II SA/Rz 553/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Zbigniew Czarnik Sędziowie NSA Maria Piórkowska WSA Robert Sawuła /spr./ Protokolant st. sekr. sąd. Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 25 października 2012 r. sprawy ze skargi Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę -skargę oddala- Przedmiotem skargi Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad działającego przez Zastępcę Dyrektora Oddziału [...] (dalej: GDDKiA) jest decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej: WINB) z [...] kwietnia 2012 r. nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej: PINB) z [...] lutego 2012 r. nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na wznowienie robót budowlanych. Decyzja ta zapadła w następującym stanie sprawy: Na podstawie pisemnej interwencji Kierownika Rejonu [...] Oddziału Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad [...] z 5 lipca 2011 r. oraz wyników własnej kontroli PINB przeprowadził z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie robót budowlanych wykonywanych przy budowie stacji paliw na wszystkie rodzaje paliw i gaz płynny, pawilonu handlowo - usługowego oraz parkingu na działce nr 829 w miejscowości M. Budowa ta realizowana była na podstawie ostatecznej decyzji Starosty [...] z [...] lutego 2011 r. nr [...] o pozwoleniu na budowę. Przeprowadzona przez PINB dnia 3 sierpnia 2011 r. kontrola wykazała, że inwestorka – K. Ś. dokonała zmian względem pozwolenia w zakresie ukształtowania terenu przez podniesienie jego poziomu od 1,5 do 2 m. Na nasypie tym w południowo-wschodniej części działki przystąpiono do budowy pawilonu handlowo-usługowego, a od strony północnej zainstalowano dwa zbiorniki paliwowe podziemne. Rozpoczęto też montaż wiaty zadaszającej dystrybutory. PINB uznał, że powyższe ustalenia stanowiły istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego w rozumieniu przepisu art. 36a ust. 5 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1997 r. - Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 z późn. zm., dalej zwana: "uPb"), na które nie uzyskano zmiany pozwolenia na budowę. Dlatego postanowieniem z [...] sierpnia 2011 r. nr [...] na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 4 uPb organ I instancji wstrzymał prowadzenie robót budowlanych przy budowie stacji paliw. Następnie decyzją z [...] sierpnia 2011 r. na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 uPb nałożył na inwestora obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych. Decyzją z [...] września 2011 r. nr [...], na podstawie art. 36a ust. 2 uPb i art. 163 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm., dalej zwana: "K.p.a."), Starosta [...] uchylił własną decyzję z [...] lutego 2011 r. o pozwoleniu na budowę stacji paliw. Z nałożonego wyżej obowiązku inwestorka miała się wywiązać przedkładając w terminie projekt budowlany zamienny, który na wezwanie PINB został uzupełniony we wskazanym zakresie. Wobec tego decyzją z [....] lutego 2012 r. PINB zatwierdził projekt budowlany i udzielił K. Ś. pozwolenia na wznowienie robót budowlanych przy budowie stacji paliw na wszystkie rodzaje paliw i gaz płynny, pawilonu handlowo usługowego oraz parkingu, na działce nr 829 w miejscowości M. oraz nałożył na nią obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie. Podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowiły przepisy art. 104 § 1 i § 2 K.p.a. oraz art. 51 ust. 4 uPb. W ocenie organu I instancji przedłożony projekt budowlany zamienny był kompletny, zamierzenie inwestycyjne zgodne z warunkami technicznymi i ostateczną decyzją o warunkach zabudowy z [...] października 2004 r. nr [...], jak też decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia z [...] marca 2007 r. nr [...] – wydanymi przez Wójta Gminy [...]