II SA/Rz 563/15

PostanowienieWSA w Rzeszowie2015-06-22

Skład orzekający: Małgorzata Wolska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy możliwe jest przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję administracyjną, gdy skarga została złożona bezpośrednio do sądu zamiast za pośrednictwem organu, mimo że strona dochowała terminu i brak jest jej winy w uchybieniu?
Ratio decidendi
Sąd przywrócił termin do wniesienia skargi, uznając, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony, gdyż skarga została nadana w terminie i zaadresowana zgodnie z pouczeniem, a opóźnienie wynikło z błędu doręczyciela, który dostarczył przesyłkę bezpośrednio do sądu zamiast do organu. Wniosek o przywrócenie terminu spełniał wymogi art. 86 i 87 P.p.s.a., w tym uprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu terminu.
Stan faktyczny
E. S. został zobowiązany do zwrotu zasiłku dla bezrobotnych decyzją Starosty, którą Wojewoda utrzymał w mocy. Decyzja została doręczona 4 marca 2015 r. z pouczeniem o 30-dniowym terminie na wniesienie skargi do WSA za pośrednictwem Wojewody. Skarga została nadana 2 kwietnia 2015 r. bezpośrednio do WSA, gdzie dotarła 6 kwietnia, a następnie przekazana Wojewodzie. Skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu, wskazując, że przesyłka była prawidłowo zaadresowana zgodnie z pouczeniem, a uchybienie terminu nastąpiło z winy doręczyciela.
Rozstrzygnięcie
Przywrócił termin do wniesienia skargi na decyzję Wojewody.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SNSA Małgorzata Wolska po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. S. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2015 r., Nr [...] w przedmiocie zwrotu zasiłku dla bezrobotnych - postanawia - przywrócić termin do wniesienia skargi. Decyzją z dnia [...] marca 2015 r. Nr [...] Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] orzekającą o zobowiązaniu E. S. do zwrotu zasiłku dla bezrobotnych. Decyzja ta została doręczona E. S. w dniu 4 marca 2015 r. Zawierała pouczenie o możliwości jej zaskarżenia, poprzez wniesienie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, za pośrednictwem Wojewody, w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia. Termin do wniesienia skargi mijał z dniem 3 kwietnia 2014 r. W dniu 2 kwietnia 2015 r. E. S. złożył bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na opisaną na wstępie decyzję Wojewody (widniejąca na kopercie data nadania pisma – k. 18 akt sądowych). Powyższa skarga wpłynęła do Sądu w dniu 6 kwietnia 2015 r. a następnie w dniu 7 kwietnia 2015 r. została przekazana do Wojewody (widniejąca na zalegającej w aktach administracyjnych kopercie pieczęć datownika). W tym samym dniu (pismo z dnia 7 kwietnia 2015 r.) skarżący został poinformowany, że jego skarga, jako wniesiona z naruszeniem art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm. – zwanej dalej jako "P.p.s.a."), została przesłana do organu. Pismo to skarżący odebrał 9 kwietnia 2015 r. W dalszej kolejności w dniu 13 kwietnia 2015 r. (data nadania pisma w placówce operatora wyznaczonego) E. S. złożył, za pośrednictwem Wojewody, wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wyjaśnił, że przesyłkę zawierającą skargę zaadresował zgodnie z pouczeniem zawartym w decyzji a mianowicie: "Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie ul. Kraszewskiego 4a, 35-016 Rzeszów za pośrednictwem Wojewody [...]". Pozostawał w przekonaniu, że prawidłowo wskazał odbiorcę przesyłki i nie wie dlaczego listonosz doręczył ją bezpośrednio do WSA w Rzeszowie. Podał, że jest to omyłka listonosza, gdyż wyraźnie wskazał, że przesyłkę należy doręczyć "za pośrednictwem Wojewody". Nadto pracownik urzędu pocztowego w [...] zapewnił go, że tak zaadresowana przesyłka "trafi do Wojewody". Skarżący wyjaśnił, że pierwszy raz składał skargę i adresując przesyłkę kierował się pouczeniem zawartym w decyzji Wojewody. Pozostawał w przekonaniu, że dochował 30-dniowego terminu do złożenia skargi do Sądu. Końcowo podał, że gdyby ewentualnie z winy Poczty Polskiej doszło do uchybienia terminowi do złożenia skargi wnosi o uznanie, że dochował terminu lub o przywrócenie terminu do złożenia skargi. Jednocześnie wyjaśnił, że pozostaje w przekonaniu, że brak jest po jego stronie winy w ewentualnym uchybieniu terminowi do wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 85 P.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Uchybienie terminu, bez względu na wielkość opóźnienia, Sąd zobowiązany jest wziąć pod uwagę z urzędu. Możliwość przywrócenia terminu przewiduje art. 86 § 1 i 2 P.p.s.a., a warunki określa art. 87 P.p.s.a. Przepis ten stanowi, że stosowny wniosek wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, w piśmie zawierającym wniosek należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Nadto zgodnie z § 3 tego przepisu wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postepowania są przedmiotem skargi. Z powyższego wynika, że przywrócenia terminu może domagać się strona, która nie dokonała czynności w terminie, ale jest w stanie uprawdopodobnić, że stało się tak bez jej winy z uwagi na wystąpienie okoliczności od niej niezależnych, którym pomimo dołożenia należytej staranności nie była w stanie przeciwdziałać (por. postanowienie NSA z 25 maja 2004 r., sygn. akt FZ 63/04, niepubl.). Sąd stwierdza, że wniosek E. S. o przywrócenie terminu zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie zauważyć trzeba, że wnioskodawca dochował terminu określonego w art. 87 § 1 P.p.s.a. i spełnił pozostałe warunki określone tym przepisem, w tym uprawdopodobnił brak winy w uchybieniu terminu. Wyjaśnić należy, że przy ocenie zasadności wniosku o przywrócenie terminu przyjmuje się - jako kryterium przy ocenie istnienia winy lub jej braku w uchybieniu terminu procesowego - obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia z 14 stycznia 1972 r., II CRN 448/71, OSPiKA 1972, z. 7-8, poz. 144). Przy ocenie winy strony lub jej braku w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej należy brać pod uwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub nie podjęciu przez stronę działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 października 1998 r., II CKN 8/98, LEX nr 50679). Dokonując oceny wniosku złożonego w niniejszej sprawie, tut. Sąd uznał, że okoliczności wskazane przez skarżącego uprawdopodobniają, że po jego stronie brak jest winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Jak wynika z akt sprawy skarga nadana została w dniu 2 kwietnia 2015 r. (k. 18 akt sądowych), do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie za pośrednictwem Wojewody. Na kopercie zaadresowanej przez skarżącego widniały dwa adresy – jeden WSA w Rzeszowie i drugi Wojewody. Skarga została dostarczona przez doręczyciela do WSA w Rzeszowie, który następnie przesłał ją do organu, z uwagi na brzmienie art. 54 § 1 P.p.s.a. Wskazać należy, że z adresu znajdującego się na wyżej wymienionej kopercie wynika, że celem E. S. było przesłanie skargi do Wojewody a nie bezpośrednio do WSA w Rzeszowie. Stan faktyczny rozpoznawanej sprawy wskazuje, że celem skarżącego było nadanie skargi bezpośrednio do Wojewody w terminie wskazanym przez przepisy ustawy, co jednoznacznie wynika z umieszczenia adresu Wojewody oraz zwrotu "za pośrednictwem" na przedmiotowej kopercie. Analiza koperty umożliwia identyfikację adresu doręczenia. Skarżący wskazał, by przesyłkę doręczyć "za pośrednictwem Wojewody" i wskazał adres tego organu administracji. Z winy doręczyciela przesyłka pocztowa nie została dostarczona na ten adres. W związku z tym uznać należy, że uchybienie terminowi spowodowane było przez błędne przekazanie skargi do WSA w Rzeszowie i nie miało miejsca z winy skarżącego. Zasadnym jest zatem przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Z tych przyczyn Sąd, działając na podstawie art. 86 § 1 i art. 87 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia i przywrócił termin do wniesienia skargi.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło