II SA/Rz 546/11

Dnia 9 sierpnia 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 9 sierpnia 2011 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.J. o wznowienie postępowania sądowego w sprawie II SA/Rz 855/10 zakończonej postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 20 października 2010r., odrzucającym skargę S.J. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2010r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego - postanawia – odrzucić skargę o wznowienia postępowania sądowego Postanowieniem z dnia 20 października 2010r., sygn. akt: II SA/Rz 855/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę S.J. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2010r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego z powodu nieuzupełnienia jej braków formalnych. Postanowienie zostało doręczone skarżącemu w dniu 5 listopada 2010r. Pismem z dnia 17 czerwca 2011r. S. J. wniósł skargę o wznowienie postępowania zakończonego wskazanym powyżej postanowieniem. W petitum skargi jako podstawę wznowienia podał art. 273 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (Dz. U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a. W uzasadnieniu skargi podał, że podstawą skargi o wznowienie postępowania sądowego w niniejszej sprawie jest pozbawienie skarżącego możliwości działania wskutek naruszenia przepisów ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Nieprawidłowe doręczenie wezwania w sprawie o sygn. II SA/Rz 855/10 bowiem, zdaniem skarżącego, skutkowało nieuzupełnieniem przez niego braków formalnych skargi. Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi, zostało skierowane niewłaściwie do S.J., a nie do S.J., a na zwrotnym potwierdzeniu odbioru naniesiono poprawki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył co następuje: Stosownie do treści art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 ze zm.), zwanej dalej ustawą, można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Zgodnie z art. 279 ustawy, skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia. Podstawy wznowienia postępowania określają przepisy art. 271, 272 i 273 ustawy. Zgodnie z treścią art. 271 tej ustawy można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności: 1. jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzeka sędzia wyłączony z mocy ustawy a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia; 2. jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania. Ponadto można żądać wznowienia postępowania przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie (art. 272 § 1 ustawy), jeżeli orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym lub orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa (art. 273 § 1 pkt 1 i 2 ustawy). Można również żądać wznowienia postępowania w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (art. 273 § 2 ustawy) oraz w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy (art. 273 § 3 ustawy). Zgodnie z art. 277 ustawy, skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. W myśl art. 280 § 1 ustawy, sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. Podstawą wznowienia postępowania w sprawie o sygn. II SA/Rz 855/10, jak wynika z petitum skargi, skarżący uczynił przesłankę wskazaną w art. 273 § 2 ustawy W treści skargi wskazał natomiast, że opiera skargę o wznowienie na przesłance wynikającej z art. 271 pkt 1 ustawy - pozbawienie skarżącego możliwości działania na skutek naruszenia przepisów o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez nieprawidłowe doręczenie wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi. Trzymiesięczny termin do złożenia skargi o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego rozpoczął swój bieg w dniu, kiedy skarżący dowiedział się o orzeczeniu czyli w dniu doręczenia mu postanowienia z dnia 20 października 2010r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – karta 37 akt II SA/Rz 855/10), upłynął więc w dniu 5 lutego 2011r. Skarga o wznowienie postępowania została natomiast nadana za pośrednictwem poczty w dniu 18 czerwca 2011r., a więc po upływie terminu do jej wniesienia. Z uwagi na ustalenie, że skarga została wniesiona po terminie, sąd nie oceniał czy opiera się ona ustawowej postawie wznowienia. "Ustalenie, że skarga o wznowienie postępowania została wniesiona z uchybieniem terminu wyklucza możliwość badania, czy zasadna jest wskazana w niej podstawa wznowienia (post. NSA z 24 lutego 2006 r., I FSK 988/2005, niepubl.), ponieważ skarga taka jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu." Z uwagi na powyższe, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia w oparciu o art. 280 § 1 ustawy.