. Projekt uwzględnił zmiany dokonane podczas realizacji inwestycji. Okoliczności te dawały podstawę do zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego i udzielenia pozwolenia na budowę, a także zobowiązania inwestora do uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie, o której mowa w art. 55 ust. 2 uPb. Polecono zarazem, aby dalsze roboty wykonywane były zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym. Odnosząc się natomiast do zarzutów podnoszonych przez GDDKiA, jakoby projekt zagospodarowania działki miał nie spełniać wymogów określonych w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. Nr 120, poz. 1133, dalej zwane jako "rozporządzenie MI z 2003 r."), w szczególności w zakresie odprowadzenia wód opadowych z obszaru pomiędzy istniejącą krawędzią nasypu drogi krajowej a krawędzią nasypu projektowanego na działce nr 829, PINB stwierdził, że projekt został sporządzony na aktualnej mapie przyjętej do powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego 19 sierpnia 2011 r. oraz składa się z części opisowej i rysunkowej. Określono w nim sposób odprowadzania wód opadowych, które z myjni samochodowej oraz z terenów utwardzonych dojazdów, placów parkingowych i dystrybucji paliw, mają być odprowadzane przez osadnik błota i oddzielacz koalescencyjny do rowu melioracyjnego. Z kolei wody opadowe z terenów nieutwardzonych i dachów odprowadzane będą naturalnie, zgodnie ze spadkiem terenu do rowu melioracyjnego. Odprowadzanie wód powinno odbywać się zgodnie z warunkami określonymi przez Rejonowy Związek Spółek Wodnych w piśmie z 23 marca 2005 r., nr [...] oraz decyzją Starosty [...] z [...] grudnia 2010 r., nr [...] udzielającą pozwolenia wodnoprawnego na wprowadzanie do rowu melioracyjnego (działka nr 827) wód opadowych i roztopowych pochodzących ze skanalizowanego terenu projektowanej stacji paliw wraz z usługami towarzyszącymi. Wody opadowe ze skarpy, powstałej w wyniku podwyższenia terenu, od strony północnej odprowadzane będą na pas terenu stanowiący część działki nr 829 o szerokości około 10,0 - 15,0 m, co w ocenie organu nie będzie powodowało zagrożenia podmycia lub uszkodzenia nasypów dla działek sąsiednich. Rozwiązania te mają nie naruszać przepisu § 28 ust. 2 rozporządzenia MI z 2003 r. Z decyzją tą nie zgodził się działający przez Zastępcę Dyrektora Oddziału [...] Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad. We wniesionym odwołaniu domagał się jej uchylenia. W ocenie strony dokonane podczas realizacji inwestycji zmiany polegające na wykonaniu nasypu na działce nr 829 stanowią naruszenie art. 29 ust. 1 Prawa wodnego, zakazującego zasadniczo właścicielowi gruntu zmiany stanu wody na gruncie, a zwłaszcza kierunku odpływu wody opadowej, i kierunku odpływu ze źródeł – ze szkodą dla gruntów sąsiednich. W toku postępowania strona złożyła do akt mapę uzupełniającą w skali 1:500 przedstawiającą stan terenu na dzień 24 września 2010 r., na której działka nr 829 i część działki nr 686 została oznaczona jako Ws (woda stojąca), a rzędne terenu opisane na mapie wskazywały pierwotny kierunek spływu wody. Odwołujący się podał, że w najniższym punkcie działki nr 829 (247,8 m n.p.m.) zaznaczony był przepust śr. 100 cm, który przeprowadzał wodę opadową gromadzącą się na ww. działkach przez groblę otaczającą działkę nr 829 do rowu melioracyjnego na działce nr 827. Tymczasem inwestor wykonując nasyp miał zablokować spływ wód opadowych z obszaru pomiędzy istniejącą krawędzią nasypu drogi krajowej, a krawędzią wykonanego nasypu. W ocenie strony gromadząca się na tym obszarze woda opadowa będzie miała negatywny wpływ na stan nasypu drogowego drogi krajowej nr [...] i już w tej chwili - po wykonaniu nasypu – na terenie tym zbiera się woda. Zdolności retencyjne terenu są bowiem niewielkie. Miano więc naruszyć wynikającą z art. 5 ust. 1 pkt 9 uPb zasadę poszanowania uzasadnionych interesów osób trzecich. Decyzją z [...] kwietnia 2012 r. WINB, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. oraz art. 51 ust. 4 uPb, utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Organ odwoławczy podzielił stanowisko organu I instancji, że stwierdzone podczas kontroli zmiany w