II SA/Rz 563/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Magdalena Józefczyk Sędziowie WSA Zbigniew Czarnik NSA Małgorzata Wolska /spr./ Protokolant st. sekr. sąd. Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 8 listopada 2012 r. sprawy ze skargi A. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej uchyla zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie Wójta Gminy [...] z dnia [...] marca 2012 r. nr [...]. II SA/Rz 563/12 U Z A S A D N I E N I E Postanowieniem z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] Wójt Gminy [...], działając na podstawie art. 113 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. nr 98, poz. 1071 ze zm. zwana dalej w skrócie k.p.a.), po rozpatrzeniu wniosku E. K., sprostował oczywistą omyłkę zawartą we własnej decyzji z dnia [...] lutego 2012 r., nr [...] ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji p.n. "utwardzenie części placu jako poszerzenie (kontynuacja części utwardzonego placu) z przeznaczeniem pod składowanie węgla wraz z wykonaniem osłon przeciwpyłowych oraz instalacja wagi elektronicznej w związku z prowadzoną działalnością usługowo – handlową na działce nr ewid. 1838/1 w P." w ten sposób, że zamiast nieprawidłowego: - w wierszu nr 1 numeru sprawy "[...]" wpisano "[...]" - - w wierszu nr 15, 22, 98, 105, 108 decyzji zamiast sformułowania "na działce nr ew. 1838/1" wpisano "na działce nr ew. 1838/4"; - w wierszu 18, 19, 62, 139 Analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu (załącznik decyzji o warunkach zabudowy) zamiast sformułowania "na działce nr ew. 1838/1" wpisano "na działce nr ew. 1838/4". W uzasadnieniu organ stwierdził, że w sentencji i uzasadnieniu popełniono oczywistą omyłkę wpisując niewłaściwy numer decyzji oraz numer działki ewidencyjnej, na której realizowane będzie zamierzenie inwestycyjne. Organ podał, że ze złożonego przez E. i M. K. wniosku o wydanie decyzji o warunkach zabudowy oraz załączonych dokumentów, w szczególności wypisu z rejestru gruntów, wyrysu z mapy ewidencyjnej i mapy zasadniczej, wydanych przez Starostwo Powiatowe [...] wynika, że zamierzenie inwestycyjne objęte wnioskiem realizowane będzie na działce o nr ewid. 1838/4, a nie na działce nr 1838/1. Organ podał, że w trakcie prowadzonego postępowania działka nr ewid. 1838/1 uległa podziałowi na działkę nr 1838/3 i 1838/4. W zażaleniu A. P. zarzuciła naruszenie art. 7 w zw. z art. 77 k.p.a., art. 8 k.p.a., art. 107 § 3 k.p.a. i wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Jednocześnie wniosła, na zasadzie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją, wydaną w sprawie podziału działki nr ewid. 1838/1. Podała, że decyzja o podziale została wydana z naruszeniem art. 94 i art. 97 ustawy o gospodarce nieruchomościami. A. P. wskazała, że organ wydając decyzję z dnia [...] lutego 2012 r. znał numery ewidencyjne działek, powstałych na podstawie decyzji Wójta o podziale. W jej ocenie wskazanie błędnych numerów działek było celowym działaniem organu, mającym na celu obejście prawa. Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] utrzymało w mocy wymienione na wstępie postanowienie organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu organ stwierdził, że "błąd pisarski" oznacza widoczne, wbrew zamierzeniu organu, niewłaściwe użycie wyrazu, widocznie mylną pisownię albo widoczne niezamierzone opuszczenie jednego lub więcej wyrazów. Kolegium podało, że analiza wniosku strony oraz zebranego materiału dowodowego wskazuje, że sprostowany zaskarżonym postanowieniem błąd jest istotnie błędem pisarskim. Działka o nr 1838/1 została podzielona na działki nr 1838/4 i 1383/3 (winno być 1838/3 – uwaga Sądu). Analiza graficzna oraz całość postępowania, zgodnie z wnioskiem, odnosiła się do działki nr 1383/4 (winno być 1838/4) i dodatkowo obejmowała działkę 1383/3 (winno być 1838/3), co stanowiło dawną działkę nr 1383/1 (powinno być 1838/1). Kolegium wskazało, że taki błąd organu, jakkolwiek świadczący o pewnej "niechlujności" nie ma wpływu na wynik sprawy i tym samym nie może stanowić podstawy do uchylenia decyzji, bowiem wszelkie czynności podjęte były w "terenie właściwym", tylko mylnie oznaczonym, zgodnie ze starym oznaczeniem. Jednocześnie Kolegium zaznaczyło, że wniosek o wznowienie postępowania został przekazany organowi I instancji według właściwości. