II SA/Rz 561/09

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Piotr Godlewski po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adw. P. R. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2009 r. Nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia przyznać pełnomocnikowi skarżącej adw. P. R. tytułem kosztów udzielonej i nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 442,80 zł. (czterysta czterdzieści dwa złote 80/100), na którą składają się należna tytułem wynagrodzenia opłata w wysokości 360 zł. i naliczone od niej 23 % podatku od towarów i usług, tj. 82,80 zł. Postanowieniem z dnia 14 grudnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie przyznał skarżącej M. K. prawo pomocy obejmujące ustanowienie adwokata, którego w osobie P. R. w dniu 19 stycznia 2010 r. wyznaczył Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej w R. Wydanym 23 marca 2010 r. wyrokiem WSA w Rzeszowie oddalił skargę M. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2009 r. Nr [...], po czym Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wniesioną przez pełnomocnika skarżącej od tego wyroku skargę kasacyjną (wyrok z dnia 13 października 2011 r. sygn. akt II OSK 1391/10). Wnioskiem z dnia 27 grudnia 2011 r. adw. P. R. jako pełnomocnik z urzędu M. K. wniósł o przyznanie mu nieopłaconych w całości ani w części kosztów udzielonej jej pomocy prawnej. Stosownie do art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach |o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zgodnie z regulacją zawartą w § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163 poz. 1348 ze zm.), koszty tej pomocy obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji w sprawie stanowiącej przedmiot zaskarżenia wynosi 240 zł. W drugiej instancji zaś za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej jest to 50 % tej stawki, nie mniej jednak niż 120 zł. (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit. c i pkt 2 lit. b w/w rozporządzenia). Uwzględniając charakter sprawy oraz nakład pracy pełnomocnika i jego substytuta (aplikanta adwokackiego) obejmujący zapoznanie się z aktami sprawy, udział w rozprawie przez WSA oraz sporządzenie skargi kasacyjnej, przyznano tytułem opłaty za nieopłaconą pomoc prawną kwotę 360 zł. (odpowiednio 240 zł. za postępowanie przed sądem pierwszej instancji i 120 zł. za postępowanie kasacyjne). W oparciu o wskazane powyżej kryteria uznano, że kwota ta jest adekwatna do wykonanych przez pełnomocnika czynności. Na podstawie § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia opłata ta ulega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach, tj. 23 %, co od kwoty 360 zł. daje 82,80 zł. Pełnomocnik skarżącej nie wykazał żadnych poniesionych przez siebie a związanych z udzieloną pomocą prawną wydatków. W związku z powyższym na podstawie powołanych przepisów w związku z art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.