realizacji inwestycji stanowiły istotne odstępstwo od projektu budowlanego zatwierdzonego decyzją Starosty [...] z [...] lutego 2010 r. Stwierdził również, że K. Ś. wykonała nałożony na nią obowiązek wynikający z decyzji PINB z [...] sierpnia 2011 r. Przedłożony przez nią projekt budowlany ma być zgodny z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia. Projekt zagospodarowania działki ma być również zgodny z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. Projekt budowlany jest w ocenie organu kompletny, posiada wymagane opinie, uzgodnienia, pozwolenia i sprawdzenia oraz informacje dotyczące bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b uPb, a także zaświadczenia, o których mowa w art. 12 ust. 7 uPb. Został wykonany i sprawdzony przez uprawnione osoby legitymujące się aktualnymi zaświadczeniami, o których mowa w art. 12 ust. 7 uPb. Decyzja organu I instancji była zatem prawidłowa. W odniesieniu do zarzutów odwołania WINB uznał, że projekt budowlany zamienny nie narusza przepisów uPb, ani przepisów techniczno-budowlanych. Podał, że kwestię odprowadzenia wód opadowych z terenu działki regulują przepisy § 28 ust. 1 i 2 oraz § 29 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 ze zm.; dalej zwane jako "rozporządzenie MI z 2002 r."). Zgodnie z § 28 ust. 2 powyższego aktu w razie braku możliwości przyłączenia do sieci kanalizacji deszczowej lub ogólnospławnej dopuszcza się odprowadzanie wód opadowych na własny teren nieutwardzony, do dołów chłonnych lub do zbiorników retencyjnych. Przepis § 29 cyt. rozporządzenia zabrania natomiast dokonywania zmiany naturalnego spływu wód opadowych w celu kierowania ich na teren sąsiedniej nieruchomości. Z projektu budowlanego zamiennego zagospodarowania działki nr 829 ma wynikać, że ścieki technologiczne z myjni samochodowej, wody opadowe i roztopowe z utwardzonych dojazdów i placów parkingowych oraz punktów dystrybucji paliw odprowadzane będą poprzez osadnik błota i oddzielacz koalescencyjny redukujący zanieczyszczenia, do rowu melioracyjnego. Wody opadowe z terenów nieutwardzonych i dachów odprowadzane będą naturalnie zgodnie ze spadkiem terenu w kierunku południowym do rowu melioracyjnego. Organ odwoławczy wskazał ponadto, że poziom terenu działki nr 829 od strony północnej kształtowany na poziomie 250,20 m n.p.m. nachylony jest w kierunku południowym w stronę rowu melioracyjnego, poziom terenu działki od strony południowej kształtowany jest na poziomie 250,0 m n.p.m. Zatem w jego ocenie podwyższenie poziomu terenu nawiezioną ziemią nie spowoduje zmiany zagrażającej działkom sąsiednim położonym od strony północnej. Wody opadowe z usypanej skarpy od strony północnej odprowadzane będą na nieutwardzony teren działki nr 829 o szerokości od 10,0 m do 15,0 m przebiegający wzdłuż jej granicy północnej. Rozwiązanie takie, zgodnie ze wskazaniem projektanta ma spełniać wymogi przepisów art. 21 i art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 18 lipca 2010 r. -Prawo wodne oraz § 28 rozporządzenia MI z 2002 r. WINB zwrócił też uwagę, że decyzją z [...] grudnia 2010 r. Starosta [...] udzielił K. Ś. pozwolenia wodnoprawnego na wprowadzenie do rowu melioracyjnego wyodrębnionego jako działka nr 827 wód opadowych i roztopowych pochodzących ze skanalizowanego terenu projektowanej stacji paliw wraz z usługami towarzyszącymi w M. projektowanym wylotem kanalizacji deszczowej w km 0+660 rowu w obrębie działki nr 829. Z decyzją WINB nie zgodził się Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad, działający przez Zastępcę Dyrektora Oddziału [...], wnosząc skargę sądowoadministracyjną. Strona domaga się uchylenia zaskarżonej decyzji w całości. W ocenie skarżącej organ odwoławczy ustosunkował się w decyzji jedynie do kwestii gospodarki wodnej na terenie działki nr ew. 829, pomijając milczeniem kwestię zablokowania pierwotnego kierunku spływu wód opadowych z działki sąsiadującej. Dlatego ponownie zwraca uwagę na złożoną do akt kopię mapy zasadniczej w skali 1:500 przedstawiającą pierwotny kierunek spływu wody. Przepust na działce nr 829, który dotąd przeprowadzał wodę opadową gromadzącą się na ww. działkach przez groblę otaczającą działkę nr 829 do rowu melioracyjnego na działce nr 827 miał utracić w wyniku wykonanego przez inwestora nasypu swoje właściwości. Wykonany nasyp ma blokować spływ wód opadowych z obszaru pomiędzy istniejącą krawędzią nasypu drogi krajowej a krawędzią nasypu inwestorki. Zgromadzona na tym obszarze woda opadowa ma z kolei mieć negatywny wpływ na nasyp drogowy drogi krajowej nr [...]. Już obecnie na terenie tym zbiera się woda, ponieważ jego zdolności retencyjne są niewielkie. Wykonane zmiany ukształtowania terenu są w ocenie strony skarżącej niezgodne z § 29 rozporządzenia MI z 2002 r. i art. 29 ust. 1 prawa wodnego. Miało też dojść do naruszenia zasady poszanowania uzasadnionych interesów osób trzecich, o której mowa w art. 5 ust. 9 uPb. W odpowiedzi na skargę WINB wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczas wyrażone stanowisko. Na rozprawie dnia 25 października 2012 r. pełnomocnik skarżącego podtrzymał skargę. W ocenie pełnomocnika zmiana ukształtowania terenu, poza negatywnym oddziaływaniem na drogę krajową nr [...], jest również odstępstwem od pierwotnego rozwiązania projektowego. Zmiana ta nie była uzgadniana z zarządcą drogi. Pełnomocnik dodał również, że część nieruchomości, na której obecnie gromadzi się droga stanowi pas drogowy, część natomiast działkę inwestora. W przeszłości w miejscu tym znajdował się staw. Pełnomocnik organu podtrzymał wniosek o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył, co następuje: Kontrola sądowoadministracyjna prowadzona jest, pomijając wyjątki od tej reguły, wyłącznie z punktu widzenia zgodności z prawem (por. art. 1 § 2 ustawy z 25.07.2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych, Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), przy czym rozumie się, że chodzi tu zarówno o przepisy prawa materialnego, jak i procesowego. W niniejszej sprawie skarga podlega rozpatrzeniu przez właściwy wojewódzki sąd administracyjny na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (ustawa z dn. 30.08.2002 r., Dz. U. z 2012 r. poz. 270, zwana dalej: "Ppsa"). Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: 1) uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania; c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy; 2) stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach. Zgodnie z art. 134 § 1 Ppsa sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, zaś w myśl art. 135 Ppsa sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Skarga Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad nie zasługiwała na uwzględnienie. W ocenie Sądu stan faktyczny sprawy został przez orzekające w sprawie organu ustalony prawidłowo i może stanowić podstawę wyrokowania. Wynika z niego, że przedmiotem postępowania przed właściwymi organami w rozpoznawanej sprawie było zagadnienie istotnego odstąpienia przez inwestora od zatwierdzonego projektu budowlanego. Inwestorka – K. Ś. zmieniła sposób zagospodarowania terenu przez podniesienie jego poziomu o około 1,5m do 2 m, do poziomu drogi gminnej i poziomu zjazdów z drogi krajowej oraz do poziomu posadzki parteru pawilonu handlowego, nie uzyskując uprzednio decyzji o zmianie pozwolenia na budowę - decyzji Starosty [...] z [...] lutego 2011 r. Wobec tego PINB postanowieniem z [...] sierpnia 2011 r. wstrzymał prowadzenie robót budowlanych. Postanowieniem z [...] sierpnia 2011 r. nałożył z kolei na inwestorkę obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego. Decyzją z [...] września 2011 r. Starosta [...] z urzędu uchylił własną decyzję z [...] lutego 2011 r. o pozwoleniu na budowę. Dnia [...] października 2011 r. K. Ś. złożyła wymagany projekt budowlany zamienny, uzupełniony następnie 11 i 25 stycznia 2012 r. Decyzją z [...] lutego 2012 r. PINB zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na wznowienie robót budowlanych. Po rozpatrzeniu odwołania GDDKiA O/[...] WINB utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Decyzja ta została zaskarżona do sądu administracyjnego. Zgodnie z przepisem art. 29 uPb roboty budowlane można zasadniczo rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Stosownie do dyspozycji przepisu art. 36a ust. 1 uPb istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę jest dopuszczalne jedynie po uzyskaniu decyzji o zmianie pozwolenia na budowę. Tylko nieistotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę nie wymaga uzyskania decyzji o zmianie pozwolenia na budowę. Zgodnie z art. 36a ust. 5 uPb takie nieistotne odstępstwo jest dopuszczalne, o ile nie dotyczy: zakresu objętego projektem zagospodarowania działki lub terenu, charakterystycznych parametrów obiektu budowlanego: kubatury, powierzchni zabudowy, wysokości, długości, szerokości i liczby kondygnacji, zapewnienia warunków niezbędnych do korzystania z tego obiektu przez osoby niepełnosprawne, zmiany zamierzonego sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Nie może również łączyć się z obowiązkiem uzyskania opinii, uzgodnień, pozwoleń i innych dokumentów, wymaganych przepisami szczególnymi. W przypadku prowadzenia robót budowlanych wykonywanych w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę bądź w przepisach właściwy organ obowiązany jest na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 4 uPb wstrzymać je postanowieniem. Orzeczenie to traci ważność po upływie 2 miesięcy od dnia doręczenia, chyba że w tym terminie zostanie wydana decyzja, o której mowa w art. 50a pkt 2 albo w art. 51 ust. 1 uPb. Stosownie do brzmienia przepisu art. 51 ust. 1 pkt 3 uPb w przypadku istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę właściwy organ przed upływem 2 miesięcy od dnia wydania postanowienia, o którym mowa w art. 50 ust. 1, w drodze decyzji nakłada obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz - w razie potrzeby - wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. Przepisy dotyczące projektu budowlanego stosuje się odpowiednio do zakresu tych zmian. Po upływie terminu zakreślonego do wykonania ww. obowiązków lub na wniosek inwestora, właściwy organ sprawdza wykonanie obowiązku, o którym mowa w art. 51 ust. 1 pkt 3 uPb, i wydaje decyzję w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na wznowienie robót budowlanych albo - jeżeli budowa została zakończona - o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego. W decyzji tej nakłada się obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie. W przypadku niewykonania w terminie ww. obowiązków właściwy organ wydaje decyzję nakazującą zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego. Przepisów dotyczących pozwolenia na użytkowanie nie stosuje się do robót budowlanych innych niż budowa bądź przebudowa obiektu budowlanego lub jego części (art. 51 ust. 4, 5 i 6 uPb). Wydanie decyzji, o której mowa w art. 51 ust. 1 pkt 3 uPb łączy się z obowiązkiem uchylenia decyzji o pozwoleniu na budowę, z uwagi na dyspozycję przepisu art. 36a ust. 2 uPb. Dalsze roboty mogą być bowiem prowadzone dopiero po wydaniu decyzji określonej w art. 51 ust. 4 uPb. Powyższe wskazuje, że w okolicznościach sprawy organy nadzoru budowlanego w granicach posiadanych kompetencji (por. art. 83 ust. 1-2, 84 ust. 1 pkt 1, 84a ust. 1 pkt 1 uPb) przeprowadziły właściwe postępowanie i zastosowały odpowiednie przepisy prawa. Jeżeli bowiem inwestor posiadał pozwolenie na budowę, a odstąpił od warunków tego pozwolenia w sposób istotny, to organy nadzoru budowlanego obowiązane były do wdrożenia w pierwszej kolejności postępowania naprawczego w trybie art. 51 uPb. Przepis art. 36a ust. 1 uPb wprowadza zasadę, że inwestor, realizując dany obiekt, jest związany treścią decyzji zatwierdzającej konkretny projekt budowlany i nie może w sposób samodzielny zmieniać jej ustaleń. Niewątpliwie w rozpoznawanej sprawie K. Ś. samowolnie dokonała istotnego odstępstwa od