II SA/Rz 557/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Solarski po rozpoznaniu w dniu 20 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wnioskiem zawartym w skardze z dnia 18 maja 2010 r., uzupełnionym następnie pismem procesowym z dnia 19 lipca 2010 r., skarżąca M. C. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, ustalającej E. i Z. K. warunki zabudowy na zamierzenie inwestycyjne pod nazwą "zmiana użytkowania części budynku mieszkalnego na pomieszczenie handlowo-usługowe", na działce nr 1621 położonej w B. We wniosku skarżąca ograniczyła się do sformułowania żądania wstrzymania wykonania decyzji oraz przytoczenia fragmentu przepisu zawartego w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), stwierdzając, że "realizacja decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Podkreślenia wymaga, że zaskarżona decyzja ustala na rzecz inwestorów warunki zabudowy na zamierzenie polegające na zmianie sposobu użytkowania części budynku (z mieszkalnego na przeznaczony pod działalność gospodarczą). Zgodnie z art. 63 ust. 2 zd. pierwsze ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz. 717 ze zm.) decyzja o warunkach zabudowy nie rodzi praw do terenu oraz nie narusza prawa własności i uprawnień osób trzecich. Decyzja tego rodzaju stanowi wyłączenie wstępny etap procesu inwestycyjnego, którego celem jest ustalenie, czy zamierzenie inwestycyjne nie koliduje z wymogami ładu przestrzennego. Decyzja ta nie jest podstawą do realizacji zmiany użytkowania budynku lecz stanowi podstawę do uruchomienia odrębnego postępowania uregulowanego przepisami Prawa budowlanego. Z tych względów decyzja ustalająca warunki zabudowy nie nadaje się do wykonywania. A skoro tak - to wniosek o wstrzymanie jej wykonania nie może zostać uwzględniony. Warto także zauważyć, że wniosek nie zawiera jakiegokolwiek uzasadnienia, w którym skarżąca wykazałaby ryzyko wystąpienia okoliczności określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. (niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków). Obowiązek wykazania tych okoliczności spoczywa na osobie żądającej wstrzymania wykonania decyzji, zaś sąd nie może w tym zakresie prowadzić postępowania wyjaśniającego. Z wyłożonych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, działając na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.