II SA/Rz 571/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Krystyna Józefczyk /spr./ Sędziowie WSA Zbigniew Czarnik NSA Maria Piórkowska Protokolant st. sekr. sąd. Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 29 października 2013 r. sprawy ze skargi E. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie skierowania na badanie -skargę oddala- II SA/Rz 571/13 UZASADNIENIE Decyzją wydaną z upoważnienia Starosty [...] przez Zastępcę Dyrektora Wydziału Komunikacji i Transportu Starostwa Powiatowego w [...] z dnia [...] marca 2013 r., nr [...] skierowano E.W. na badania lekarskie do Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w [...][ W uzasadnieniu tej decyzji wskazano, iż rozstrzygnięcie podjęto w oparciu o opinię sądowo psychiatryczno-psychologiczną otrzymaną z Sądu Rejonowego w [...] z/s w [...] z dnia [...] października 2011 r., sporządzoną w postępowaniu karnym o sygn. akt [...]. W opinii tej biegli sądowi stwierdzili u badanego m.in. organiczne zaburzenia urojeniowe w fazie czynnej psychozy i cech osobowości paranoicznej. Ustalenia mogą nasuwać poważne zastrzeżenia co do stanu zdrowia strony postępowania i jego sprawności psychofizycznej, jako kierującego pojazdem. E.W. złożył odwołanie od ww. decyzji. Zakwestionował zasadność rozstrzygnięcia podjętego przez organ pierwszej instancji i wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji. W treści uzasadnienia odwołujący się podniósł w szczególności, iż w sprawie brak jest przesłanek do skierowania go na odpowiednie badania lekarskie. Takie badanie łączy się dla niego z istotna dolegliwością o charakterze finansowym. Zarzucił ponadto, iż zaskarżona decyzja narusza zasady postępowania administracyjnego, określone w art. 7, 77 § 1, 80, 107 § 3 w związku z art. 11 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (powołano tekst jednolity Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) dalej "k.p.a." Samorządowe Kolegium Odwoławcze, zwane dalej SKO lub Kolegium, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 75 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (tekst jednolity Dz.U. z 2011 r. Nr 30, poz. 151 ze zmianami), zwanej dalej ustawą, decyzją z dnia 23 kwietnia 2013 r. SK0.4121/19/2013 utrzymało w mocy decyzję wydaną z upoważnienia Starosty [...] przez Zastępcę Dyrektora Wydziału Komunikacji i Transportu Starostwa Powiatowego w [...] z dnia [...] marca 2013 r. nr [...]. Wskazało, że zgodnie z treścią art. 75 ust. 1 pkt 5 ustawy badaniu lekarskiemu przeprowadzanemu w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami podlega osoba posiadająca prawo jazdy, jeżeli istnieją uzasadnione i poważne zastrzeżenia co do jej stanu zdrowia. W takim przypadku tego typu decyzję administracyjną o skierowaniu kierowcy na badania lekarskie wydaje starosta (art. 99 ust. 1 pkt lit. b ustawy). W konkretnym przypadku jak wynika z otrzymanej z Sądu Rejonowego w [...] (VII Zamiejscowego Wydziału Karnego z siedzibą w [...]) przez organ pierwszej instancji opinii sądowo psychiatryczno-psychologicznej z dnia [...] października 2011 r. (sygn. akt [...]) u odwołującego się rozpoznano organiczne zaburzenia urojeniowe w fazie czynnej psychozy. Zdaniem organu wyższego stopnia może to w sposób uprawniony stanowić podstawę do skierowania na odpowiednie badania lekarskie do Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w [...], celem wykluczenia posiadania przez stronę niniejszego postępowania administracyjnego ewentualnych przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami mechanicznymi. Jednocześnie w kontrolowanym rozstrzygnięciu nie dostrzeżono opisanych w treści odwołania uchybień formalnych mogących mieć hipotetyczny wpływ na kształt weryfikowanej decyzji. E.W. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na wskazaną na wstępie decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego. W uzasadnieniu skargi zarzucił wydanie zaskarżonej decyzji w oparciu o opinię psychiatryczną sporządzoną na podstawie zaświadczeń lekarskich dokumentujących chorobę psychiczną żony skarżącego – W.W., co jest niedopatrzeniem i rażąco narusza jego prawa. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z przyczyn podniesionych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269, ze zm.) Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. nr 270) - zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. Stosownie do tego przepisu Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W myśl art. 145 p.p.s.a., Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia ich nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięte są one naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, lub zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji wymienione w art. 156 k.p.a. lub innych przepisach. W ramach kontroli legalności decyzji Sąd stosuje przewidziane prawem środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.). Poddawszy zaskarżoną decyzję ocenie jej legalności w aspekcie wyżej przytoczonych zasad Sąd doszedł do przekonania, że skarga jest nieuzasadniona, w konsekwencji więc, zgodnie z art. 151 p.p.s.a., podlega oddaleniu, a podniesione zarzuty uznać należy za bezzasadne. Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Starosty Powiatu [...] o skierowaniu E.W. na badania lekarskie celem sprawdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań do kierowania pojazdami. Kwestię tę reguluje obecnie ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. Nr 30, poz. 151, ze zm.), która w art. 75 ust. 1 pkt 5 stanowi, że badaniu lekarskiemu przeprowadzanemu w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami podlega osoba posiadająca prawo jazdy, jeżeli istnieją uzasadnione i poważne zastrzeżenia co do stanu jej zdrowia. Uzupełnieniem tej regulacji jest art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy, według którego starosta wydaje decyzję administracyjną o skierowaniu kierowcy na badania lekarskie, jeśli istnieją uzasadnione zastrzeżenia co do stanu zdrowia, a także przepisy rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 7 stycznia 2004 r. w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami (Dz. U. Nr 2, poz. 15, ze zm.). Wskazany wyżej akt wykonawczy, wydany na podstawie art. 123 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2012 r. poz. 1137), zachował moc obowiązującą pod rządem ustawy o kierujących pojazdami na mocy art. 137 tej ustawy. Zgodnie z § 2 ust. 5 wymienionego rozporządzenia, skierowana na badania lekarskie może zostać również osoba, co do której starosta powziął wiarygodną informację o zastrzeżeniach w stanie jej zdrowia, mogących powodować niezdolność do prowadzenia pojazdów Powołane wyżej regulacje prawne nie wskazują precyzyjnie, jakie zastrzeżenia są wystarczające do skierowania danej osoby na badania lekarskie. Mowa w nich jedynie o tym, że muszą być one "uzasadnione" i "poważne" oraz, że informacja o nich musi być wiarygodna. Oznacza to, że organ orzekający w takiej sprawie ma możliwość dokonania oceny, czy w konkretnym wypadku takie zastrzeżenia co do stanu zdrowia powstały i czy pochodzą z wiarygodnego źródła. Skierowanie na badania lekarskie może więc nastąpić, gdy jest prawdopodobne, że stan zdrowia kierowcy świadczy o istnieniu przeciwwskazań do kierowania pojazdami, nie jest natomiast wymagana pewność w tym zakresie. Ostateczne rozstrzygnięcie w tej kwestii powierzone zostało bowiem uprawnionym w tym zakresie lekarzom. W rozpoznawanej sprawie przyczyną, dla której Starosta Powiatu [...] skierował skarżącego na badania lekarskie była treść opinii psychologiczno - psychiatrycznej z dnia [...] października 2011 r. sporządzonej na potrzeby postępowania toczącego się przed Sądem Rejonowym w [...] VII Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w [...], sygn. akt [...], z której wynika, że u skarżącego rozpoznano organiczne zaburzenia urojeniowe w fazie czynnej psychozy. W ocenie Sądu organy orzekające w sprawie słusznie uznały, że dokument ten stanowił wystarczającą podstawę takiego skierowania. Treść opinii uprawdopodabnia istnienie "uzasadnionych" i "poważnych" zastrzeżeń w rozumieniu art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. b) w zw. z art. 75 ust. 1 pkt 5 ustawy o kierujących pojazdami i § 2 ust. 5 rozporządzenia. Podkreślić należy, że decyzja o skierowaniu na badania lekarskie nie przesądza jeszcze o istnieniu przeciwwskazań do prowadzenia pojazdów w przypadku konkretnego kierowcy. Służy ona tylko do wyjaśnienia istniejących w tym względzie uzasadnionych zastrzeżeń. W wyniku przeprowadzonego badania może się więc okazać, że brak jest przeciwwskazań do prowadzenia pojazdów. Celem badań jest weryfikacja powziętych przez organ zastrzeżeń. Z uwagi na powyższe za nieuzasadnione należy uznać zarzuty skarżącego sformułowane w skardze. Mając powyższe na uwadze, należy podzielić stanowisko organów, że istniała podstawa do skierowania skarżącego na badania lekarskie celem sprawdzenia jego warunków zdrowotnych pod kątem możliwości dalszego prowadzenia pojazdów. W takim stanie rzeczy skarga, jako bezzasadna, podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.