II SA/Rz 549/08

PostanowienieWSA w Rzeszowie2009-01-28

Skład orzekający: Anna Lechowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do wstrzymania wykonania decyzji o pozwoleniu na zmianę sposobu użytkowania części budynku gospodarczego na mieszkanie, w sytuacji gdy skarżący nie uprawdopodobnił możliwości wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków?
Ratio decidendi
Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, ponieważ skarżący nie wykazał przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a., tj. nie uprawdopodobnił możliwości wyrządzenia znacznej szkody ani spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Samo złożenie wniosku bez uzasadnienia nie jest wystarczające do uwzględnienia żądania.
Stan faktyczny
R.K. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na decyzję Wojewody utrzymującą w mocy decyzję Starosty o pozwoleniu na zmianę sposobu użytkowania części budynku gospodarczego na mieszkanie. W ramach skargi R.K. złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Sąd rozpoznał wniosek o wstrzymanie wykonania.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w osobie: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Lechowska po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi R.K. na decyzję Wojewody z dnia [...] czerwca 2008 r., nr [...] w przedmiocie zmiany sposobu użytkowania części budynku gospodarczego na skutek wniosku R.K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji - p o s t a n a w i a - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. II SA/Rz 549/08 U Z A S A D N I E N I E Zaskarżoną decyzją z dnia [...] czerwca 2008 r., nr [...] Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Starosty z dnia [...] kwietnia 2008 r., nr [...] udzielającej pozwolenia M. C. na zmianę sposobu użytkowania części budynku gospodarczego na mieszkanie, zlokalizowango na działce nr ewid. [...] położonej w R. R. K. w skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na tę decyzję złożył wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - określanej dalej jako P.p.s.a., Sąd na wniosek skarżącego może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności (w całości lub w części), jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego jest zatem we wskazanych sytuacjach szczególną, a jednocześnie przejściową formą zabezpieczenia ważnych interesów strony. O trudnych do odwrócenia skutkach decyzji mówić można w odniesieniu do takich prawnych lub faktycznych następstw decyzji, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006 r. II SA/Bk 352/2006 - Lex Polonica nr 1241556). Z powołanego wyżej przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a. wynika, że Sąd może uwzględnić wniosek strony, gdy zachodzi co najmniej jedna z przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonaniu aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący nie tylko nie uprawdopodobnił, ale nawet nie wskazał z jakiej przyczyny wykonanie decyzji przed rozstrzygnięciem skargi mogłoby wyrządzić mu znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki w rozumieniu przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a. Z akt sprawy nie wynika by okoliczności takie istotnie zachodziły. Należy podkreślić, że uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Samo zaś złożenie wniosku bez podania przez skarżącego uzasadnienia, nie może stanowić samodzielnej przesłanki do jego orzeczenia. Z tych przyczyn, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło