II SA/Rz 562/10

Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Referendarz sądowy Paweł Zaborniak po rozpoznaniu 13.07.2010 r., na posiedzeniu niejawnym wniosku E. W., o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od całości kosztów sądowych, w sprawie ze skargi E. W., na decyzję Wojewody [...], z [...].04.2010 r. nr [...], wydaną w przedmiocie odmowy zwrotu wywłaszczonej nieruchomości, - postanawia – odmówić przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Sygn. II SA/Rz 562/10 Uzasadnienie Strona skarżąca E. W. po wniesieniu skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (dalej WSA) złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Żądanie strony polega na zwolnieniu od pełnych kosztów sądowych, jakie mogą wystąpić w Jej sprawie. Skarga E. W. dotyczy decyzji Wojewody [...] wydanej w sprawie odmowy zwrotu wywłaszczonej nieruchomości. Ze względu na przedmiot skargi, skarżąca zobowiązana jest do uiszczenia 200 zł, wpisu sądowego. Wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy został uzasadniony następującymi względami: skarżąca E. W. żyje samotnie; nie ma nikogo na swym utrzymaniu. Wnioskodawczyni posiada dom o pow. 97,35 m² oraz nieruchomość o pow. 26,64a. Nie posiada oszczędności. Na dochód strony składa się renta po zmarłym mężu w kwocie 2’262 zł. W uzasadnieniu wniosku, strona oświadczyła, że rentę po mężu przeznacza na bieżące utrzymanie. Stwierdzono, co następuje: Wniosek strony, nie zasługuje na uwzględnienie. Biorąc pod uwagę treść żądania wyrażonego we wniosku PPF, E. W. ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Ze względu na tak określone granice wniosku, strona zobowiązana jest udowodnić, że poniesienie ciężarów kosztów sądowych (tj. opłat sądowych i wydatków sądowych), spowoduje uszczerbek na poziomie koniecznego utrzymania. Te przesłanki prawa pomocy zamieszczono w treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 152, poz. 1270 z późn. zm., zwana dalej p.p.s.a.). Przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym stanowi postać pomocy finansowej udzielanej przez państwo podmiotom uczestniczącym w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Ponieważ rezultatem przyznania prawa pomocy jest powiększanie wydatków budżetu państwa, sytuacja majątkowa i rodzinna wnioskujących o prawo pomocy powinna być ustalona ze szczególną wnikliwością. Warto też podkreślić, że to na wnioskodawcy ciąży ciężar udowodnienia, takiej sytuacji majątkowej, która uniemożliwia choćby częściowe uczestniczenie w kosztach finansowych postępowania sądowego. Zdaniem rozpoznającego wniosek, strona jest wystarczająco zdolna do pokrycia wszelkich wiążących się ze sprawą kontroli zaskarżonej decyzji Wojewody [...] opłat i wydatków sądowych. Poniesienie tych ciężarów nie spowoduje uszczerbku na poziomie utrzymania niezbędnego skarżącej. Strona zajmuje przestronne jak na potrzeby samotnie żyjącej osoby lokum mieszkalne. Powierzchnia domu, w którym zamieszkuje wnioskodawczyni liczy 97,35 m² powierzchni całkowitej. Ustalona w postępowaniu wyjaśniającym wysokość dochodów jest w zupełności wystarczająca dla utrzymania niezbędnych standardów życia gospodarstwa domowego oraz uiszczenia kosztów sądowych w pełnej wysokości. Dochody wnioskodawczyni znacznie przekraczają kwotę minimalnego wynagrodzenia. Strona nie udowodniła, że ponoszone w skali miesiąca wydatki o znaczeniu koniecznym przekraczają wysokość Jej dochodów netto. Sytuację majątkową skarżącej trudno byłoby uznać za wyjątkową, czyli zasługującą na pomoc ze strony państwa. Należy też podkreślić, iż koszty sądowe niniejszej sprawy nie należą do szczególnie wysokich, skoro wysokość wpisu sądowego z tytułu złożenia skargi wynosi 200 zł. Wpis sądowy w postępowaniu sądowoadministracyjnym należy do stosunkowo najwyższych ciężarów fiskalnych wszczętego procesu. Reasumując, nie sposób w sytuacji majątkowej i rodzinnej wnoszącej o prawo pomocy dostrzec potrzeby zastosowania instytucji prawa pomocy, choćby w zakresie częściowym. Wobec powyższych okoliczności orzeczono jak w sentencji postanowienia w oparciu o art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a.