II SA/Rz 551/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Robert Sawuła /spr./ Sędziowie WSA Zbigniew Czarnik AWSA Magdalena Józefczyk Protokolant sekr. sąd. Maria Kołcz po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólno-Administracyjnym na rozprawie w dniu 11 grudnia 2007 r. sprawy ze skargi Ł.D. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia (...) kwietnia 2007 r. nr (...) w przedmiocie odmowy przyznania płatności do gruntów rolnych -skargę oddala- Przedmiotem skargi Ł. D. jest decyzja Dyrektora Regionalnego Oddziału Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (zwanego dalej "Dyrektorem Oddziału ARiMR") z [...].04.2007r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na rok 2005. Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa decyzją Nr [...] z [...].05.2006r. orzekł o przyznaniu Ł. D. kwoty 333 zł z tytułu Jednolitej Płatności Obszarowej 2005 oraz odmówił "Uzupełniającej Płatności Obszarowej 2005". Decyzję powyższą adresowano do M. D., traktowanego przez organ jako pełnomocnika strony. Odwołanie od powyższej decyzji wniósł Ł. D. działający przez M. D., domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji i przyznania jednolitej płatności obszarowej i płatności uzupełniającej w całości. Odwołujący się zarzucił organowi I instancji naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez uznanie, że obniżenie jednolitej płatności obszarowej jest uzasadnione w dwukrotnej wysokości stwierdzonej różnicy obszarowej oraz odmowę płatności uzupełniającej ze względu na zawyżoną deklarację powierzchni działek, podczas gdy złożona deklaracja miała być uzupełniona według wskazówek i poleceń osób rozpatrujących wniosek, przy czym zawyżenie powierzchni działek wynikać miało ze zwykłej pomyłki. Zarzucono także naruszenie przepisów procesowych w ten sposób, że uznano iż uzupełnienie deklaracji w sprawie płatności nastąpiło w sposób prawidłowy, podczas gdy osoby przyjmujące deklarację miały mieć wiedzę co do zakresu koniecznych uzupełnień, nadto wiedzieć miały o pomyłkach w podanych numerach działek, co winno skutkować wezwaniem wnioskodawcy do złożenia stosownego oświadczenia. W uzasadnieniu odwołania wskazano ponadto, że w 2005r. nastąpiło "przekwalifikowanie" wszystkich działek w Ł., a informacje te nie były znane stronie w chwili pobierania w starostwie powiatowym map i odpisów, co mogło być źródłem pomyłki. Rozpoznając powyższe odwołanie Dyrektor Oddziału ARiMR decyzją z [...].07.2006r. Nr [...] uchylił decyzję organu I instancji w całości, a sprawę przekazał temu organowi do ponownego rozpatrzenia. W podstawie prawnej tej decyzji powołano się na art.138 § 2, art.7, art.77, art.10 § 1 ustawy z 14.06.1960r. - kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. Nr 98 z 2000r., poz.1071 ze zm., zwanej dalej "k.p.a.") oraz art.5a ust 4 ustawy z 29.12.1993r. o utworzeniu Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz.U. Nr 1 z 1994r., poz.2 ze z.). Przesłanką do wydania decyzji kasacyjnej połączonej ze zwrotem sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji było przekonanie organu odwoławczego o naruszeniu przepisów procesowych, w szczególności wydanie decyzji bez zebrania całości materiału dowodowego, niezbędnego do prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy. Stwierdzono ponadto brak zapewnienia wypowiedzenia się przez stronę przed wydaniem decyzji. Prowadząc