II SA/Rz 547/12

Dnia 12 lipca 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Zdrzałka po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2012 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J. M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy terenu - postanawia- odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. II SA/Rz 547/12 UZASADNIENIE J. M., reprezentowany przez adwokata J. T. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego (dalej SKO) z dnia [...] kwietnia 2012 r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] marca 2012 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla przedsięwzięcia polegającego na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego z towarzyszącą infrastrukturą techniczną oraz zjazdu indywidualnego z drogi gminnej i wiaty na działkach nr 5225/8 i 5391/6 obr. 222, położonych przy ulicy J. W. w R. W skardze tej zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu podano, że w niniejszej sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wykonanie przyłącza do sieci stanowiącej własność skarżącego uniemożliwi rekompensatę wydatków związanych z budową sieci wodociągowej. Ponadto wykonanie "wcinki" przyczyni się do powstania sytuacji trudnej do odwrócenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, określanej dalej jako P.p.s.a.), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania zaskarżonego aktu jest więc instytucją wyjątkową i ma na celu przejściowe zabezpieczenie interesów skarżącego. Należy podkreślić, że przedmiotem tymczasowej ochrony mogą być jedynie akty lub czynności posiadające przymiot wykonalności czyli nakładające na stronę obowiązki lub przyznające jej uprawnienia. Zarówno w orzecznictwie, jak i w doktrynie panuje zgodny pogląd, że decyzja o ustaleniu warunków zabudowy pozbawiona jest cechy wykonalności. Jest to decyzja deklaratoryjna, która stwierdza istnienie pewnego stanu faktycznego i nie prowadzi do zmiany rzeczywistości ( por. T. Woś i inni, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2005, s. 296). Decyzja o warunkach zabudowy określa jedynie, czy dana inwestycja może być zlokalizowana na konkretnej działce. Nie przesądza w żadnym razie czy inwestycja ta dojdzie do skutku, gdyż dopiero po uzyskaniu ostatecznego pozwolenia na budowę inwestor będzie mógł przeprowadzić roboty budowlane. Należy wskazać, że na etapie postępowania o uzyskanie pozwolenie na budowę nastąpi konkretyzacja ustaleń przedmiotowej decyzji, co może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednak wypada podkreślić, że etap wydania decyzji o warunkach zabudowy jest zbyt wczesny, by powoływać się na takie niebezpieczeństwo. Z tych przyczyn, na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.