II SA/Rz 556/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Robert Sawuła Sędziowie NSA Stanisław Śliwa /spr./ AWSA Joanna Zdrzałka Protokolant: sekr. sąd. Maria Kołcz po rozpoznaniu w dniu 4 października 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi A. P. na decyzję Kierownika Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] kwietnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji -postanawia- umorzyć postępowanie sądowe do postanowienia z dnia 4 października 2005 r. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2005 r., Nr [...] Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych na podstawie art. 127 § 3 w zw. Z art. 138 § 1 pkt 1 KPA po ponownym rozpatrzeniu na wniosek A. P. utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...].03.2005 r., Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji. W uzasadnieniu aktu podano, że zaskarżoną decyzję organ stwierdził nieważność decyzji z dnia [...].10.2003 r. o utrzymaniu w mocy decyzji z [...].08.2003 r. o potwierdzeniu A. P. faktu pozostawania bez pracy z przyczyn politycznych w okresie od 1.07.1984 r. do 4.06.1989 r. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy strona podała, że po 1984 r. nigdzie nie pracowała, podtrzymując swoje - prezentowane wcześniej stanowisko w tej sprawie. Organ uznał, że wniosek nie może zostać uwzględniony. Zebrany w sprawie materiał dowodowy wskazuje, że strona była zatrudniona w A. w okresie od 14.11.1968 r. do 17.07.1988 r. Wprawdzie świadectwa zawierają informacje, że ostatnią rekompensatę wypłacono za m-c czerwiec 1984 r., lecz wskazuje to na fakt zwolnienia strony w lipcu 1984 r. Dowodem, iż strona nie kwestionuje w organach rentowych swojego faktu zatrudnienia po lipcu 1984 r. jest pismo KRUS - Oddziału Regionalnego [...] z 8.01.2004 r. skierowane do Kierownika Urzędu, z którego wynika, że strona złożyła w organie rentowym świadectwo potwierdzające zatrudnienia od 14.11.1968 r. do 17.07.1988 r. oraz zaświadczenie ZUS potwierdzające pracę w okresie od 18.07.1988 r. do 12.04.1989 r. Na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 KPA organ administracji państwowej stwierdza nieważność decyzji, która wydana została bez podstawy prawnej łub z rażącym naruszeniem prawa. Z ustalonego stanu faktycznego wynika, że rażąco naruszony został art. 7 pkt 4 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. Nr 162, poz. 1118). W myśl tego przepisu okresami nieskładkowymi są okresy niewykonywania pracy w okresie przed dniem 4 czerwca 1989 r. na skutek represji politycznych, nie więcej jednak niż 5 lat. Z dokumentów, na podstawie których organ orzekający wydał decyzję z [...].10.2003 r ., wynika że strona w okresie do 17.07.1988 r. była zatrudniona. Tak więc, decyzja dotknięta jest wadą o której mowa w art. 156 § 1 pkt 2 KPA. Wyjaśnienia strony zawarte we wniosku nie zmieniają faktu, że organ w obecnie unieważnionej decyzji z [...].10.2003 r. oparł się na dokumentach, które w istocie potwierdzały zatrudnienie strony w latach 1984-1988, a zatem rażące naruszenie art. 7 pkt. 4 ustawy z dnia 17.12.1998 r. nie budzi żadnych wątpliwości. W związku z powyższym wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy nie mógł zostać uwzględniony. Powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie zaskarżył A. P. nie wskazując kierunku jej weryfikacji. W uzasadnieniu podał, że jest ona niesprawiedliwa i opiera się na "fałszerstwie ze strony A.". W latach 1984-1989 nigdzie nie pracował. Uważa, że należą mu się uprawnienia kombatanckie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z przyczyn, które legły u podstaw wydania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 6.09.2005 r. Z. D., będący szwagrem skarżącego, poinformował Sąd, że A. P. zmarł. Fakt ten potwierdził Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych pismem z dnia 19.08.2005 r. domagając się umorzenia postępowania. Do pisma organ dołączył wydruk z bazy PESEL potwierdzający fakt, że A. P. zmarł [...].2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji o potwierdzeniu A. P. faktu pozostawania bez pracy z przyczyn politycznych w okresie od 1.07.1984 r. do 4.06.1989 r. dotyczy prawa ściśle związanego z osobą wnioskodawcy. W takiej sytuacji wobec niewątpliwego faktu śmierci skarżącego A. P. należało - po myśli przepisu art. 161 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) - umorzyć postępowanie sądowe w sprawie.