ponownie postępowanie organ I instancji przeprowadził kontrolę terenową całości gruntów gospodarstwa oraz wezwał Ł. D. do złożenia wyjaśnień dotyczących nieprawidłowości odnośnie działek nr 2476, 2686, 2695 oraz 1757, położonych w Ł. W toku postępowania M. D. złożył pisemne oświadczenie, iż działki nr 2476, 1757 są zalesione w całości, a działki nr 2686 i 2695 stanowią w całości lasy i nieużytki. Oświadczenie to następnie zostało sprostowane w ten sposób, że działka nr 2686 o pow.0,59 ha w części sklasyfikowana jest jako łąka (34a) w części zaś stanowi las (25a). Organ zawiadomił stronę o zakończeniu postępowania dowodowego przed wydaniem decyzji. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR decyzją z [...].03.2007r. Nr [...] orzekł o odmowie przyznania Ł. D. przyznania płatności na rok 2005 z tytułu Jednolitej Płatności Obszarowej oraz Uzupełniającej Płatności Obszarowej. W podstawie prawnej decyzji powołano się na "art.2 ust.1, 2, 3 pkt 1, 2 lit.d i art.3 ust.1" ustawy z 18.12.2003r. o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych oraz oddzielnej płatności z tytułu cukru (Dz.U. Nr 6 z 2004r., poz.40 ze zm., zwana dalej "Ustawą o płatnościach"), art.104 k.p.a. oraz art.138 ust.1 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1973/2004 z 29.10.2004r. ustanawiającego szczegółowe zasady zastosowania rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1782/2003 w sprawie systemów wsparcia przewidzianych w tytułach IV i IVa tego rozporządzenia oraz wykorzystania gruntów zarezerwowanych do produkcji surowców (Dz. Urz. WE Nr L 345 z 20.11.2004r., str 1 ze zm.), zwane dalej "rozporządzeniem 1973/2004"), art.51 ust.2 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli przewidzianych schematów w rozporządzeniu Rady (WE) Nr 1782/2003 ustanawiającym wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników (Dz. Urz. WE Nr L z 30.04.2004r., str. 18 ze zm., zwane dalej "rozporządzeniem 796/2004"). Uzasadniając wydane rozstrzygnięcie wskazano, że prowadzono je w oparciu o wniosek złożony w dn.22.04.2005r., w którym Ł. D. zadeklarował dziesięć działek o łącznej powierzchni 4,55 ha, następnie zmodyfikowanej do powierzchni 3,64 ha. Wydana przez organ decyzja z [...].05.2006r. została uchylona w całości, a sprawę przekazano do ponownego rozpatrzenia. W toku postępowania odbyła się w dn.9.08.2006r. kontrola na miejscu celem zweryfikowania powierzchni i numerów działek. W wyniku tej kontroli ustalono, iż na całej działce nr 2686 nie prowadzono uprawy rolniczej, działka ta jest zalesiona, zlokalizowana na terenie podmokłym, na działce nr 2695 także nie jest prowadzona działalność rolnicza. Działka nr 1757 jest pokryta wieloletnim lasem, podobnie rzecz się ma z działką nr 2476. Łączna powierzchnia, która została wykluczona wyniosła 1,19 ha. Przytoczono treść oświadczeń składanych przed organem przez M. D.. Organ stwierdził, iż procent rozbieżności między "powierzchnią rozbieżności do powierzchni stwierdzonej" wynosi zarówno w przypadku jednolitej płatności obszarowej, jak i uzupełniającej płatności obszarowej 48,57 %, co wykluczać ma płatności z obu tytułów w świetle wskazanych enumeratywnie przepisów prawa. Dodatkowo wywiedziono, że przyznana uprzednio kwota 333 zł decyzją organu I instancji podlega zwrotowi. Odwołanie od powyższej decyzji wniósł Ł. D. przez pełnomocnika M. D. domagając się jej uchylenia oraz