II SA/Rz 565/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Paweł Zaborniak /spr./ Sędziowie WSA Ewa Partyka WSA Maciej Kobak Protokolant specjalista Teresa Tochowicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 września 2017 r. sprawy ze skargi J. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania -skargę oddala- Przedmiotem skargi J.K. jest postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, zwanego dalej "WINB" z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania, które zapadło w następujących okolicznościach prawnych i faktycznych. Postanowieniem z dnia [...] października 2016 r. nr [...] WINB w wyniku rozpatrzenia zażalenia wniesionego przez J.K. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...], dalej "PINB" z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...], odmawiające wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją tego organu z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] uchylił zaskarżone postanowienie w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Postępowanie w sprawie wznowienia postępowania zostało wszczęte na wniosek J.K. z dnia [...] sierpnia 2016 r. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy PINB postanowieniem z dnia [...] stycznia 2017 r., znak [...], wznowił postępowanie administracyjne zakończone swoją ostateczną decyzją z dnia [...] grudnia 2014 r., znak [...], po czym następnym postanowieniem z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...] odmówił wznowienia postępowania zakończonego w/w ostateczną decyzją z tego samego z wniosku J.K. z dnia [...] sierpnia 2016 r. W zażaleniu na postanowienie PINB z dnia [...] stycznia 2017 r. J.K. zarzucił niespójność stanowiska PINB. Podniósł, że organ ten jednym postanowieniem wznowił postępowanie w sprawie budowy stacji transformatorowej ST-14 B. na jego żądanie i pouczył go, że na to postanowienie nie służy zażalenie, a strona może je zaskarżyć dopiero w odwołaniu od decyzji, a następnie na przestrzeni kilku dni wydał kolejne postanowienie odmawiające wznowienia postępowania w sprawie budowy tej stacji. Zaskarżonym w niniejszej sprawie postanowieniem WINB, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w związku z art. 149 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r., poz. 1257, dalej "k.p.a."), uchylił zaskarżone postanowienie w całości i umorzył postępowanie organu I instancji. W uzasadnieniu wyjaśnił, że postępowanie, w toku którego zostało wydane zaskarżone postanowienie PINB z dnia [...] stycznia 2017 r. dotyczy rozpatrzenia wniosku J.K. z dnia [...] sierpnia 2016 r. o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją PINB z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...]. Z akt sprawy wynika natomiast, że przed wydaniem zaskarżonego postanowienia, organ I instancji rozpatrując wniosek J.K. z dnia [...] sierpnia 2016 r., postanowieniem z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...] już wznowił postępowanie administracyjne zakończone swoją ostateczną decyzją z dnia [...] grudnia 2014 r. Niedopuszczalne jest, aby w przypadku tego samego wniosku o wznowienie postępowania, organ rozpatrujący wniosek, jednym postanowieniem wznawiał postępowanie, a następnie drugim postanowieniem odmawiał jego wznowienia w tej samej sprawie. Ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że postępowanie w sprawie wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją PINB z dnia [...] grudnia 2014 r., jest w toku, a zatem organ zobowiązany jest do jego zakończenia poprzez wydanie stosownej decyzji. W rozpatrywanym przypadku postępowanie w sprawie odmowy wznowienia administracyjnego prowadzone przez PINB jest bezprzedmiotowe, ponieważ wniosek J. K. z dnia 9 sierpnia 2016 r. został już skonsumowany poprzez wydanie przez organ I instancji postanowienia z dnia [...] stycznia 2017 r. i dlatego należy uchylić postanowienie organu I instancji i umorzyć postępowanie prowadzone przez ten organ. Na powyższe rozstrzygnięcie skargę do sądu administracyjnego złożył J. K. W uzasadnieniu powtórzył argumentację przytoczoną wcześniej w zażaleniu. Wskazał, że zachował termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Jest zmuszony do wniesienia skargi z uwagi na "przewlekłość, mataczenie i korupcję" organów nadzoru budowalnego, a ponadto prowadzenie postępowania w sposób dla niego niezrozumiały. W odpowiedzi na skargę WINB wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczas wyrażone stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga została oddalona, bowiem okazała się niezasadna. Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1660). Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369; zwana dalej w skrócie p.p.s.a.). Stosownie do tego przepisu Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W myśl art. 145 p.p.s.a., Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia ich nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięte są one naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, lub zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji wymienione w art. 156 k.p.a. lub innych przepisach. W ramach kontroli legalności decyzji Sąd stosuje przewidziane prawem środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.). Skarga została rozpoznana w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 3 p.p.s.a. W myśl tej regulacji, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Stan faktyczny sprawy został ustalony w sposób prawidłowy i nie budzi wątpliwości Sądu. WINB prawidłowo zastosował w niniejszej sprawie przepis art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 143 § 3 K.p.a., uchylając zaskarżone zażaleniem postanowienie PINB i umarzając w zakresie tak uchylonego postanowienia postępowanie przed Organem pierwszej instancji. Przypomnieć bowiem należy, iż na mocy uchylonego postanowienia Organ pierwszej instancji odmówił wznowienia postępowania zakończonego decyzją PINB w [...]. z [...] grudnia 2014 r. znak [...], o umorzeniu postępowania dotyczącego budowy stacji transformatorowej ST B. na działce o nr 78/12, w miejscowości B. Motywując swe rozstrzygnięcie PINB wskazał w nim, że J.K. we wniosku o wznowienie postępowania nie wskazał swojego interesu prawnego, co stanowi przesłankę do odmowy wznowienia postępowania. Jednocześnie w uprzednio wydanym postanowieniu z dnia [...] stycznia 2017 r., znak [...], Organ pierwszej instancji uzasadniając wznowienie postępowania w opisanej wyżej sprawie budowy stacji transformatorowej, wskazuje wyraźnie, że wnioskodawca powołał się na przesłankę braku udziału w zakończonym postepowaniu. Organ odwoławczy słusznie zwrócił uwagę na znaczenie regulacji art. 149 § 1 K.p.a., który stanowi : wznowienie postępowania następuje w drodze postanowienia. Postanowienie o wznowieniu nie podlega prawu wniesienia zażalenia. Także odmowa wznowienia postępowania następuje w myśl art. 149 § 3 K.p.a. mocą postanowienia, przy czym postanowienie to strona może zaskarżyć do Organu wyższego stopnia składając zażalenie. Nie stanowi jakiejkolwiek kwestii to, że w odniesieniu do tego samego wniosku strony i tej samej decyzji, organ administracji nie może wznowić postępowania a następnie odmówić jego wznowienia. Postanowienie o wznowieniu postępowania ostatecznie zakończonego, wiąże właściwy organ co do konieczności ustalenia zaistnienia podstaw wznowienia i wydania adekwatnej do tych ustaleń decyzji w oparciu o art. 151 K.p.a. Postanowienie o wznowieniu, formalnie rozpoczyna postępowanie nadzwyczajne, które, co należy mocno podkreślić, powinno zostać zakończone decyzją administracyjną o odmowie uchylenia decyzji dotychczasowej, w przypadku braku podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1, art. 145a lub art. 145b, albo też decyzją o uchyleniu decyzji dotychczasowej, gdy zostanie z kolei stwierdzone zaistnienie podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1, art. 145a lub art. 145b, i wydaniu nowej decyzji rozstrzygającej o istocie sprawy. Dlatego odmowa wznowienia postępowania już wcześnie "wznowionego", w żadnym razie nie przystaje do powołanych regulacji, w tym również do logiki procesu administracyjnego, z którą ewidentnie kłóci się odmowa wznowienia postępowania w ramach już wszczętego postępowania nadzwyczajnego. W świetle powyższych regulacji za pełni prawidłowe uznać należało postanowienie WINB o uchyleniu postanowienia PINB o odmowie wznowienia postępowania na wniosek skarżącego J.K. PINB najwyraźniej nie dostrzegł, że do obrotu prawnego zostało już wprowadzone jego postanowienie o wznowieniu postępowania na wniosek w/w strony tj. postanowienie z dnia [...] stycznia 2017 r., znak [...]. Wobec tego wydanie kolejnego postanowienia było nielegalne i musiało podlegać uchyleniu, co uczynił WINB stosując przepis art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 143 K.p.a. WINB w całości uwzględnił zażalenie J.K. realizując jego zarzuty o braku wymaganej konsekwencji Organu pierwszej instancji. W rezultacie kasacyjnego rozstrzygnięcia Organu odwoławczego, PINB obowiązany będzie do rozpatrzenia wniosku J.K. co do zaistnienia wskazanych w jego treści podstaw wznowienia. W obrocie prawnym istnieje bowiem postanowienie PINB z dnia [...] stycznia 2017 r., znak [...]. Ponieważ zaskarżone do WSA postanowienie WINB nie narusza prawa, to skarga J..K. nie mogła zostać uwzględniona w żadnym ze swych aspektów. WSA nie będąc związany zarzutami skargi, także nie dostrzegł z urzędu takich uchybień, które mogłyby spowodować skasowanie przedmiotu skargi. Z przedstawionych względów orzeczono jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 p.p.s.a.