II SA/Rz 554/14

II SA/Rz 554/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 11 września 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Joanna Zdrzałka po rozpoznaniu w dniu 11 września 2014 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. Sp. z o.o. z/s w [...] na decyzję [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie opłaty za badania środków zastępczych - p o s t a n a w i a - I. odrzucić skargę, II. zwrócić C. Sp. z o.o. z/s w [...] kwotę 100 zł (słownie: sto złotych), tytułem wpisu od odrzuconej skargi. II SA/Rz 554/14 U Z A S A D N I E N I E Zarządzeniem z dnia 17 lipca 2014 r. wezwano skarżącą Spółkę do podpisania skargi przez osobę posiadająca stosowne umocowanie. Wezwanie zawierało pouczenie, że czynności powyższej należy dokonać w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzenie powyższe zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 7 sierpnia 2014 r., zatem ostatnim dniem przewidzianym na podpisanie skargi był dzień 14 sierpnia 2014 r. W wyznaczonym terminie braki skargi nie zostały uzupełnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje; Zgodnie z treścią art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej: "Ppsa"), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Stosownie zaś do art. 46 § 1 pkt 4 Ppsa, każde pismo strony powinno zawierać podpis strony, albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. W przypadku stwierdzenia braków skargi, strona skarżąca jest zobowiązana do ich uzupełnienia, bowiem skarga, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie podlega odrzuceniu w myśl art. 58 § 1 pkt 3 Ppsa. W rozpoznawanej sprawie strona skarżącą została prawidłowo wezwana do uzupełnienia braków skargi, jednakże pomimo upływu ustawowego terminu braków tych nie uzupełniła, co obliguje Sąd do odrzucenia skargi. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 Ppsa, orzeczono jak w sentencji postanowienia. O kosztach postępowania orzeczono zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 Ppsa.