przyznania płatności z obu tytułów. Decyzji zarzucono naruszenie zastosowanych przepisów prawa materialnego oraz przepisów prawa procesowego w takim samym zakresie, jak w uprzednio wnoszonym odwołaniu. Odwołujący się przytoczył okoliczności związane z wszczęciem postępowania, przyznał fakt dokonania korekty powierzchni w lutym 2006r., ale podniósł, iż wówczas nikt nie zwrócił uwagi na błędne numery działek. Dodatkowo wywodzono, iż błędy te mogły mieć swe źródło w przekwalifikowaniu wszystkich działek w Ł. w 2005r. oraz brakiem możliwości, z uwagi na aurę zimową, możliwości przeprowadzenia kontroli geodezyjnej w terenie. Zarzucono przeprowadzenie kontroli bez udziału właściciela lub osoby przez niego upoważnionej. Odwołujący się kwestionuje, iż ostatnie ustalenia organu I instancji uznają obszar przeznaczony do dopłat za 3.03 ha, w świetle wszystkich wywodów zarzucono decyzji niezgodność z prawem. W trakcie postępowania przed organem odwoławczym oświadczenie złożył M. D., który kwestionuje ustalenia protokołu kontroli, w szczególności dla działki nr 2686. Zarzucono, iż działka ta położona jest w lesie, od powierzchni całkowitej 0.59 ha odliczono powierzchnię zakrzewioną, reszta stanowi łąkę. Łąka ta jest wykorzystywana przy hodowli krów, w razie braku wypasu jest koszona, a trawa z uwagi na wilgoć silnie rośnie na niej. Zarzucono także nietrafne stwierdzenia w protokole, jakoby do działki tej nie istniał dojazd. Zakwestionowano przyjęty w decyzji organu I instancji procent rozbieżności. Decyzją z [...].04.2007r. Nr [...] Dyrektor Oddziału ARiMR rozpoznając odwołanie Ł. D. orzekł o utrzymaniu w mocy decyzji organu I instancji. W podstawie prawnej powołano się m.in. na art.2 ustawy o płatnościach, art.138 ust.1 rozporządzenia 1973/2004, art.51 ust.2 rozporządzenia 796/2004, art.138 § 1 pkt 1 k.p.a.. W obszernym uzasadnieniu przytoczono za I instancją stan faktyczny sprawy. Wyjaśniając stanowisko organ odwoławczy zwróciła uwagę na konieczność przestrzegania warunków, jakim muszą odpowiadać producenci rolni, aby uzyskać płatności bezpośrednie, stanowiące jeden z instrumentów Wspólnej Polityki Rolnej Unii Europejskiej. Przytoczono treść art.138 ust.1 rozporządzenia 1973/2004, z którego wynika, iż jedynymi okolicznościami wyłączającymi nakaz pomniejszania lub pozbawienia dopłat bezpośrednich w razie wykrycia w wyniku kontroli administracyjnej lub wizji lokalnej różnicy między zadeklarowanym a wyznaczonym obszarem są działanie siły wyższej lub okoliczności nadzwyczajne. Stwierdzono ponadto, że w wyniku postępowania ujawniono, iż wyliczona procentowo różnica między powierzchnią działek zgłoszonych we wniosku, a powierzchnią stwierdzoną w czasie kontroli administracyjnej wynosi 48,57 %. Odnosi się to zarówno do gruntów zgłoszonych do płatności bezpośrednich, jak i do uzupełniającej płatności obszarowej. Przytoczono raz jeszcze treść art.138 ust.1 rozporządzenia 1973/2004 oraz art.51 ust.2 rozporządzenia 796/2004 w aspekcie braku podstaw do przyznania płatności z obu tytułów w przypadku przekroczenia granicy 30 % między obszarem zadeklarowanym a obszarem zatwierdzonym. Oświadczenie pełnomocnika strony powołującego się na dane z ewidencji gruntów uznano za nie znaczące, skoro rozstrzygające znaczenie ma mieć faktyczne użytkowanie gruntów. Zarzut przeprowadzenia kontroli na gruncie bez uprzedzenia organ uznał za nietrafny w świetle art.25 ust.1 rozporządzenia 796/2004, dozwalającego prowadzenie kontroli bez uprzedzenia. Organ odwoławczy uznał prawidłowość przeprowadzonej kontroli oraz jej wyników, zwłaszcza iż strona miała możliwość ustosunkowania się do treści protokołu. Skargę na powyższą decyzję, błędnie określoną jako "odwołanie" wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (WSA) w Rzeszowie Ł. D. przez pełnomocnika M. D.. Skarga zawiera ponadto oznaczenia, z których wynika, iż została sporządzona przez adwokata Z. B.. Skarżący w istocie powtarza treść odwołania i zarzuca naruszenie przepisów prawa materialnego, a to rozporządzeń 796/2004 i 1973/2004 oraz naruszenie przepisów procesowych poprzez uznanie, że uzupełnienie deklaracji w sprawie płatności nastąpiło w sposób prawidłowy, wywodząc iż osoby rozpatrujące deklaracje posiadały wiedzę co do zakresu niezbędnych uzupełnień co powinno prowadzić do wezwania wnioskodawcy celem złożenia oświadczenia. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz o przyznanie płatności obszarowej i płatności uzupełniającej w całości. Uzasadnienie skargi zawiera stwierdzenie, iż organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję z [...].05.2006r., co oznaczać ma przyznanie kwoty 333 zł z tytułu jednolitej płatności obszarowej oraz odmowy uzupełniającej płatności obszarowej. Zdaniem skarżącego podział uzasadnienia decyzji na te dwie kwestie "zamazuje" rzeczywiste podstawy decyzji. Skarga powtarza zarzuty odwołania o długim okresie między rozpatrzeniem wniosku a wezwaniem do dokonania korekt w deklaracji oraz zarzut braku umożliwienia wypowiedzenia się co do istotnych elementów sprawy. Skarżący wywodzi, iż organ mógł dysponując szerszym materiałem dowodowym zwrócić uwagę na pomyłki w numerach działek gruntowych, nadto źródłem pomyłki mogło być przekwalifikowanie działek w miejscowości Ł., co miało miejsce w 2005r.. Zdaniem skarżącego działka nr 2686 była i jest pastwiskiem w rejestrze gruntów, a została wykluczona w całości. W konkluzji skargi stwierdzono, iż utrzymanie w mocy decyzji z [...].04.2007r. jest dla skarżącego "niezrozumiałe i krzywdzące". W odpowiedzi na skargę zwrócono uwagę, iż zarzuty skargi nie są adekwatne, jeśli brać pod uwagę treść decyzji organu I instancji, z wywodów skargi wynikać może, iż skarżący nie uwzględnił uchylenia decyzji organu I instancji z [...].05.2006r.. nadto wyeksponowano, iż fakt odmowy przyznania płatności nie nastąpił z powodu błędów w numeracji działek, ale z tej przyczyny, iż działki nie kwalifikowały się do objęcia tymi płatnościami. Raz jeszcze obszernie przytaczając przepisy obowiązujące w sprawie, a odnoszące się do różnicy między gruntami zadeklarowanymi a przyjętymi do płatności, wywodzono jak w zaskarżonej decyzji. W konkluzji wniesiono o oddalenie skargi. W toku postępowania Ł. D. udzielił M. D pełnomocnictwa do działania przed sądami administracyjnymi, nadto udzielono skarżącemu prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych. W trakcie rozprawy pełnomocnik skarżący oświadczył, iż w Biurze Powiatowym ARiMR znajduje się pełnomocnictwo udzielonemu przez syna - Ł. D., do działania w sprawie dotyczące przyznania płatności z tytułu posiadania gospodarstwa rolnego. Po okazaniu pełnomocnik przyznał, iż podpisał oświadczenie datowane na 6.02.2007r., ale wyjaśniał, iż jego treść była sporządzona przez pracownika Biura Powiatowego ARiMR. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: W niniejszej sprawie skarga podlega rozpatrzeniu przez właściwy wojewódzki sąd administracyjny na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (ustawa z dn.30.08.2002r., Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm., zwana dalej Ppsa). Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: 1) uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania; c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy; 2) stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art.156 kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach. Zdaniem Sądu skarga nie jest uzasadniona. Na wstępie wyjaśnić należy, iż sformułowany w skardze wniosek, aby w postępowaniu przed WSA w Rzeszowie orzec o przyznaniu płatności, które były przedmiotem orzekania przez organy ARiMR, ignoruje charakter kontroli zaskarżonej decyzji, sprawowanej przez sąd administracyjny. Kontrola ta prowadzona jest z punktu widzenia legalności, a więc zgodności z prawem, sąd administracyjny co do reguły pozbawiony jest możliwości orzekania co do istoty sprawy administracyjnej, z tego względu wniosek zawarty w skardze pod pkt 2 nie mógł być uwzględniony w żadnym przypadku. Organy obu instancji nie zwróciły uwagi, iż akta nie zawierają dokumentu, z którego wynikać miałoby działanie w sprawie administracyjnej M. D., jako pełnomocnika skarżącego, a uprzednio wnioskodawcy. Sąd przyjmuje jednak, opierając się na oświadczeniu M. D., iż takie pełnomocnictwo zalega w Biurze Powiatowym ARiMR, pośrednim dowodem może być to, iż organ I instancji od początku postępowania kierował do niego pisma procesowe, traktując go jako pełnomocnika Ł. D. (np. wezwanie z 12.07.2005r.). Dla stron działanie M. D. w tym charakterze było oczywiste i przez żadną z nich nie kwestionowane. Zarzut naruszenia przepisów procesowych w ocenie Sądu nie jest trafny. Treść skargi wskazywałaby, jak to trafnie zauważono w odpowiedzi na nią, iż skarżącemu umknęło, iż w sprawie zapadła decyzja kasacyjna połączona ze zwrotem sprawy do ponownego rozpatrzenia, z tego względu przytaczany w skardze stan faktyczny sprawy nie odpowiada temu stanowi, jaki w sprawie rzeczywiście miał miejsce. Zarzuty skargi koncentrujące się wokół braku zwrócenia uwagi wnioskodawcy odnośnie błędów, jakie miały znajdować się w źródłowym wniosku, a odnoszące się do numerów działek, czy braku możliwości złożenia wyjaśnień przed wydaniem decyzji, w ocenie Sądu, nie są uzasadnione. Wezwania takie były kierowane do pełnomocnika skarżącego w dn.12.07.2005r., 4.12.2005r.. W konsekwencji pełnomocnik złożył oświadczenia w dn.13.12.2005r., w treści których przyznał błędne podanie powierzchni działki nr 2476 oraz wyjaśnił, iż działki nr 2476, 2686 oraz 2695 nie są użytkowane rolniczo. W trakcie prowadzenia przez organ I instancji ponownego postępowania, po uprzedniej decyzji kasacyjnej organu odwoławczego, wezwano stronę do złożenia wyjaśnień w aspekcie poczynionych ustaleń faktycznych uzyskanych w drodze kontroli terenowej. W wyniku tego wezwania pełnomocnik skarżącego w dn.6.02.2007r. przyznał na piśmie, iż działki nr 2476, 1757 są zalesione w całości, zaś działki nr 2686 i 2695 w całości stanowią lasy i nieużytki. Podpisanie oświadczenia tej treści przyznał M. D. w trakcie rozprawy przed WSA w Rzeszowie. Dwa dni później pełnomocnik skarżącego zmienił swe uprzednie oświadczenie w aspekcie działki nr 2686 wywodząc, iż część tej działki o pow.25a sklasyfikowana jest jako łąka i jest "używana tylko w razie braku trawy i ściółki". Organ I instancji przed wydaniem decyzji z 6.03.2007r. umożliwił stronie zapoznanie się z materiałami sprawy. Możliwości uczestnictwa w postępowaniu strona nie była pozbawiona także na etapie postępowania odwoławczego - pełnomocnik skarżącego, wskutek zawiadomienia o zakończeniu postępowania wyjaśniającego składał także na tym etapie dodatkowe oświadczenie. W tym więc zakresie zarzuty skargi odnośnie braku umożliwienia wypowiedzenia się w sprawie nie znajdują żadnego uzasadnienia. Podnoszone przez skarżącego zarzuty dotyczące błędnej numeracji działek, ich przekwalifikowania, nie miały żadnego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. W sprawie w podstawie prawnej wydanej decyzji powołano zasadnie ustawę o płatnościach, art.2 ust.1 tej ustawy stanowił, iż osobie fizycznej, osobie prawnej lub jednostce organizacyjnej nie posiadającej osobowości prawnej, będącej posiadaczem gospodarstwa rolnego, zwanej dalej "producentem rolnym", przysługują płatności na będące w jej posiadaniu grunty rolne utrzymywane w dobrej kulturze rolnej, przy zachowaniu wymogów ochrony środowiska, zwane dalej "gruntami rolnymi". Podobnym określeniem "użytków rolnych utrzymywanych w dobrej kulturze rolnej" posługuje się rozporządzenie 1973/2004 w art.143b ust.2 w aspekcie warunku objęcia systemem jednolitej płatności obszarowej. W sprawie zatem nie mogło mieć znaczenia oznaczenie gruntów w ewidencji, lecz faktyczne ich wykorzystanie. Za działkę rolną w świetle cyt. ustawy o płatnościach uznawany był zwarty obszar gruntu rolnego, na którym jest prowadzona jedna uprawa, o powierzchni nie mniejszej niż 0,1 ha, wchodzący w skład gospodarstwa rolnego. Płatność, na wniosek producenta rolnego, przyznaje w drodze decyzji, właściwy ze względu na miejsce zamieszkania lub siedzibę wnioskodawcy, kierownik biura powiatowego ARiMR (art.3 ust.1 ustawy o płatnościach). Ł. D. we wniosku zadeklarował dziesięć działek o łącznej powierzchni 4,55 ha, ten obszar został zredukowany do powierzchni 3,64 ha po korekcie w trybie modyfikacji. W wyniku czynności kontrolnych przeprowadzonych przez Biuro Kontroli na Miejscu ARiMR wykluczono działki rolne "E" (działka ewidencyjna 2686), "G" (działka ewidencyjna 2695), "H" (działka ewidencyjna 1757) i "I" (działka ewidencyjna 2476). W czasie kontroli stwierdzono, iż bądź to nie prowadzono na nich działalności rolniczej bądź stwierdzono wieloletni las. Łączna powierzchnia, jaka została zakwestionowana przez orzekające w sprawie organy wyniosła 1,19 ha, zaś uznano obszar odpowiadający przepisom warunkującym przyznanie płatności w wysokości 2,45 ha. Stosunek powierzchni zakwestionowanej do uznanej wyniósł 48,57%. Fakty te potwierdził początkowo w całości pełnomocnik skarżącego, by później kwestionować ustalenia kontroli wyłącznie odnośnie działki 2686 w części, a w odwołaniu zakwestionował możliwość przeprowadzenia takiej kontroli pod nieobecność producenta lub osoby działającej w jego imieniu. Trafnie w zaskarżonej decyzji wskazano, że z mocy art.25 rozporządzenia 796/2004 kontrolę na miejscu przeprowadzić można bez uprzedzenia. Z mocy art.23 cyt. rozporządzenia kontrole administracyjne i kontrole na miejscu przeprowadza się tak, aby skutecznie zweryfikować zgodność z warunkami, na jakich przyznawana jest pomoc