II SA/Rz 552/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Ewa Partyka /spr./ Sędziowie WSA Joanna Zdrzałka NSA Małgorzata Wolska Protokolant Anna Zięba-Drymajło po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 24 października 2012 r. sprawy ze skargi A. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] w przedmiocie nieodpłatnego przyznania własności działki I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] grudnia 2011 r., nr [...]; II. przyznaje od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na rzecz adwokata M. G. z Kancelarii Adwokackiej [...], wynagrodzenie w kwocie 295 zł 20/100 /słownie: dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy/ tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w tym: tytułem wynagrodzenia kwotę 240 zł / słownie : dwieście czterdzieści złotych/ i tytułem 23 % podatku VAT kwotę 55 zł 20/100 / słownie: pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy/. II SA/Rz 552/12 U Z A S A D N I E N I E Przedmiotem skargi A. N. jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego (dalej jako SKO) z dnia [...] lutego 2012 r., nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] grudnia 2011 r., nr [...] o odmowie przyznania nieodpłatnie własności działki gruntu rolnego o pow. 0,6180ha, oznaczonej nr 36, 70/5 obr. [...], która w wyniku modernizacji ewidencji gruntów zmieniła oznaczenie na działkę nr 164 obr. [...]. W podstawie prawnej organ odwoławczy wskazał art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., określanej dalej jako k.p.a.). Z akt administracyjnych sprawy oraz decyzji wynika, że A. N. wnioskiem z dnia 5 października 2011 r. zwrócił się do Prezydenta Miasta [...] o zwrot nieruchomości, należącej do jego ojca, który nie uzyskał od ówczesnych władz miasta lokalizacji na zabudowę gospodarczą, dlatego odsprzedał grunt na rzecz Skarbu Państwa. Wnioskodawca pismem z dnia 25 października 2011 r. sprecyzował, że jego wniosek dotyczy zwrotu działki nr 164 obr. [...]. Kolejno pismem z dnia 30 listopada 2011 r. oświadczył, że "zasadniczym wnioskiem w piśmie z dnia 25 października 2011 r. jest zwrot działki za zwaloryzowaną kwotę odsprzedaży przez S. N.". Prezydent decyzją z dnia z dnia [...] grudnia 2011 r., nr [...] odmówił A. N. przyznania nieodpłatnie własności działki gruntu rolnego o pow. 0,6180, oznaczonej nr 36 i 70/5 obr. [...], która w wyniku modernizacji ewidencji gruntów zmieniła oznaczenie na działkę nr 164 obr. [...]. W uzasadnieniu wskazał, że Prezydent Miasta decyzją z dnia [...] września 1979 r., nr [...] po rozpatrzeniu wniosku S. N. przejął na własność Państwa działkę nr 36, 70/5, obr. [...] o łącznej powierzchni 0,6180 ha położoną w R. dzielnica [...]. Wartość przejętego gospodarstwa została ustalona na kwotę 43611 zł. Z uzasadnienia tej decyzji wynika, że S. N. wystąpił z wnioskiem o odpłatne przejęcie działek nr 36, 70/5, obr [...] w związku z położeniem przedmiotowych działek w obrębie tworzonego kompleksu. Prezydent wyjaśnił, że z treści decyzji z dnia [...] września 1979 r., nr [...] wynika, że gospodarstwo rolne zostało odpłatnie przejęte przez Państwo, a zatem nie został spełniony warunek do przyznania nieodpłatnie własności działki. Naprowadził, że przedmiotowa nieruchomość, która w wyniku modernizacji ewidencji gruntów zmieniła oznaczenie na działkę nr 164, obr [...] nie została przydzielona S. N. do bezpłatnego dożywotniego użytkowania. W świetle poczynionych ustaleń organ stwierdził, że nie została spełniona przesłanka, stanowiąca iż osobie, która wystąpiła z wnioskiem o przyznanie odpłatnie własności działki przysługuje prawo użytkowania tej działki gruntu. Finalnie organ wskazał, że nie badał, czy działka została oddana w użytkowanie gdyż z treści decyzji wynikało jednoznacznie, że została ona przekazana nieodpłatnie. Konkludując stwierdził, że w sprawie będącej przedmiotem postępowania nie zaistniały okoliczności określone w art. 118 ust. 1 ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (Dz. U. z 2008 r. Nr 50, poz. 291, ze