II SA/Rz 546/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Joanna Zdrzałka Sędziowie WSA Zbigniew Czarnik /spr./ SO (del.) Ewa Partyka Protokolant st. sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólnoadministracyjnym na rozprawie w dniu 7 października 2010 r. sprawy ze skargi E. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego -skargę oddala- Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2010 roku, nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy postanowienie Burmistrza S. z dnia [...] października 2009 roku, nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie wycięcia drzew bez zezwolenia przez E. P. W podstawie prawnej swojego postanowienia SKO powołało art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 97 § 1 pkt 4 oraz art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2000 r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.; dalej K.p.a.). Podzielając w pełni ustalenia faktyczne oraz argumentację prawną przedstawioną w uzasadnieniu postanowienia organu I instancji SKO podało, że postanowienie to nie narusza prawa. Przedmiot postępowania odnosi się do ustalenia odpowiedzialności administracyjnoprawnej E. P. za dokonanie wycinki drzew bez zezwolenia. W sprawie bezsporne jest, że ww. posiada prawomocną decyzję zezwalającą na wycinkę 7 sztuk olch na działce nr 1302 położonej w Z. Korzystając z wynikających z tej decyzji uprawnień E. P. wyciął 4 olchy. Legalność tego działania zakwestionował E. M., wywodząc, że ścięte olchy nie znajdowały się na działce nr 1302, a zatem nie były objęte udzielonym E. P. zezwoleniem. W toku postępowania, podczas oględzin stwierdzono, że pomiędzy działkami nr 1300, 1302 a 'rowem odwadniającym, nie istnieją znaki graniczne, a zatem nie da się jednoznacznie ustalić, czy sporna olcha została wycięta na działce nr 1302, czy na działce nr 1300. W związku z zaistniałą konfiguracją procesową organ doszedł do wniosku, że do załatwienia sprawy niezbędne jest uprzednie przeprowadzenie postępowania w przedmiocie ustalenia granic pomiędzy obiema działkami. Jedynie w ten sposób możliwe jest bowiem ostatecznie rozstrzygnięcie kwestii legalności usunięcia drzew przez E. P. Wobec powyższego organ stwierdził, iż w sprawie zachodzą przesłanki do zawieszenia postępowania administracyjnego, albowiem do jej rozpatrzenia niezbędne jest rozstrzygnięcie kwestii wstępnej, dla załatwienia której właściwy jest inny organ administracji publicznej - art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. Z postanowieniem SKO nie zgodził się E. M. i zaskarżył je do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Rzeszowie. Skarżący zarzucił, że organ drugiej instancji pominął fakt, że na wysokości ściętych olch działki 1300 i 1302 rozdziela działka 7306, co w sposób jednoznaczny przesądza, że sporna olcha została usunięta z działki nr 1300. W odpowiedzi na skargę SKO podtrzymało stanowisko zaprezentowane w kwestionowanym postanowieniu i wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002r., nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji, obejmującą badanie zaskarżonych aktów pod względem ich zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie do treści art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.; dalej: P.p.s.a.). sąd administracyjny rozpoznając skargę nie jest związany zarzutami skargi, jej podstawą prawną ani formułowanymi przez stronę wnioskami. Sąd rozpoznając skargę w granicach sprawy bada zgodność zaskarżonego aktu z obowiązującym porządkiem prawnym. Dokonując takiej kontroli w niniejszej sprawie, Sąd doszedł do przekonania, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. SKO we właściwym zakresie ustaliło stan faktyczny istotny dla sprawy oraz poprawnie wskazało i zrekonstruowało treść norm stanowiących podstawę prawną wydanego postanowienia. W sprawie bezsporne jest, że E. P. dysponuje ostateczną decyzją zezwalająca mu na wycięcie 7 olch znajdujących się na działce nr 1302 położonej w Z. Wobec podniesionego przez E. M. zarzutu nielegalności wycięcia drzew, które w jego ocenie nie znajdowały się na działce 1302, wszczęte zostało postępowanie w przedmiocie usunięcia drzew bez zezwolenia. Dla załatwienia stanowiącej jego przedmiot sprawy kluczowa jest kwestia, czy wszystkie wycięte przez E. P. olchy znajdowały się na działce nr 1302, a więc innymi słowy, czy zostały one objęte zezwoleniem na wycinkę. Co oczywiste, zagadnienie to może zostać rozstrzygnięte jedynie wówczas, gdy nie ma wątpliwości co do przebiegu granic działki 1302. W trakcie przeprowadzonych w toku postępowania przez organ I instancji oględzin ustalono tymczasem, że pomiędzy działkami nr 1300 i 1302 a rowem melioracyjnym (działka nr 7306) brak jest znaków granicznych, co uniemożliwia wskazanie, jak przebiegają między nimi granice. W tym stanie rzeczy organy obu instancji słusznie przyjęły, że do poczynienia wszystkich istotnych ustaleń w sprawie wycinki drzew bez zezwolenia przez E. P., niezbędne jest uprzednie przeprowadzenie postępowania rozgraniczeniowego. Związek obu spraw jest oczywisty, albowiem od tego, jak przebiegają granice działki nr 1302 zależy ostateczne rozstrzygnięcie, czy usunięte przez E. P. olchy objęte były zezwoleniem na wycinkę. W tym stanie rzeczy Sąd nie ma wątpliwości, że w sprawie zaszyły okoliczności, o jakich mowa w art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. - rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Twierdzenia skarżącego odnośnie przebiegu granic działki nr 1302 nie mają w sprawie znaczenia, albowiem nie opierają się na przesłankach prawnych, tj. takich, które w świetle przepisów prawa są w tej kwestii wiążące. Uwzględniając całość powyższego, Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. skargę oddalił.