oraz przestrzeganie wymogów i norm istotnych dla wzajemnej zgodności. Organ odwoławczy nie uwzględnił zarzutów odwołania odnośnie działki nr 2686, w ocenie Sądu takie działanie nie było dowolne. Dyrektor Oddziału ARiMR wziął pod uwagę wyniki kontroli na miejsce, z których wynika iż działka ta jest porośnięta wysoką trawą, trzcinami, znajduje się w takim miejscu, że nie można prowadzić tam uprawy rolnej z uwagi na brak dojazdu. Wzięto pod uwagę także pierwotne oświadczenie pełnomocnika skarżącego (z 6.02.2007r.), który przyznał fakt braku użytkowania tej działki pod względem rolniczym. Oceny oświadczenia tego nie zmienia, że w wyjaśnieniu złożonym później (z 8.02.2007r.) M. .D. stwierdził, iż część działki nr 2686 użytkowana jest tylko w razie braku trawy i ściółki. Dodać należy, iż oświadczenia skarżącego i jego pełnomocnika odnośnie gospodarowania na działce nr 2686 były zmienne. W źródłowym wniosku podano, iż na obszarze całej działki prowadzona jest uprawa "mieszanki pastewnej", na wezwanie organu I instancji skorygowano, iż na całym obszarze tej działki prowadzona jest uprawa "mieszkanki jednorocznej traw" (korekta wniosku z 18.07.2005), w kolejnej korekcie wniosku obszar uprawy ograniczono do obszaru 0,26 ha (korekta wniosku z 13.12.2005). Skoro na uznanie danej działki rolnej, jako kwalifikującej się do objęcia jej płatnościami wpływ ma wyłącznie faktyczne użytkowanie rolnicze, to dane zawarte w ewidencji gruntów nie mogły mieć tu znaczenia. Kluczowym zatem dla rozstrzygnięcia sprawy było stwierdzenie, iż oznaczona część działek zawnioskowanych przez skarżącego, nie może być objęta dopłatami. Zdaniem Sądu ustalenia faktyczne poczynione przez organy obu instancji były zebrane prawidłowo. W tej sytuacji zarzut naruszenia przepisów prawa materialnego nie znajduje uzasadnienia, zresztą w skardze nie wskazano dokładnie, które z przepisów cyt. rozporządzeń i w jaki sposób zostać miało naruszone. Prawidłowo organ odwoławczy wskazał na treść art.138 ust.1 rozporządzenia 1973/2004 oraz art.51 ust.2 rozporządzenia 796/2004 określających konsekwencje w sytuacji, gdy stwierdzono przekroczenie obszaru zgłoszonych do płatności jednolitej obszarowej oraz płatności uzupełniających o więcej niż 30% w aspekcie odmowy przyznania obu rodzajów płatności, przytaczając ich treść in extenso. Nie można uznać zarzutu skargi tak określonego, iż rozpatrujący wniosek winni sami go skorygować ze względu na wystarczającą wiedzę na temat powierzchni gospodarstwa oraz struktury własnościowej. Art.19 rozporządzenia 796/2004 dopuszcza korygowanie w każdym czasie wniosku pomocowego, w przypadku gdy właściwe władze wykryją oczywiste błędy. Fakt prowadzenia lub braku prowadzenia na danej działce lub jej części uprawy rolnej nie może być traktowany jako nadający się do skorygowania w postaci "oczywistego błędu". Skoro organy obu instancji w sposób niewadliwy zebrały materiał dowodowy pozwalający na przyjęcie ustaleń, iż obszar który nie może zostać objęty płatnościami wynosi 1,19 ha przy obszarze uznanym 2,45 ha, to prawidłowo zastosowały wskazane w podstawie prawnej przepisy prawa materialnego i trafnie odmówiono przyznania płatności zarówno jednolitej obszarowej, jak i płatności uzupełniających. Decyzja organu odwoławczego zawiera wyczerpujące uzasadnienie prawne i faktyczne. W tej sytuacji sąd skargę, jako nieuzasadnioną, oddalił na zasadzie art.151 Ppsa.