zatwierdzonego projektu budowlanego. Okoliczność ta nie jest przez strony kwestionowana. Polegało ono na zmianie ukształtowania terenu przez nawiezienie ziemi i podniesienie jego poziomu od 1,5 do 2m. Dopiero na tak powstałym nasypie inwestorka przystąpiła do budowy. Opisane roboty zmieniły wysokość budowanych obiektów budowlanych względem pierwotnego poziomu terenu. Niemniej, inwestorka wykonała wszystkie nałożone na nią przez PINB obowiązki, przedkładając projekt budowlany zamienny. Z uwagi na dyspozycję przepisu art. 51 ust. 1 pkt 3 uPb dokument ten powinien spełniać wymogi określone w szczególności w przepisach art. 34 uPb. W ocenie Sądu projekt budowlany zamienny nie zawiera wad zarzucanych przez GDDKiA. Spełnia wymogi określone w ustawie – Prawo budowlane oraz aktach wykonawczych, w tym rozporządzeniu MI z 2003 r. oraz rozporządzeniu MI z 2002 r. W projekcie zawarto m.in. treść odnoszącą się do dokonanego istotnego odstępstwa w zakresie ukształtowania terenu (por. art. 6 uPb) z uwzględnieniem wykonanych dotychczas robót. Opisano rozwiązania dotyczące stosunków wodnych na terenie planowanej inwestycji. W granicach obowiązujących przepisów prawa rozplanowano zagadnienia gospodarki wodą opadową (§ 8 ust. 3 pkt 6 rozporządzenia MI z 2003 r.). Stosownie do brzmienia § 28 ust. 2 rozporządzenia MI z 2002 r. w razie braku możliwości przyłączenia do sieci kanalizacji deszczowej lub ogólnospławnej, dopuszcza się odprowadzanie wód opadowych na własny teren nieutwardzony, do dołów chłonnych lub do zbiorników retencyjnych (por. § 122 ust. 2 i § 126 § 1 rozporządzenia MI z 2002 r.). Natomiast zgodnie z § 29 rozporządzenia MI z 2002 r. zabronione są zmiany naturalnego spływu wód opadowych w celu kierowania ich na teren sąsiedniej nieruchomości. Podnosząc zarzuty naruszenia wymienionych wyżej przepisów GDDKiA zdaje się pomijać okoliczność przyznaną na rozprawie dnia 25 października 2012 r., że inwestorka skierowała spływ wód opadowych na nieutwardzoną działkę, do której służą jej prawa rzeczowe jak również, że na terenie tym w przeszłości funkcjonował staw. Tak więc ewentualna możliwość zbierania się wody na terenie przylegającym do drogi krajowej nie jest zagadnieniem spowodowanym dokonaną zmianą ukształtowania terenu i sposobu odprowadzania wód opadowych, lecz występowało uprzednio. Istotny jest też fakt, że woda opadowa z drogi krajowej odprowadzana jest w taki sam sposób, przy czym spływa ona na działkę inwestorki o nr ewid. 829, na której realizuje budowę i na której wykonała podwyższenie terenu. Nie doszło zatem do naruszenia art. 5 ust. 1 pkt 9 uPb. Sąd nie może przy okazji kontroli zaskarżonej decyzji rozstrzygać sprawy stosując art. 29 ust. 1 prawa wodnego, który nie stanowił wszak podstawy orzekania przez organy nadzoru budowlanego. Podkreślenia wymaga, że w razie spełnienia wymagań określonych w przepisach prawa organy nie mogą odmówić wydania decyzji zatwierdzającej projekt budowlany zamienny. Zgodnie z art. 6 K.p.a. działają bowiem na podstawie i w granicach prawa (por. art. 4, art. 6, art. 35 ust. 4 i art. 51 ust. 4 uPb). Stosownie do dyspozycji art. 81 ust. 1 pkt 1 lit. c) uPb organy nadzoru budowlanego zobowiązane są do nadzoru i kontroli nad przestrzeganiem przepisów prawa budowlanego, w szczególności zgodności rozwiązań architektoniczno-budowlanych z przepisami techniczno-budowlanymi oraz zasadami wiedzy technicznej. Protokolarne ustalenia dokonane w toku czynności kontrolnych stanowiły podstawę do wydania decyzji oraz podjęcia innych środków przewidzianych w przepisach prawa budowlanego (art. 81 ust. 4 uPb). Z kolei sąd administracyjny kontroluje wyłącznie zgodność aktów administracyjnych z prawem. Nie może więc, podobnie jak organy ingerować w merytoryczną treść przyjętych rozwiązań projektowych, jeżeli są one zgodne w przepisami prawa. Przed wydaniem decyzji organy obowiązane są do działania w szczególności granicach przepisów art. 33 - 35 uPb. Z podanych względów na podstawie art. 151 Ppsa Sąd skargę oddalił.