II SA/Rz 569/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 8 października 2007 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. D. i R. D. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2007r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania od decyzji nakazującej rozbiórkę samowolnie wybudowanego budynku letniskowego - postanawia - I. odrzucić skargę. II. zwrócić skarżącym: M. D. i R. D. solidarnie kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem uiszczonego w sprawie wpisu. Przedmiotem skargi M. D. i R. D. w niniejszej sprawie jest postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2007r. znak: [...], stwierdzające niedopuszczalność odwołania wyżej wymienionych od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2007r. znak: [...], która nakazywała im rozbiórkę wybudowanego samowolnie budynku letniskowego usytuowanego na działkach o nr ewid. 33 i 1 w miejscowości T. S., będących własnością Skarbu Państwa a w zarządzie trwałym A oraz w użytkowaniu wieczystym przez B. W związku z nieopłaceniem powyższej skargi oraz brakiem jej odpisów, skarżący wezwani zostali do solidarnego uiszczenia kwoty 100 zł tytułem wpisu sądowego oraz do przesłania dwóch odpisów skargi z jednoczesnym pouczeniem, iż nieuzupełnienie tych braków w terminie 7 dni spowoduje odrzucenie skargi. Wezwanie otrzymali skarżący w dniu 25 lipca 2007r. W dniu 1 sierpnia 2007r. M. D. i R. D. wpłacili kwotę 100 zł odpowiadającą wysokości wymaganej od nich opłaty sądowej. Do dnia 1 sierpnia 2007r. (a zatem do upływu wskazanego wyżej siedmiodniowego terminu) nie przedłożyli jednak odpisów skargi. Zgodnie z art. 47 w zw. z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153 poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., koniecznym warunkiem formalnym skargi jako pisma procesowego, umożliwiającym jej merytoryczne rozpoznanie, jest dołączenie do niej jej odpisów, celem doręczenia pozostałym stronom postępowania. Skarżący, pomimo wezwania do uzupełnienia braku wniesionej przez nich skargi, poprzez nadesłanie poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych dwóch odpisów skargi oraz mimo stosownego pouczenia o konsekwencjach procesowych grożących na wypadek niewykonania powyższej czynności, nie zastosowali się do treści wezwania we wskazanym im terminie. W związku z powyższym należało na podstawie art. 47, 57 § 1 oraz art. 58 § 1 pkt 3 oraz § 3 P.p.s.a. odrzucić przedmiotową skargę. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt lit. a P.p.s.a.