II SA/Rz 556/13

z dnia 30 października 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 30 października 2013 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku pełnomocnika W.B. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych pisma W. B. z 8 kwietnia 2013 r. - p o s t a n a w i a - odrzucić wniosek. Zarządzeniem z 9 lipca 2013 r. wezwano W. B. do uzupełnienia braków formalnych pisma jej autorstwa z 8 kwietnia 2013 r. w terminie 7 dni od daty doręczenia, pod rygorem pozostawienia go bez rozpoznania. Zarządzeniem z 30 października 2013 r. z powodu niewywiązania się przez ww. z nałożonych na nią obowiązków pozostawiono przedmiotowe pismo bez rozpoznania. Postanowieniem z 22 sierpnia 2013 r. przyznano W. B. prawo pomocy obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Okręgowa Rada Adwokacka do roli tej wyznaczyła adwokata P. Ś. W piśmie z 14 października 2013 r. (data wniesienia do Sądu – 15 październik) pełnomocnik wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych pisma W. B. z 8 kwietnia 2013 r. Wyjaśnił, że zawiadomienie Okręgowej Rady Okręgowej [...] o wyznaczeniu go pełnomocnikiem z urzędu otrzymał 17 września 2013 r. Z uwagi na niemożność skontaktowania się z W. B. 25 września 2013 r. skierował do niej pismo informujące o konieczności spotkania. 9 października 2013 r. pełnomocnik otrzymał od ww. pismo, którego treść uniemożliwiała ustalenie charakteru pisma z 8 kwietnia 2013 r. Zaś 10 października W. B. telefonicznie skontaktowała, co pozwoliło pełnomocnikowi na poczynienie ustaleń niezbędnych do ustosunkowania się do wezwania Sądu z 9 lipca 2013 r. Dlatego w ocenie wnioskodawcy termin do wystąpienia z wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania czynności winien liczyć się od 10 października 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: wniosek podlega odrzuceniu. Stosownie do art. 86 § 1 i art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej: "Ppsa"), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednak jak stanowi art. 86 § 2 Ppsa przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli jego uchybienie nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego. Zgodnie z art. 88 Ppsa spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu podlega odrzuceniu. Z przedstawionych okoliczności faktycznych i prawnych wynika, że wniosek o przywrócenie terminu został wniesiony z uchybieniem ustawowego terminu. Pełnomocnik dowiedział się bowiem o swej roli procesowej 17 września 2013 r. Fakt, że nie mógł przez pewien czas nawiązać kontaktu z W. B. nie może mieć wpływu na ocenę, że przyczyna uchybienia ustała dopiero 10 października 2013 r. Zasadniczo bowiem skutki działań i zaniechań strony i jej pełnomocnika obciążają wzajemnie te podmioty. Należy zwrócić uwagę, że zarządzenie wzywające stronę do uzupełnienia braków formalnych pisma doręczono W. B. 13 lipca 2013 r. Natomiast w wnioskiem o przyznanie prawa pomocy wystąpiła dopiero 19 sierpnia 2013 r., a więc już po upływie terminu do wykonania zarządzenia. Pełnomocnik nie wykazał przy tym, aby po stronie W. B. zachodziły jakiekolwiek niezawinione przez nią przyczyny, które spowodowały uchybienie terminu do dokonania czynności procesowej, które trwałyby do 10 października 2013 r., zwłaszcza że w okresie od doręczenia jej zarządzenia z 9 lipca 2013 r. prowadziła z Sądem korespondencję. Z tego powodu wniosek pełnomocnika oceniono jako spóźniony i z tego powodu podlegający odrzuceniu na podstawie art. 88 w zw. z art. 87 § 1 Ppsa. Niemniej należy wyjaśnić, że z uwagi na prezentowane przez pełnomocnika stanowisko, że pismo W. B. z 8 kwietnia 2013 r. nie stanowiło skargi w rozumieniu Ppsa, wniosek o przywrócenie terminu, chociażby został wniesiony z terminie, także podlegałby odrzuceniu, tyle że na podstawie art. 88 w zw. z art. 86 § 2 Ppsa. W zarządzeniu z 9 lipca 2013 r. zawarto bowiem rygor, że brak odpowiedzi spowoduje pozostawienie pisma bez rozpoznania. Zatem przywrócenie terminu byłoby niedopuszczalne, ponieważ jego uchybienie nie spowodowało dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego. Uwzględnienie stanowiska pełnomocnika, że pismo z 8 kwietnia 2013 r. nie stanowiło skargi, nie uruchomiłoby kontroli sądowoadministracyjnej.