zm., dalej jako u.s.r. z 1190 r.). W odwołaniu od tej decyzji A. N. wniósł o jej uchylenie i zwrot w/w działki za zwaloryzowaną kwotę, tak jak we wniosku z dnia 5 października 2011 r. Odwołujący ocenił, że decyzja jest bezzasadna, nierzetelna i pozbawiona dokładnej analizy przyczyn. Nadto zarzucił nadinterpretację przepisów oraz wyraźny brak dobrej woli w procedurze zwrotu przedmiotowej nieruchomości. W uzasadnieniu podniósł, że spór ojca z organami trwał blisko dekadę, a spodziewanych rezultatów nie było i został zobligowany do przekazania gruntów na rzecz Skarbu Państwa za nieadekwatną kwotę. Nadmienił, że cel przedmiotowego przedsięwzięcia tj. kompleks przestrzennej zabudowy nie został zrealizowany do dnia dzisiejszego, mimo upływu 32 lat. SKO po rozpatrzeniu odwołania decyzją z dnia [...] lutego 2012 r., opisaną na wstępie utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu Kolegium wyjaśniło, że wolą ustawodawcy było przyznanie prawa ubiegania się o nieodpłatne przyznanie własności działki, oddanej do użytkowania z tytułu przekazania gospodarstwa rolnego Państwu - ściśle określonej kategorii osób, a roszczenia te przysługują tym zstępnym rolnika, którzy po jego śmierci, faktycznie władają działką w zakresie wynikającym z prawa użytkowania. Organ odwoławczy wskazał, że w przedmiotowej sprawie przekazanie gospodarstwa rolnego nastąpiło mocą decyzji Naczelnika Gminy [...] z dnia [...] września 1979 r. o odpłatnym przejęciu na własność Skarbu Państwa gospodarstwa rolnego wraz z budynkami w części obejmującej działki nr 36, 70/5 obr. [...] o łącznej powierzchni 0,6180 ha, połażonej w R., dz. [...]. Kolegium naprowadziło, że art. 118 ust. 1 w zw. z ust. 2a u.s.r. odwołując się do warunku przekazania gospodarstwa rolnego państwu, nie dotyczy stanu faktycznego, który zaistniał w sprawie, gdyż art. 118 u.s.r. znajduje zastosowanie, gdy przekazanie gospodarstwa rolnego nastąpiło nieodpłatnie, co powoduje brak podstaw prawnych do przyznania własności działki w przedmiotowej sprawie. W skardze na tę decyzję A. N. wniósł o jej uchylenie, jako niemerytorycznej, mijającej się z trybem warunków odkupienia, a tym samym odzyskania nieruchomości zgodnie z wnioskiem. Nadto wniósł o odstąpienie działki nr 164, obr. [...] na drodze odsprzedaży w cenie preferencyjnej lub uzyskania jej pierwokupu. W uzasadnieniu skarżący podniósł, że we wniosku inicjującym postępowanie wniósł o odkupienie działki nr 164 po cenie preferencyjnej, tj. o kwotę zwaloryzowaną, która została wypłacona jego ojcu S. N. Wskazał, że nie ubiegał się o zwrot działki w procedurze przyznania prawa o nieodpłatne przekazanie własności. Nadto podał, że przedmiotem sporu nie są dwie działki 148/216 i 164/216 o łącznej powierzchni 0,6888 ha, lecz tylko działka nr 164/216 o powierzchni 0,3302 ha. Poinformował, że działka nr 148/216 została oddana przez Biuro Gospodarki Mieniem i nie występuje jako przedmiot sporu. W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje; Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów. Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 - określanej dalej jako P.p.s.a.). Stosownie do tego przepisu sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W myśl art. 145 P.p.s.a., sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia ich nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięte są one naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, lub zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji wymienione w art. 156 K.p.a. lub innych przepisach. W ramach kontroli legalności sąd stosuje przewidziane prawem środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 P.p.s.a.). Po rozpatrzeniu sprawy w powyższych aspektach Sąd doszedł do przekonania, że skarga zasługuje na uwzględnienie. Z akt sprawy wynika, że skarżący we wniosku, który do Prezydenta Miasta [...] wpłynął w dniu 10 października 2011 r., powołując się na działanie imieniem własnym i sióstr I. N. i H. N., poprosił o przyznanie działki nr ewid. 164, która do dnia 27 września 1979 r. miała być przedmiotem własności jego ojca S. N. W pkt II wniosku wskazał, że chodzi mu o odzyskanie działki w cenie preferencyjnej. Pismem z dnia 25 października 2011 r., które miało być odpowiedzią na pismo z Biura Gospodarki Mienieniem (w aktach tego pisma z BGM nie ma) A. N. – nadal powołując się na pełnomocnictwa udzielone przez I. N. i H. N. – wskazał, że wnosi o zwrot działki nr ew. 164 w obr. [...]. Po zawiadomieniu skarżącego o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów "w związku z prowadzoną sprawą zwrotu działki nr 164 obr. [...]", złożył on oświadczenie z dnia 30 listopada 2011 r., którego intencją było doprecyzowanie wcześniejszego pisma. A. N. wskazał, iż "zasadniczym wnioskiem z pisma z dnia 25.10.2011 r. jest zwrot działki za zwaloryzowaną kwotę odsprzedaży przez S. N.". Także w odwołaniu od decyzji organu I instancji skarżący akcentował, że "wnosi o zwrot działki za zwaloryzowaną kwotę tak jak we wniosku z dnia 5.10.2011 r.". Z przedstawionych Sądowi akt administracyjnych wynika, iż decyzją z dnia [...] września 1979 r., Nr [...] Prezydent Miasta [...] po rozpatrzeniu wniosku S. N. o odpłatne przekazanie nieruchomości, na podstawie art. 53 i nast. ustawy z dnia 27 października 1977 r. o zaopatrzeniu emerytalnym oraz innych świadczeniach dla rolników i ich rodzin (Dz.U. Nr 32, poz. 140 – zwana dalej u.z.e.r. z 1977 r.), przejął na własność Państwa część gospodarstwa rolnego – nieruchomość oznaczoną jako działki nr 36 i 70/5 obr. [...] o łącznej powierzchni 0,6180 ha położone w R. dzielnica [...] w obr. [...] i ustalił wartość przejętych nieruchomości na kwotę 43 611 zł. Z lakonicznego uzasadnienia tej decyzji wynika, iż S. N. wystąpił z wnioskiem o odpłatne przejęcie obydwu w/w działek, które miały być położone w obrębie tworzonego kompleksu. Na decyzji widnieje adnotacja, że uprawomocniła się ona w dniu 20 listopada 1979 r. Z wykazu synchronizacyjnego wykonanego w 2000 r. wynika, iż działka nr 70/5 w obr. [...] o pow. 32 a 67 m2 zmieniła oznaczenie na działkę nr 164 w obr. [...] o powierzchni 33 a 02m2. Zwypisu z rejestru gruntów dla działki nr 164 objętej księgą wieczystą [...] wynika, że prawo własności tej działki przysługuje Gminie Miasto [...] i J. N. synowi W. i A. po ½ części. Do odwołania skarżący załączył plik korespondencji i pism urzędowych z końca lat 60-tych i z lat 70-tych XX wieku mających dokumentować bezskuteczne starania S. N. o uzyskanie tzw. lokalizacji szczegółowej dla budynków mieszkalnego i gospodarczego na użytek planowanego gospodarstwa specjalistycznego na parceli nr 1221/1 w R. przy ul. N. Rozpatrując podanie złożone przez A. N. organy przyjęły, iż podstawą prawną, w oparciu o którą należy rozstrzygnąć sprawę jest przepis art. 118 u.s.r. z 1990 r., który stanowi: 1. Osobie, której przysługuje prawo użytkowania działki gruntu z tytułu przekazania gospodarstwa rolnego Państwu, w myśl dotychczasowych przepisów, na jej wniosek przyznaje się nieodpłatnie własność tej działki. _@POCZ@__@KON@_2. Osobie, której przysługuje prawo do bezpłatnego korzystania z lokalu mieszkalnego i pomieszczeń gospodarskich z tytułu przekazania gospodarstwa rolnego Państwu, w myśl dotychczasowych przepisów, na jej wniosek przyznaje się nieodpłatnie własność działki obejmującej budynki, w których znajdują się ten lokal i te pomieszczenia, o powierzchni niezbędnej do korzystania z tych budynków. _@POCZ@__@KON@_2a. Z wnioskiem o przyznanie prawa własności działki określonej w ust. 1 lub 2 może wystąpić również zstępny osoby uprawnionej, o której mowa w tych przepisach, który po śmierci tej osoby faktycznie włada, w zakresie odpowiadającym jej uprawnieniom, daną nieruchomością; jeżeli jednak uprawnionymi są oboje małżonkowie, wniosek taki może być zgłoszony dopiero po śmierci obojga małżonków. _@POCZ@__@KON@_3. Przepisów ust. 1-2a nie stosuje się, jeżeli działka nie jest przedmiotem własności Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego albo jeżeli przyznanie własności naruszałoby prawa osób trzecich do działki lub budynków, o których mowa w tych przepisach. _@POCZ@__@KON@_4. Decyzje w sprawach określonych w ust. 1-2a wydaje starosta. 