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie A. P. wniosła o uchylenie ww. postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Zarzuciła błąd w ustaleniach faktycznych, służących za podstawę rozstrzygnięcia, naruszenie przepisów prawa procesowego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy tj. art. 10 § 1 k.p.a., art. 15 k.p.a., art. 107 § 1 k.p.a. Zdaniem skarżącej, gdyby organ odwoławczy prawidłowo zastosował art. 10 § 1 k.p.a., nie doszłoby do wydania postanowienia, które błędnie określiło przedmiot rozstrzygnięcia. W dalszej części A. P. wskazała na istotę zasady czynnego udziału stron w postępowaniu oraz zasady dwuinstancyjności postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z przyczyn wywiedzionych w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kierując się kryterium legalności dokonują kontroli zgodności zaskarżonego aktu (tu postanowienie) z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości i wykładni norm prawa materialnego. Wspomniane kryterium legalności umożliwia sądowi administracyjnemu wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonego aktu organu administracji publicznej, jeżeli m.in. stwierdzi on naruszenie prawa materialnego o wpływie na wynik sprawy, naruszenie dające podstawę do wznowienia postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. z 2012 r., poz. 270). Natomiast w myśl art. 134 § 1 powyższej ustawy sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną; z możliwości normatywnej przewidzianej w tym przepisie skorzystał Sąd przy rozpoznaniu sprawy niniejszej. Zaskarżonym postanowieniem zostało utrzymane w mocy postanowienie z dnia [...] marca 2012 r. ([...]) Wójta Gminy [...] w sprawie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej w decyzji wymienionego ostatnio organu z dnia [...] lutego 2012 r. ([...]) ustalającej warunki zabudowy dla inwestycji: utwardzenie części placu jako poszerzenie (kontynuacja części utwardzonego placu) z przeznaczeniem pod składowanie węgla wraz z wykonaniem osłon przeciwpyłowych oraz instalacja wagi elektronicznej w związku z prowadzoną działalnością usługowo – handlową na działce nr 1838/1 w P. Możliwość prostowania przez organ administracji publicznej z urzędu lub na żądanie strony, w drodze postanowienia, błędów pisarskich i rachunkowych oraz innych oczywistych omyłek w wydanych przez ten organ decyzjach, przewiduje art. 113 § 1 k.p.a. Możliwość sprostowania błędów pisarskich i rachunkowych oraz innych oczywistych omyłek nie jest ograniczona terminem (zob. wyrok NSA z dnia 29.06.1999, Lex 47274). Sprostowanie wspomnianej wyżej decyzji z dnia [...] lutego 2012 r. Wójta Gminy [...] – w zakresie numeru decyzji i numeru ewidencyjnego działki przeznaczonej pod planowaną inwestycję dokonane zostało przy zastosowaniu cyt. wyżej art. 113 § 1 k.p.a. Konieczność jednakże uchylenia zaskarżonego postanowienia, jak również postanowienia organu I instancji z dnia [...] marca 2012 r. wynika stąd, że wyrokiem tut. Sądu z dnia 8 listopada 2012 r., sygn. akt II SA/Rz 554/12 została usunięta z obrotu prawnego zaskarżona przez A. P. decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2012 r. ([...]), utrzymująca w mocy powołaną wyżej decyzję z dnia [...] lutego 2012 r. Wójta Gminy [...]. Tym samym zbędną jest ocena zarzutów zawartych w skardze wniesionej na postanowienie z dnia [...] marca 2012 r. W takiej sytuacji, gdy w obrocie prawnym nie funkcjonuje decyzja sprostowana zaskarżonym postanowieniem, nie może i to postanowienie w nim istnieć (funkcjonować). Marginalnie jedynie wypada zauważyć, że w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia – wiersz 4, 5, 6 od dołu (str. 1) oraz wiersz 2 i 3 od góry (str. 2) – posłużono się błędnymi numerami ewidencyjnymi działek, tj. działek powstałych z podziału i działki podlegającej podziałowi. Z tych względów i na podstawie art. 135, art. 145 § 1 pkt 1 litera c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 113 § 1 k.p.a. orzeczono jak w sentencji.