II SA/Rz 553/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SWSA Magdalena Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku P. K. – zastępowanego przez pełnomocnika adw. P. D. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2011r., nr [...] w przedmiocie nakazu przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania budynku gospodarczego - postanawia - wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2011r. Nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2010r. nr [...] i jednocześnie nakazał P. K. – jako inwestorowi i właścicielowi działki nr 393/2 w T., przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania budynku gospodarczego, zlokalizowanego na działce nr 393/2 położonej w T., gm. Ś. Z powyższą decyzją nie zgodził się P. K., zastępowany przez pełnomocnika adwokata P. D. i skargą z dnia 20 maja 2011r. (data nadania w urzędzie pocztowym) zaskarżył ją do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. Poza zarzutami odnoszącymi się do zaskarżonej decyzji skarżący wniósł o wstrzymanie jej wykonania do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy wobec niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody. Uzasadniając wniosek wskazał, że nakazanie przywrócenia sposobu użytkowania budynku gospodarczego niewątpliwie stanowi czynność, która pociągnie za sobą następstwo w postaci znacznych dolegliwości finansowych. Przywrócenie stanu poprzedniego z reguły łączy się z niebezpieczeństwem powstania szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Wykonanie decyzji spowoduje znaczną szkodę ze względu na nieuniknione zniszczenie części materiałów budowlanych oraz spowoduje dotkliwe koszty związane z przywróceniem poprzedniego sposobu użytkowania obiektu. Wykonanie decyzji wymaga nakładów organizacyjnych i finansowych przekraczających możliwości finansowe skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej jako P.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przyjmuje się, że niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W szczególności będzie to miało miejsce w takim wypadku, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem (por. J. P. Tarno – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz, Warszawa 2006, s. 190). Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego ma charakter wyjątkowy, a jego warunkiem jest uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę istnienia przesłanek wymienionych w cytowanym art. 61 P.p.s.a. Należy przy tym zaznaczyć, iż na tym etapie postępowania Sąd nie dokonuje oceny zaskarżonej decyzji. Zostanie bowiem ona poddana odrębnemu badaniu pod kątem zgodności z obowiązującym porządkiem prawnym. W ocenie tut. Sądu, wniosek P. K. zasługuje na uwzględnienie. Skarżący na mocy zaskarżonej decyzji zobowiązany został do przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania budynku gospodarczego, zlokalizowanego na działce nr 393/2 położonej w T., gm. Ś. Zdaniem Sądu wykonanie tejże decyzji spowodowałoby możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków. Już samo przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania budynku gospodarczego, przed rozpoznaniem sprawy przez sąd administracyjny łączy się z niebezpieczeństwem powstania szkody. Szkoda ta w okolicznościach przedmiotowej sprawy dotyka skarżącego. P. K. wykonując zaskarżoną decyzję poniósłby wydatki, co w przypadku uznania zasadności skargi doprowadziłoby do uszczuplenia jego majątku. Nastąpiłaby bowiem utrata przedmiotu, którego nie można przywrócić. Ponadto przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania obiektu dorowadziłoby do powstania trudnych do odwrócenia skutków. Tut. Sąd podziela pogląd zaprezentowany w postanowieniu WSA w Białymstoku z dnia 3.08.2008r., sygn. akt II SA/Bk 352/2006 (patrz: LexPolonica nr 1241556), stwierdzającym, iż trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Dlatego też, mając na uwadze powyższą argumentację, wniosek P. K. uznano za uzasadniony i na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a. wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji.