II SA/Rz 558/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Mazur-Selwa po rozpoznaniu w dniu 12 września 2018 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku W. P. o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2018 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy w sprawie ze skarg J. S. i W.S. oraz W. P. na wyżej opisaną decyzję postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Przedmiotem wniosku o wstrzymanie wykonania jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego wydana w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. Wniosek uzasadniono obawą powstania katastrofy budowlanej znacznych rozmiarów, z powodu lokalizacji inwestycji na terenie osuwiskowym oraz rażącym łamaniem ładu architektonicznego przez ustalenie warunków zabudowy dla budynku o rozmiarach znacząco przekraczających dopuszczalne normy gabarytowe, w czym wnioskodawca upatruje powstanie niemożliwych do odwrócenia skutków. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2018r. poz. 1302 ze zm.; dalej: "P.p.s.a.") wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie ponieważ zaskarżona decyzja nie wywołuje skutków materialnoprawnych, przed którymi chroniłaby instytucja wstrzymania wykonania decyzji. Z istoty decyzji o warunkach zabudowy wynika, że ich wydanie nie wiąże się dla stron z obowiązkiem działania, zaniechania, czy też nakazem znoszenia zachowania innych podmiotów. Organy zaś nie mają możliwości użycia środka przymusu do doprowadzenia do stanu zgodnego z treścią zaskarżonej decyzji. Decyzja o warunkach zabudowy wyznacza sposób zagospodarowania terenu nieobjętego ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, określając podstawowe parametry dotyczące zmiany zagospodarowania terenu, które podlegają dalszym szczegółowym ustaleniom poprzedzającym wydanie pozwolenia na budowę. Decyzja ta nie upoważnia zatem do rozpoczęcia prac budowlanych i - choć może stanowić podstawę do wydania pozwolenia na budowę - to sama w sobie nie może powodować niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. ( patrz postanowienie NSA z dnia 29 sierpnia 2018 r., sygn. akt II OZ 823/18). W świetle powyższego zgłoszone na obecnym etapie obawy wnioskodawcy są nieuzasadnione. Mając to wszystko na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a.