II SA/Rz 543/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Sędzia NSA Jerzy Solarski po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2015 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku B. Z. i J. Z. o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] w sprawie ze skargi B. Z. i J. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania - p o s t a n a w i a - odmówić wstrzymania wykonania decyzji Opisaną w sentencji postanowienia decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...] odmówiło przywrócenia skarżącym terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...], ustalającej warunki zabudowy dla przedsięwzięcia polegającego na budowie budynku gospodarczego. W piśmie procesowym z dnia 3 czerwca 2015 r. skarżący zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania w/w decyzji Prezydenta argumentując, że jej wykonanie polegające na budowie obiektu budowlanego spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje; Zgodnie z w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.; dalej: "Ppsa"), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie powoduje, co do zasady, wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Jednakże po przekazaniu skargi, zgodnie z art. 61 § 3 Ppsa sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części takiego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wskazać należy, że nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania. Decyzja ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu nie uprawnia sama w sobie do realizacji inwestycji, a jedynie do wystąpienia przez inwestora do właściwego organu administracji architektoniczno – budowlanej z wnioskiem o wydanie pozwolenia na budowę. Tym samym zaistnienie niebezpieczeństwa powstania znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków wiązałoby się z fizyczną realizacją (budową) obiektu, czyli wykonaniem decyzji o pozwoleniu na budowę, a nie decyzji ustalającej warunki zabudowy. Wobec powyższego nie sposób zaliczyć decyzję ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu do katalogu aktów prawnych podlegających wykonaniu, a zarazem podlegających wstrzymaniu wykonania. Zwłaszcza, że zarówno przepisy Ppsa jak i przepisy odrębne (w tym ustawy Prawo budowlane) nie wyłączają możliwości złożenia przez skarżącego wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę. Z powyższych względów, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 Ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.