II SA/Rz 568/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Sędzia NSA Jerzy Solarski po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2015 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku F. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi W. S. i F. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia - p o s t a n a w i a - odmówić przyznania prawa pomocy Zarządzeniem z dnia 11 maja 2015 r. wezwano F. S. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na opisane w sentencji postanowienie SKO [...], stwierdzające niedopuszczalność zażalenia od postanowienia Wójta Gminy [...] z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] wydanego w przedmiocie wyznaczenia stronom siedmiodniowego terminu do wypowiedzenia się w zakresie zebranego w sprawie materiału dowodowego. W dniu 18 maja 2015 r. F. S. zwrócił się do Sądu z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Postanowieniem z dnia 8 czerwca 2015 r. referendarz sądowy odmówił przyznania wnioskodawcy prawa pomocy. Z zachowaniem terminu skarżący wniósł sprzeciw. Z informacji uzyskanych od skarżącego wynika, że gospodarstwo domowe tworzy wraz z żoną, z którą zamieszkuje budynek mieszkalny o powierzchni 51 m2. Rodzina utrzymuje się ze świadczeń emerytalnych w wysokości 1 143 zł i 1 062 zł oraz dodatku pielęgnacyjnego przysługującego wnioskodawcy w wysokości 208 zł i specjalnego zasiłku celowego na pokrycie kosztów leczenia. Skarżący posiada ponadto nieruchomość rolną o powierzchni 54 arów, jednakże jest ona nieużytkowana, a jej comiesięczne utrzymanie (koszenie trawy) kosztuje 150 zł. Rodzina ponosi typowe wydatki związane z normalnym funkcjonowaniem, opłatami za utrzymanie domu oraz 22- letniego samochodu marki Fiat Uno. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje; Stosownie do art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.; dalej: "Ppsa") w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, postanowienie przeciwko któremu został on wniesiony traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Skarżący ubiegając się o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata domaga się zgodnie z art. 245 § 2 Ppsa przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 Ppsa przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Co istotne, obowiązek wykazania okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy leży po stronie wnioskodawcy – jest on zobligowany do pełnego i wyczerpującego przedstawienia swojej sytuacji rodzinnej i bytowo – materialnej, w sposób umożliwiający ocenę zasadności złożonego wniosku. W tym stanie rzeczy rozstrzygnięcie Sądu uzależnione jest od tego, co zostało wykazane przez wnioskodawcę. Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdził, że analiza wniosku skarżącego nie pozwala na przyjęcie, że wykazał on w sposób nie budzący wątpliwości niemożność poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania. Po pierwsze, deklarowane comiesięczne wydatki w łącznej kwocie 2 510 zł przewyższają comiesięczny dochód rodziny 2 413 zł. Po drugie, pomimo wezwania wystosowanego przez referendarza, skarżący nie przedłożył wyciągów z posiadanych rachunków bankowych oraz nie wskazał w jakiej wysokości otrzymuje świadczenia z pomocy społecznej. Oznacza to, że nie przedstawił rzetelnie swojej sytuacji materialno – bytowej i nie wykazał, aby na obecnym etapie postępowania nie mógł ponieść opłaty sądowej z tytułu wpisu od skargi w wysokości 100 zł. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 Ppsa, Sąd odmówił przyznania wnioskodawcy prawa pomocy w żądanym zakresie.