5. Skorzystanie z uprawnień przewidzianych w ust. 1 i 2 nie ma wpływu na wysokość emerytury i renty. Organy rozpatrzyły sprawę "o nieodpłatne przyznanie własności działki gruntu rolnego o pow. 0,6180 ha oznaczonej nr 36, 70/5 obr. [...], która w wyniku modernizacji ewidencji gruntów zmieniła oznaczenie na działkę nr 164 obr. [...]". Tymczasem wątpliwości wzbudza, czy sprawa, o której załatwienie do Prezydenta Miasta [...] zwrócił się A. N. w ogóle jest sprawą administracyjną, którą należało rozstrzygnąć w drodze decyzji, czy może sprawą cywilną, o czym świadczyć mogą określenia stosowane przez skarżącego, jak np. odsprzedaż, odzyskanie działki w cenie preferencyjnej. Jeśli już miałaby to być sprawa administracyjna to wnioskodawcy chodziło raczej o zwrot nieruchomości za zwaloryzowaną kwotę ustalonej w decyzji wartości przejętych nieruchomości. Z całą pewnością skarżący nie wnioskował o nieodpłatne przekazanie mu na własność konkretnej działki. Zgodnie z art. 61 § 1 k.p.a. postępowanie administracyjne wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu. Postępowanie wszczyna się na żądanie strony z reguły wtedy, gdy chodzi o uzyskanie lub ustalenie istnienia pewnego uprawnienia na podstawie przepisów prawa materialnego. Żądanie o charakterze cywilnoprawnym, skierowane do organu administracji nie wszczyna postępowania na podstawie art. 61 § 3 k.p.a. Postępowanie administracyjne może być wszczęte, zgodnie z art. 1 k.p.a., tylko w należących do właściwości wymienionych w art. 1 pkt 1 i 2 organów sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnych, a zatem w sprawach, dla których przepisy prawa przewidują wydanie decyzji w postępowaniu administracyjnym sensu stricte (zob. Z. Jarowicz w glosie do wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26.02.1992 r., sygn. akt I SA 1408/91 – wokanda 1992 nr 5). Postępowanie administracyjne wszczyna organ, a nie podmiot wnoszący żądanie. Przepis art. 61 § 3 k.p.a. dotyczy jedynie daty wszczęcia postępowania na żądanie strony. W razie wszczęcia postępowania na wniosek – obowiązkiem organu administracji jest dokładne ustalenie treści żądania strony, która wyznacza rodzaj sprawy będącej przedmiotem postępowania. Organ jest związany tym żądaniem. Treść żądania wyznacza stosowną normę prawa materialnego lub normę prawa procesowego, która ma znaczenie dla ustalenia zakresu postępowania. Jeśli organ, do którego zgłoszony został wniosek o wszczęcie postępowania, ma wątpliwości co do tego, czego dotyczy wniosek – obowiązkiem tego organu jest podjęcie z urzędu czynności skierowanych na wyjaśnienie treści żądania strony. Tak właśnie wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wyroku z dnia 24 lipca 2001 r., sygn. akt IV SA 1091/99 (LEX Polonica nr 2318469). Analogiczne stanowisko sprowadzające się do tezy, iż o tym jaki charakter i zakres żądania ma pismo wniesione przez stronę, ostatecznie decyduje strona a nie organ, do którego zostało ono skierowane wyraził m.in. WSA w Warszawie w uzasadnieniu wyroku z dnia 7 listopada 2007 r., sygn. akt VI SA/Wa 1365/2007 – Lex Polonica nr 2148343, czy WSA w Łodzi w uzasadnieniu wyroku z dnia 3 listopada 2011 r., sygn. akt III SA/Łd 648/2011. Także Sąd orzekający w niniejszej sprawie stoi na stanowisku, że to strona decyduje czego domaga się od organów i treść tego żądania wyznacza przedmiot postępowania administracyjnego, jeśli w istocie jest to sprawa indywidualna rozstrzygana w drodze decyzji administracyjnej. Z cytowanych wcześniej pism A. N. złożonych w toku postępowania, które toczyło się przed organami wynika jasno, że nie żądał on "przyznania nieodpłatnie własności działki" lecz zwrotu działki nr 164 w obr. [...] za zwrotem zwaloryzowanej kwoty przyznanej S. N. w decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] września 1979 r. Domagał się ponadto zwrotu jedynie działki nr ewid. 164, która zgodnie z wykazem synchronizacyjnym powstała ze zmiany oznaczenia działki nr 70/5 obr. [...]