II SA/Rz 571/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stanisław Śliwa /spr./ Sędziowie NSA Małgorzata Wolska WSA Krystyna Józefczyk Protokolant sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w dniu 21 września 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi P. S. na decyzję Rektora Wyższej Szkoły [...] z dnia [...] marca 2006 r. w przedmiocie skreślenia z listy studentów - postanawia - I. umorzyć postępowanie sądowe; II. zwrócić skarżącej P. S. kwotę 100 zł /słownie: sto złotych/ tytułem połowy wpisu od cofniętej skargi. Decyzją z dnia [...] marca 2006 r., Nr [...] - Rektor Wyższej Szkoły [...] na podstawie § 26 Statutu [...] i § 4 ust. 1 Regulaminu studiów w Wyższej Szkole [...] odmówił P. S. uchylenia decyzji Dziekana Wydziału [...] Wyższej Szkoły [...] z dnia [...] kwietnia 2006 r. o skreśleniu z listy studentów. W uzasadnieniu decyzji podano, że P. S., wniosła odwołanie od decyzji Dziekana Wydziału [...] Wyższej Szkoły [...] o skreśleniu jej z listy studentów z powodu zaległości w płaceniu czesnego. Organ II instancji uznał, że odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z umową zawartą w dniu 1.10.2005 r. pomiędzy Wyższą Szkołą [...], a P. S. zwłaszcza zaś art. 2, 4 i 8 koszty dydaktyczne związane z realizacją procesu nauczania pokrywa uczelnia z wpisowego i czesnego. Studentka podniosła w odwołaniu, że została poinformowana, iż będzie zwolniona z czesnego z powodu wysokiej średniej ocen z egzaminu maturalnego. Na podstawie świadectwa maturalnego ustalono, że P. S. uzyskała średnią ocen z egzaminu maturalnego wynoszącą 4,4. Wymagana ocena średnia dla zwolnienia z czesnego w oparciu o Zarządzenie Rektora nr [...] wynosiła 4,5. W umowie z dnia 1.10.2005 r. studentka sama wpisała, że jest zwolniona z wpisowego i czesnego, mimo wpisu przez dziekanat wysokości tych danych. Po zorientowaniu się przez pracownika dziekanatu o błędzie w umowie z dnia 1.10.2005 r. studentka została poinformowana o obowiązku zapłaty czesnego ewentualnie o możliwości złożenia dokumentów dotyczących stypendium socjalnego. Ponadto studentce okazano treść decyzji z dnia [...].12.2005 r., Nr [...], w której brak jej nazwiska w wykazie studentów "Studiuj za darmo" oraz wykaz Kwestury [...], dotyczący jej zaległości w płatności czesnego. W tym stanie rzeczy podjęto decyzję o skreśleniu z listy studentów. Powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie zaskarżyła P. S. domagając się jej uchylenia. W uzasadnieniu skargi podała, że została skreślona /. listy studentów z powodu nieuiszczenia czesnego. W Wyższej Szkole [...] skarżąca uzyskała informację, że ma średnią ocen maturalnych 4,5 dlatego będzie zwolniona z czesnego. Złożyła konieczne dokumenty i zawarła umowę w dniu 1.10.2005 r. Pewne fragmenty tej umowy wypełniła sama, co było normalną praktyką w szkole. Umowa ta po wypełnieniu została podpisana przez obie strony, stała się zatem wiążąca. Około 15.11.2005 r. została wezwana do dziekanatu, gdzie poinformowano ją, że została źle ustalona jej średnia, dlatego musi zapłacić czesne lub starać się o zwolnienie z niego. W kwietniu otrzymała decyzję skreślającą z listy studentów, bo nie opłaciła czesnego. Uczelnia złamała prawo. Zawarła ważną i wywierającą skutki prawne umowę. W umowie wymieniono obowiązki stron i ich uprawnienia. Jednym z nich było zwolnienie z opłaty czesnego. Praktyką na uczelni był obowiązujący wzór umowy, który wypełniali sami studenci, a potem podpisywały strony. Rektor składając podpis wyraził zgodę na postanowienia zawarte w tejże umowie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z przyczyn, które legły u podstaw wydania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 19.09.2006 r. P. S. cofnęła skargę, podając, że została zwolniona z opłaty czesnego za I rok studiów oraz przywrócono ją na II rok studiów. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Stosownie do przepisu art. 60 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W związku z cofnięciem skargi przez P. S., Sąd stwierdził, że czynność ta nie zmierza do obejścia prawa ani nie powoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności, dlatego cofnięciem tym Sąd jest związany. W takiej sytuacji należało na podstawie przepisu art. 161 § 1 pkt 1 ppsa umorzyć postępowanie sądowe. W oparciu o przepis art. 232 § 1 pkt 2 ppsa Sąd zwrócił skarżącej połowę wpisu od skargi.