strona ma uprawdopodobnić brak winy w niedochowaniu terminu, a nie organ ma dociekać przyczyn jej spóźnienia. Organy administracji nie są upoważnione do podejmowania czynności zmierzających do wykazania okoliczności, że istotnie zaistniała taka przeszkoda faktyczna, która wykluczyła możność terminowego dokonania czynności procesowej. Skarżąca Spółka jako przyczynę zaistnienia uchybienia terminu wskazała uchybienia proceduralne związane z prowadzeniem postępowania zakończonego decyzją Burmistrza z 8 października 2024 r. w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań, w którym to postępowaniu nie została zawiadomiona o wszczęciu przez Burmistrza postępowania administracyjnego zmierzającego do wydania tej decyzji. W ocenie Sądu, wskazane przez skarżącą Spółkę okoliczności nie kwalifikują się do uznania za mające jakikolwiek wpływ na uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Decyzja Burmistrza z 8 października 2024 r. stwierdzająca brak potrzeby przeprowadzania oceny planowanego przedsięwzięcia na środowisko wydana została na podstawie ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. z 2024 r., poz. 1112). Zgodnie z jej art. 74 ust. 3, jeżeli liczba stron postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach lub innego postępowania dotyczącego tej decyzji przekracza 10, do zawiadomienia stron innych niż podmiot planujący podjęcie realizacji przedsięwzięcia stosuje się przepisy art. 49 Kodeksu postępowania administracyjnego, z tym że zawiadomienie to następuje w formie publicznego obwieszczenia w siedzibie organu właściwego w sprawie oraz przez udostępnienie pisma w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej tego organu. Jakkolwiek trudno odmówić skarżącej Spółce racji, że w przypadku decyzji w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań, w trybie tego przepisu i w sposób w nim przewidziany - w przypadku gdy liczba stron postępowania przekracza 10 - powinny być one zawiadomione o wszczęciu postępowania, to kluczowe znaczenie w takiej sytuacji ma regulacja art. 85 ust. 3 tej ustawy, wg którego "organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wydanej po przeprowadzeniu oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, niezwłocznie po jej wydaniu, podaje do publicznej wiadomości informacje o wydanej decyzji i o możliwościach zapoznania się z jej treścią oraz z dokumentacją sprawy, w tym z uzgodnieniami i opiniami organów, o których mowa w art. 77 ust. 1, a także udostępnia na okres 14 dni w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej obsługującego go urzędu treść tej decyzji. W informacji wskazuje się dzień udostępnienia treści decyzji. Przepis stosuje się odpowiednio do decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wydanej bez przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko". Jak wynika z akt sprawy i nie budzi to wątpliwości, obwieszczenie o wydaniu przez Burmistrza 8 października 2024 r. decyzji o braku potrzeby przeprowadzania oceny oddziaływania na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia umieszczone zostało na stronie BIP Urzędu [....], na tablicy ogłoszeń Urzędu i w miejscu realizacji inwestycji 9 października 2024 r. Czyniło to zadość wymogom wynikającym z art. 85 ust. 3 ustawy środowiskowej i wobec zawartego w decyzji pouczenia o możliwości wniesienia od niej odwołania (w terminie 14 dni od dnia dokonania obwieszczenia), skutkowało uznaniem jej doręczenia stronom postępowania 23 października 2024 r. W tej sytuacji termin do wniesienia odwołania upłynął dla skarżącej Spółki 6 listopada 2024 r., podczas gdy odwołanie złożyła ona dopiero 27 listopada 2024 r. W kontekście powyższego i opisanego – mającego zastosowanie w sprawie środowiskowych uwarunkowań - sposobu zawiadamiania jej stron o czynnościach organu, wbrew temu co sugeruje skarżąca Spółka, bez znaczenia dla zachowania przez nią terminu do wniesienia odwołania pozostaje kwestia zawiadomienia jej o wszczęciu postępowania, nawet gdyby okazało się, że takiego zawiadomienia nie było. Nie zostało to jednoznacznie wykazane (Spółka twierdzenia w tym względzie oparła jedynie na ogłoszeniach dostępnych na stronie BIP Urzędu [...] [...] na dzień 20 listopada 2024 r.), ale też w ocenie Sądu - z uwagi na brak powiązania ze sobą skutków zawiadomienia o wszczęciu postępowania i zawiadomienia o wydaniu decyzji administracyjnej w sprawie – nie było to wymagane. O takim powiązaniu nie świadczy także wywodzona przez skarżącą Spółkę korelacja czasowa między doręczeniem jej 20 listopada 2024 r. (pisemnego) zawiadomienia Burmistrza (z 19 listopada 2024 r.) o wszczęciu postępowania o wydanie decyzji o warunkach zabudowy na budowę węzła betoniarskiego wraz z infrastrukturą techniczną dla położonych w N. działek nr [...] i [...] oraz zapoznanie się w tym samym dniu na stronie internetowej [....] z obwieszczeniem o wydanej dla tego przedsięwzięcia decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach; mimo że obydwie te sprawy związane są z realizacją tego samego przedsięwzięcia, są to dwa odrębne postępowania. Doręczenie skarżącej Spółce 20 listopada 2024 r. pisma Burmistrza (z 19 listopada 2024 r.) i powiązanie przez nią z tą datą faktu powzięcia wiedzy o wydanej 8 października 2024 r. decyzji środowiskowej (wynikającego z "odnalezienia" na stronie BIP Urzędu [...] obwieszczenia o jej wydaniu) pośrednio świadczy zresztą o tym, że dopiero w tej dacie Spółka wykazała zainteresowanie postępowaniem środowiskowym, próbując znaleźć i zebrać dotyczące go informacje. Takie zachowanie w żaden sposób nie może być uznane jako spełniające kryterium należytej staranności w prowadzeniu własnych spraw, a tylko takie - jak wskazano wyżej – przy zaistnieniu pozostałych przesłanek, uzasadnia przywrócenie uchybionego terminu. Reasumując, nawet przy założeniu dopełnienia przez skarżącą Spółkę pozostałych czynności warunkujących przywrócenie uchybionego terminu (wniesienia odwołania – nadanego w urzędzie pocztowym 27 listopada 2024 r. - wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu co do którego uchybiono terminowi oraz zachowania siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku o jego przywrócenie - liczonego od 20 listopada 2024 r.) należy stwierdzić, że nie uprawdopodobniła ona, iż niedochowanie przez nią terminu do wniesienia odwołania nie było związane z okolicznościami od niej niezależnymi na które nie miała wpływu i które wskazywałyby na brak jej winy w niezachowaniu tego terminu, który wobec skutku doręczenia decyzji 23 października 2024 r. upłynął 6 listopada 2024 r. Brak jest w tej sytuacji podstaw do uznania zasadności skargi, która z podanych wyżej przyczyn podlegała oddaleniu przez Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a.