. Ponadto występować miał on nie tylko w imieniu własnym, ale też swoich sióstr: H. N. i I. N. -spadkobierczyń S. N. zgodnie z postanowieniem Sądu Rejonowego w R. z dnia 1 czerwca 2010 r., sygn. akt [...] (kserokopia załączona do wniosku). Tymczasem w aktach, które przedłożono Sądowi nie ma pełnomocnictwa, na które skarżący się powoływał, nie ma też pisma, z którego wynikałoby, że żądanie wniosku zostało rozszerzone. Z powyższego wynika, że organy prowadziły postępowanie bez usunięcia braków wniosku nie żądając przedłożenia pełnomocnictwa od osób, w imieniu których składający podanie miał działać, rozstrzygnęły sprawę nie tylko w szerszym zakresie niż żądał skarżący – bo także w odniesieniu do działki poprzednio oznaczonej nr 36 w obr. [...], nie ustalając nawet jak ta działka jest aktualnie oznaczona, wreszcie rozstrzygnęły sprawę zupełnie inną niż tego żądał A. N., bo odmówiły nieodpłatnego przyznania własności nieruchomości, podczas gdy strona wnosiła o zwrot działki za zwaloryzowaną kwotę wartości ustalonej w decyzji z 1979 r., przy czym nie można także stwierdzić – bez wyraźnego oświadczenia w tym zakresie skarżącego, czy w istocie nie jest to żądanie o charakterze cywilnoprawnym (sprzedaż na preferencyjnych warunkach), a nie administracyjnoprawnym. Wszystkie te uchybienia w ocenie Sądu mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy, bo nie można wykluczyć, że żądanie skarżącego nie jest żądaniem rozstrzygnięcia sprawy indywidualnej z zakresu administracji publicznej, a jeśli nawet jest takim żądaniem to wszczęto i przeprowadzono postępowanie w sprawie, która w ogóle nie była objęta treścią podania i to bez uzupełnienia o pełnomocnictwa od osób, w imieniu których skarżący miał także występować i bez udziału tych osób, a przy tym w odniesieniu do nieruchomości lub ich części, które w ogóle nie były objęte żądaniem, lub co do których Gmina nie ma w ogóle prawa własności lub ma tylko udział we współwłasności. Organy skupiły się na decyzji, która byłą podstawą przejęcia na własność Państwa nieruchomości rolnych i rozpatrzyły sprawę w oparciu o jedyną podstawę prawną, która się z tym wiązała, mimo iż z całą pewnością to nie było treścią żądania A. N. (i ewentualnie jego sióstr). Tak więc naruszone zostały podstawowe przepisy postępowania, takie jak: art. 6, art. 8, art. 28, art. 32 oraz art. 61 § 1 i § 4 k.p.a., co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Niedopuszczalne byłoby bowiem rozstrzygnięcie sprawy, która nie należy do właściwości organów z tej przyczyny, że nie jest to sprawa indywidualna rozstrzygana w drodze decyzji, albo w części, która została już rozstrzygnięta inną decyzją, o czym skarżący wspomina w skardze choć nie przybliża tego tematu – w jaki sposób i w jakiej formie. Wszystkie te uchybienia w ocenie Sądu dawały podstawy do uchylenia zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. W razie uprawomocnienia się niniejszego wyroku organy w pierwszej kolejności wezwą skarżącego do przedłożenia pełnomocnictw od H. N., I. N. i wyjaśnią czy skarżącemu chodzi o sprzedaż działki nr 164 obr. [...] (lub udziału w ½ części) na preferencyjnych warunkach, czy też – chodzi mu o zwrot tej nieruchomości (udziału) w trybie ustawy o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz.U. z 2010 r., Nr 102, poz. 641 z późn. zm. – dalej u.g.n.), co może sugerować treść odwołania, czy też o zwrot nieruchomości za zwrotem zwaloryzowanej kwoty wartości ustalonej decyzją z 1979 r. na jakiejkolwiek podstawie. W zależności od sprecyzowanego żądania strony rozstrzygną sprawę w zakresie, który będzie odpowiadał żądaniu strony lub umorzą postępowanie. Zaznaczyć należy, iż niniejszym Sąd nie przesądza absolutnie, aby co do zasady zwrot nieruchomości (lub jej części) był możliwy w oparciu o przepisy u.g.n. O wynagrodzeniu pełnomocnika z urzędu Sąd orzekł na podstawie art. 250 P.p.s.a. w zw. z § 2 ust. 3 i § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.).